Επιστήμη , ΄Ερευνα και Πολιτισμός στην υπηρεσία της Ανθρωπότητας

ΥΔΡΟΓΟΝΟ. Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΤΑΞΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ

2012-01-20T09:40:00.000-08:00

Φορτιστής λειτουργεί... με μια κουταλιά νερό

Αναδημοσίευση από το tvxsteam tvxs.

Ένα καινοτομικό σύστημα φόρτισης κινητών τηλεφώνων και άλλων φορητών ηλεκτρονικών συσκευών, που χρησιμοποιεί απλό νεράκι, δημιούργησε μια σουηδική εταιρεία. Η εταιρία myFC, με έδρα τη Στοκχόλμη, έκανε επίδειξη της πρωτοποριακής τεχνολογίας της στη διεθνή έκθεση ηλεκτρονικών καταναλωτικών προϊόντων «CES 2012», στο Λας Βέγκας των ΗΠΑ.
Ο φορτιστής, με την ονομασία Power Trekk, είναι ελαφρύς και έχει μέγεθος τούβλου. Κατά την εταιρία, προορίζεται «για όσους περνάνε καιρό μακριά από το δίκτυο ηλεκτρισμού» και άρα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν ρεύμα για τη φόρτιση των συσκευών τους. Το νέο «γκάτζετ», που διαθέτει κυψέλες καυσίμου υδρογόνου του 1 ΚW ή των 3ΚW, τροφοδοτούμενες με νερό, είχε πρωτοεμφανιστεί πέρυσι στην παγκόσμια έκθεση κινητής τηλεφωνίας της Βαρκελώνης και τώρα παρουσιάστηκε, σε τροποποιημένη μορφή, σε ένα ευρύτερο κοινό.

Το μόνο που έχει να κάνει ο χρήστης, είναι να χύσει λίγο νερό (όσο ένα κουτάλι της σούπας) σε μια μικρή θήκη του φορτιστή, ο οποίος στη συνέχεια μέσω σύνδεσης USB μπορεί να τροφοδοτήσει με ενέργεια οποιαδήποτε συσκευή διαθέτει τη σχετική «θύρα», όπως κάμερες, GPS κ.α. Η φόρτιση γίνεται αμέσως και δεν επηρεάζεται από τις όποιες καιρικές συνθήκες.

Στο εσωτερικό του ο φορτιστής περιέχει μια νέα μη τοξική χημική ουσία σε μορφή σκόνης (πυριτίδιο του νατρίου) που παράγει αέριο υδρογόνο, όταν έλθει σε επαφή με το νερό οποιουδήποτε είδους, ακόμα και με το θαλασσινό ή βρόμικο νερό από ποταμάκι, αρκεί αυτό να μην περιέχει παχιά ιζήματα και λάσπη. Η όλη χημική διαδικασία θεωρείται ασφαλής και φιλική στο περιβάλλον, αφήνοντας ως μοναδικό υποπροϊόν λίγους υδρατμούς.

Το πυριτίδιο του νατρίου παράγεται από την εταιρία «πράσινης» ενέργειας SiGNA Chemistry με έδρα τη Νέα Υόρκη. Ο εν λόγω φορτιστής θα είναι το πρώτο προϊόν που θα χρησιμοποιεί αυτή την ουσία, σύμφωνα με τη βρετανική «Daily Mail».

Ο φορτιστής παράγει περίπου την ίδια ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας με τέσσερις μπαταρίες ΑΑ και δίνει ζωή σχεδόν δέκα ωρών στην μπαταρία του κινητού. Το «Power Trekk» είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί, εκτός από φορτιστής μπαταριών, και ως αυτόνομη πηγή ενέργειας, καθώς π.χ. μπορεί ο χρήστης να συνδέσει απευθείας μια λάμπα πάνω του. Το προϊόν αναμένεται να βγει στην ευρωπαϊκή αγορά πριν το καλοκαίρι, με τιμή γύρω στα 200 ευρώ.

"Εξαιτίας της αναταραχής..."

2011-12-23T01:20:00.000-08:00

ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ

Θέατρο OLVIO

"Εξαιτίας της αναταραχής..."

ΕΝΑ ΜΑΚΡΟΒΟΥΤΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΚΙ' ΕΝΑ ΔΥΝΑΤΟ ΑΛΜΑ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.

Το εορταστικό πρόγραμμα των παραστάσεων:

Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου : 9 μμ

Κυριακή 25 Δεκεμβρίου : 8 μμ

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου : 8 μμ

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου : 9 μμ

Κυριακή 01 Ιανουαρίου : 8 μμ

Δευτέρα 02 Ιανουαρίου : 8 μμ

Παρασκευή 06 Ιανουαρίου : 9 μμ

Σάββατο 07 Ιανουαρίου : 9 μμ

Κυριακή 08 Ιανουαρίου : 8 μμ

Σκηνοθεσία: Νταλιάνης Κώστας
Μουσική σύνθεση: Γιατράς Διονύσης

Χορογραφίες: Ζαφειροπούλου Λίλα

Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί:

Ανυφαντή Ειρήνη
Γεωργοσόπουλος Βασίλης
Καραμάνη Κέλλυ
Κολοκυθά Μαρία
Νταλιάνη Φάνια
Παπασπύρου Εβίτα
Σειραδάκη Κλαίρη
Τσεργάς Νίκος
Στο πιάνο:
Κατσιδονιώτης Δημήτρης

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΥΡΑΝΝΙΑ…

Στο Θέατρο OLVIO,

γιατί δεν πρέπει να χάσουμε

το Μπούσουλά μας

Εισιτήριο: 18 ευρώ

Φοιτητικό, νεανικό κάτω των 25, Άνω των 65, ΑΜΕΑ: 13 ευρώ

Άνεργοι με κάρτα ΟΑΕΔ: 10 ευρώ

ΠΕΡΙΟΧΗ: Γκάζι

Ιερά Οδός 67 και Φαλαισίας 7.

Στο ύψος Κωνσταντινουπόλεως και Ιεράς Οδού

Μετρό: Αιγάλεω-Αεροδρόμιο. Στάση Κεραμικός

ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 2103414118

E mail: thiasosmodernoikairoi@hotmail.com,

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΛΟΓΙΚΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.

2011-10-28T13:31:00.000-07:00

Του Σπυρίδωνα Β. Παυλίδη

Καθηγητή Γεωλογίας Α.Π.Θ.

Η Προϊστοριολογία προχωρεί πέρα από την αρχαιολογική ανάλυση, πίσω από τα κατάλοιπα, τα προϊόντα δηλαδή της πολιτιστικής δράσης και επειδή υποχρεώνεται να διεισδύσει σε μια γεωλογική εποχή προγενέστερη από την τωρινή, την ονομαζόμενη γεωλογικά Πλειστόκαινη, είναι υποχρεωμένη να ζητήσει τη βοήθεια των φυσικών επιστημών και κυρίως της γεωλογίας. Πρέπει να υπολογίζει ιδιαίτερα δύο παράγοντες, που στα κατοπινά χρόνια ή είναι δεδομένοι ή δεν έχουν τόση σημασία: το Περιβάλλον και το Χρόνο. Γιατί όσο προχωρεί κανείς βαθύτερα στην προϊστορία, τόσο δυσκολότερα ελέγχεται ο παράγων χρόνος, και τόσο περισσότερο μεγαλώνει ο ρόλος του περιβάλλοντος και η δύναμη της επίδρασής του στον άνθρωπο.

Οι μεγάλες κλιματικές και οικολογικές μεταβολές της πλειστόκαινης εποχής, όπως εναλλαγή παγετώνων και θερμών ή υγρών μεσοδιαστημάτων, ξηρασίες, ανεβοκατέβασμα της θαλάσσιας στάθμης, αλλαγές στην πανίδα και τη χλωρίδα, δεν άφησαν βέβαια ανεπηρέαστο τον άνθρωπο ως βιολογικό και κοινωνικό ον και την ιστορική πορεία του.

Δεν θα μπορούσε κανείς να εμβαθύνει στη φύση του ανθρώπου αν δεν προσπαθούσε να βρει την «αρχή» της καταγωγής του και να εξετάσει τη μακριά και πολυδαίδαλη πορεία της εξέλιξης του στα πρώτα και τα κατοπινά της στάδια. Φυσικά, στο σύντομο αυτό σημείωμα δεν θα αναφερθούμε στα επιμέρους προβλήματα της ανθρώπινης καταγωγής και εξέλιξης, αλλά θα ξεκινήσουμε με δυο θεμελιώδεις θέσεις της θεωρίας της εξέλιξης:

Πρώτο, ότι ο άνθρωπος είναι ένα ζώο, φτιαγμένο όπως τα άλλα ζώα, κάτι που ακόμη και οι προεξελικτικοί βιολόγοι αναγνώρισαν, και ο Δαρβίνος με μεγάλη δυσκολία διατύπωσε, αλλά ξεχωριστό σαν είδος, όπως εμείς οι ίδιοι θέλουμε να πιστεύουμε, εξαιτίας της ψηλότερης και διαφορετικής ανάπτυξης της ευφυΐας του. Την κατάταξη του ανθρώπινου είδους (Homo sapiens) στο ζωικό κόσμο έκανε το 18ο αιώνα ένας αντιεξελικτικός φυσιοδίφης, ο Σουηδός Κάρολος Λινναίος. Αυτός ταξινόμησε τον άνθρωπο στην τάξη των Πρωτευόντων (Primates) των Θηλαστικών (Mammalia) μαζί με τους πιθήκους. Η γενική αυτή ταξινόμηση είναι ακόμη αποδεκτή από τους βιολόγους. Η γενετική ανάλυση, οι μέθοδοι της οποία αναπτύχθηκαν μόλις τις τελευταίες δεκαετίες, έρχεται να δικαιώσει τον Κάρολο Λινναίο και να επιβεβαιώσει τη δική του κατάταξη ανθρώπου και χιμπατζή στην ίδια οικογένεια.

Δεύτερο, ότι ο άνθρωπος, όπως όλοι οι σύγχρονοι οργανισμοί, εξελίχτηκε από άλλα προϋπάρχοντα όντα και υπόκειται στις ίδιες βιολογικές αλλαγές, όπως όλα τα άλλα ζωικά είδη. Άλλωστε αυτό δείχνουν πολλά ανθρώπινα απολιθώματα. Αυτό είναι τόσο σίγουρο, όσο μπορεί να είναι ένα επιστημονικό συμπέρασμα.

Τεταρτογενές, η γεωλογική εποχή του ανθρώπου

Το Τεταρτογενές είναι η νεότερη χρονικά περίοδος της ιστορίας της Γης, που άρχισε σταδιακά πριν από 2 με 1,8 εκατομμύρια χρόνια και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ξεκίνησε δηλαδή μόλις «χθες» σε σύγκριση με το μέγεθος του γεωλογικού χρόνου, όπως τουλάχιστον το γνωρίσαμε έστω και σε σύντομη περιγραφή στις προηγούμενες σελίδες. Ονομαζόταν και

Ανθρωπογενές μέχρι πρόσφατα, γιατί μέσα σ’ αυτό το χρονικό διάστημα της ιστορίας της Γης, βρέθηκαν παλαιοντολογικές και αρχαιολογικές αποδείξεις για το ξεκίνημα του ανθρώπου ως ζωικού είδους και για τη βιολογική και νοηματική-πολιτισμική του εξέλιξη. Διακρίνεται στην Πλειστόκαινη περίοδο, που είναι η μεγαλύτερη χρονικά περίοδος του και στην Ολόκαινη εποχή, που είναι τα τελευταία 10 χιλιάδες χρόνια της ιστορίας της Γης και της ανθρώπινης προϊστορίας και ιστορίας. Το Τεταρτογενές παρουσιάζει μια ιδιαιτερότητα στην κλιματική του κατάσταση με τις διαδοχικές εναλλαγές θερμών και ψυχρών περιόδων, γνωστές ως παγετώδεις και μεσοπαγετώδεις περίοδοι.

Όπως είναι γενικά παραδεκτό κατά τη διάρκεια του Τεταρτογενούς σημειώθηκαν έξι τουλάχιστον μεγάλες παγετώδεις περίοδοι. Από την ανάλυση δειγμάτων ιζημάτων από γεωτρήσεις στους ωκεανούς φαίνεται ότι οι διακυμάνσεις των θερμοκρασιών του θαλασσινού νερού ήταν περισσότερες και ορισμένοι επιστήμονες μιλούν για δεκαεπτά κύκλους παγετώνων. Από αυτούς οι τέσσερις κύριες και καλά μελετημένες εποχές παγετώνων, είναι γνωστές στον ευρωπαϊκό χώρο από την παλιότερη προς τη νεότερη με τις ονομασίες Γκίνζιο, Μινδέλιο, Ρίσσιο και Βούρμιο (Günz, Mindel, Riss, Würm).

Πρωτόγνωρα ονόματα για τον μη ειδικό που προκύπτουν, κατά πάγια επιστημονική συνήθεια, από τις ονομασίες των περιοχών, όπου για πρώτη φορά μελετήθηκαν γεωλογικοί σχηματισμοί των αντίστοιχων περιόδων. Κατά την διάρκεια των κρύων περιόδων υπολογίζεται ότι οι μέσες ετήσιες θερμοκρασίες στη στεριά ήταν μικρότερες από τις σημερινές μέχρι και 10ο C.

Ενδιάμεσα στις παγετώδεις περιόδους παρεμβάλλονται οι αντίστοιχες μεσοπαγετώδεις περίοδοι. Οι παγετώδεις περίοδοι ήταν πάντα μεγάλες σε διάρκεια, ενώ οι μεσοπαγετώδεις, όπως η σημερινή που ζούμε, ήταν πολύ συντομότερες, δεν ξεπερνούσαν συνήθως τις 10.000 χρόνια. Ούτε όμως οι παγετώδεις εποχές ήταν απόλυτα παγετώδεις, μήτε οι μεσοπαγετώδεις. Για μεγάλα και ακανόνιστα χρονικά διαστήματα οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας ήταν σημαντικές, οι κλιματικές αλλαγές επίσης σχετικά μεγάλες και μπορούμε να μιλάμε για θερμά χρονικά διαστήματα μέσα στις παγετώδεις περιόδους και το αντίστροφο.

Το τελευταίο θερμό μεσοδιάστημα, δηλαδή μεταξύ δύο παγετωδών περιόδων, έληξε πριν από 70.000.

Η τελευταία Παγετώδης Περίοδος (Würm, 70.000-30.000), ακολουθεί ένα βραχύτατο θερμό Μεσοστάδιο (μεταξύ 28.000-26.000) και έπεται το νεότερο χρονικά τμήμα της, το Όψιμο Würm, (26.000-10.000 περίπου), αν και η αρχή της τήξης των πάγων ξεκίνησε ουσιαστικά πριν από 18.000, κορυφώθηκε γύρω στα 12.500 χρόνια και ολοκληρώθηκε στα 7.000 πριν από σήμερα. Από τότε μέχρι σήμερα έχουμε γενικά μια αύξηση της θερμοκρασίας και άνοδο της στάθμης της θάλασσας, αν και δεν έλειψαν και μικρές ψυχρές εποχές, όπως στο τέλος της εποχής του Χαλκού και στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα με τους πολύ δριμείς χειμώνες και την επέκταση των παγετώνων. Κατά τους 20ο και 21ο αιώνες φαίνεται ότι το λιώσιμο των πάγων συνεχίζεται με μια μικρή σχετικά επιτάχυνση.

Απόσταση σε Χρόνια από Σήμερα

IV. Σύγχρονη Μεσοπαγετώδης περίοδος 10.000 χρόνια

4η Παγετώδης ή Würm 144.000

ΙΙΙ Μεσοπαγετώδης ή Riss- Würm 183.000

3η Παγετώδης ή Riss 306.000

II Μεσοπαγετώδης ή Mindel-Riss 429.000

2η Παγετώδης ή Mindel 478.000

Ι Μεσοπαγετώδης ή Günz-Mindel 543.000

1η Παγετώδης ή Günz 592.000 χρόνια

Οι κυριότερες γεωλογικές ενδείξεις και αποδείξεις για την ύπαρξη παγετώνων του παρελθόντος είναι οι μοραίνες, δηλαδή αποθέσεις κροκαλών και χαλικιών, που αναπτύσσονται στο μέτωπο και τα πλευρά του παγετώνα, εξαιτίας της κίνησης και της διαβρωτικής του δράσης του. Δευτερεύουσες, ιζηματογενείς αποθέσεις λεπτής αργίλου.... ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ: http://www.geo.auth.gr/courses/ggg/ggg105y/I_Uienudio_ooa_unea_oio_aaueiaeeiy__nuiio.pdf

Ο ΚΑΛΟΣ ΣΥΝΑΑΝΘΡΩΠΟΣ, Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ

2011-10-25T08:52:00.000-07:00

Brainessance. ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

2011-09-27T14:29:00.000-07:00

ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ | ClipartRadio , http://clipartradio.gr/v2/?p=385

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΑΜΠΟΣ

Γεννήθηκε στο Βερολίνο και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Από πολύ νεαρή ηλικία άρχισε να γράφει στίχους και πεζά και ακολούθησε και η ενασχόλησή του με τη μουσική.

Έζησε κάποια χρόνια στην Αγγλία, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του, στα Οικονομικά(BA) και στα Διεθνή Οικονομικά (MSc). Την ίδια περίοδο εξέδιδε το λογοτεχνικό περιοδικό «O Καθρέφτης» ενώ ταυτόχρονα συμμετείχε σε διαφορετικές μπάντες ως κιθαρίστας και τραγουδιστής.

Γυρνώντας στην Ελλάδα εργάστηκε ως δημοσιογράφος και στη συνέχεια ως οικονομολόγος ενώ πολλά άρθρα του γύρω από την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και τη φτώχια και την ανισότητα σε μεταβατικές οικονομίες, εκδίδονται σε διάφορα περιοδικά όπως ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ, monthlyreviewonline.gr κ.α.

Το 2008 εκδίδεται από το ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ το πρώτο του βιβλίο, «Η ιστορία ενός μισάνθρωπου».

Αρχές του 2009 και έπειτα από τα γεγονότα του Δεκέμβρη, κυκλοφορεί στο διαδίκτυο το τραγούδι του «Η εξέγερση του Δεκέμβρη», http://www.youtube.com/watch?v=g5VeCHaUV98, το οποίο γρήγορα εξαπλώνεται σε διάφορες ιστοσελίδες και μπλόγκς.

Το 2010 κυκλοφορεί από τη Lyra το πρώτο του cd, «Μη σε φοβίσει η αγέλη» στο οποίο υπογράφει ο ίδιος τους στίχους και τη μουσική ενώ την ενορχήστρωση υπογράφει ο Στάθης Δρογώσης.

Η εκπομπή Brainessance που παρουσιάζει μέσα από το ClipArtradio.gr, ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ | ClipartRadio, http://clipartradio.gr/v2/?p=385, , έχει σαν κέντρο της τη folk – rock σκηνή του παρελθόντος και του παρόντος αλλά επεκτείνεται και σε μονοπάτια blues, funk, soul, jazz, world και φυσικά rock. Κι επειδή εν αρχή είναι ο λόγος, τα αποσπάσματα βιβλίων και οι συνεντεύξεις αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτής της απόπειρας για μια «εγκεφαλική αναγέννηση» μέσα από νότες και λέξεις που έχουν σήμερα περισσότερο λόγο ύπαρξης από ποτέ…

Το 2008 εκδίδεται από το ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ το πρώτο του βιβλίο, «Η ιστορία ενός μισάνθρωπου».

Η εκπομπή Brainessance που παρουσιάζει μέσα από το ClipArt radio, έχει σαν κέντρο της τη folk – rock σκηνή του παρελθόντος και του παρόντος αλλά επεκτείνεται και σε μονοπάτια blues, funk, soul, jazz, world και φυσικά rock. Κι επειδή εν αρχή είναι ο λόγος, τα αποσπάσματα βιβλίων και οι συνεντεύξεις αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτής της απόπειρας για μια «εγκεφαλική αναγέννηση» μέσα από νότες και λέξεις που έχουν σήμερα περισσότερο λόγο ύπαρξης από ποτέ…

«Δεν υπάρχει παράδεισος ή μετά θάνατον ζωή. Δεν υπάρχει θεός»*

2011-05-16T05:09:00.000-07:00

Στίβεν Χόκινγκ:

Ο αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ μίλησε για το θάνατο και την ανυπαρξία της μεταθανάτιου ζωής σε συνέντευξή του στη Guardian, την Πέμπτη 12 Μαϊου. Ο 69χρονος Βρετανός βρίσκεται σε αναπηρική καρέκλα από την ηλικία των 21 χρόνων, καθώς πάσχει από μία ασθένεια του νευρομυικού συστήματος.

Οι γιατροί είχαν πληροφορήσει τον Χόκινγκ ότι είχε περιθώριο δύο χρόνια ζωής το 1962. Ο ίδιος διέψευσε τους γιατρούς, έζησε και έγινε ένας σπουδαίος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και επίτιμο μέλος του "Conville and Cauius College".

Ο Χόκινγκ δεν πιστεύει στη μεταθανάτιο ζωή παρά μόνο στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων του ανθρώπου κατά τη διάρκεια της ζωής του, “δεν υπάρχει παράδεισος ή μετά θάνατον ζωή, αυτό είναι ένα παραμύθι για όσους φοβούνται το σκοτάδι...” δήλωσε στη συνέντευξή του.

Ο Βρετανός αστροφυσικός που μετακινείται με αναπηρική καρέκλα και επικοινωνεί μέσω υπολογιστή και φωνητικού συνθεσάιζερ έχει ζήσει με την αναμονή του πρόωρου θανάτου τα τελευταία 49 χρόνια. Παρόλα αυτά δηλώνει “Δε φοβάμαι το θάνατο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν βιάζομαι να πεθάνω. Έχω τόσα πολλά που θέλω να κάνω πρώτα."

Τον περασμένο Ιούνη είχε δηλώσει επίσης ότι δεν πιστεύει στην ύπαρξη θεού κι ότι μόνο επιστήμη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως οι νόμοι του "Θεού". Μάλιστα είχε υπογραμμίσει " Το χέρι του Θεού δεν ήταν απαραίτητο για να δημιουργηθεί το σύμπαν, το οποίο σχηματίσθηκε από μόνο του, με τη λογική των νόμων της φυσικής".

_________________

Aναδημοσίευση από το tvxs

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΔΕΤΕΡΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΚΑΤΑΡΓΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ

2011-04-28T01:34:00.000-07:00

Evgeny Morozov: «Οι κυβερνήσεις μισθώνουν bloggers για προπαγάνδα»

Συνένετευξη στον Χρόνη Πολυχρονίου

Πολλοί αναλυτές που προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα αίτια των εξεγέρσεων στη Μέση Ανατολή, θεωρούν ότι οι νέες τεχνολογίες, κυρίως το Διαδίκτυο, έπαιξαν καταλυτικό ρόλο και πως συμβάλλουν γενικότερα στη δημοκρατικοποίηση των κοινωνιών.

Με αυτή την άποψη όμως διαφωνεί ο γνωστός ερευνητής και διάσημος μπλόγκερ Evgeny Morozov, ο οποίος έχει μελετήσει τις πολιτικές επιπτώσεις του Ιντερνετ. Ο Morozov αμφιβάλλει για τις δυνατότητες του Ιντερνετ να προκαλέσει αλλαγές σε αυταρχικά καθεστώτα, θεωρώντας, αντιθέτως, ότι αποτελεί ισχυρό όπλο για την καταπίεση της διαφωνίας και για τον εντοπισμό των διαφωνούντων.

Ο Morozov έχει εξελιχθεί σε γκουρού των κοινωνικών μέσων. Τον περασμένο μήνα δημοσιεύθηκε και το βιβλίο του «The Net Delusion: The Dark Side of Internet Freedom» (Η Αυταπάτη του Δικτύου: η σκοτεινή πλευρά της ελευθερίας του Ιντερνετ) με εγκωμιαστικά σχόλια κριτικής.

Στη συνέντευξη που του πήραμε μοιράζεται τις απόψεις του με την «Κ.Ε.».

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν θερμά πως οι νέες τεχνολογίες, ειδικά το Διαδίκτυο, συντελούν στη δημοκρατικοποίηση της κοινωνίας, αλλά εσείς είστε ένας σκεπτικιστής. Γιατί;

Υπάρχουν πολλά πράγματα να θαυμάσουμε για το Διαδίκτυο. Εάν περιορίζαμε τη «δημοκρατικοποίηση» στη βελτίωση της πρόσβασης στις πληροφορίες ή στη διευκόλυνση της πολιτικής συμμετοχής, θα υπήρχαν ελάχιστες αμφιβολίες για τη συνεισφορά του Διαδικτύου στη δημοκρατία. Ομως, η φιλελεύθερη δημοκρατία δεν υπερασπίζεται την απόλυτη ελευθερία στο να έχουμε πρόσβαση ή να δημοσιεύουμε οτιδήποτε πληροφορίες θέλουμε, πόσω μάλλον να διαμορφώνουμε τις αστικές οργανώσεις και τους πολιτικούς συνδέσμους που προτιμούμε. Αντιθέτως, οι φιλελεύθερες δημοκρατίες έχουν νόμους που ρυθμίζουν τη λιβελλογραφία και τη γλώσσα μίσους. Οι κρατικοί θεσμοί της προσπαθούν να περιφρουρήσουν τις ευαίσθητες πληροφορίες που τους προμηθεύουν οι πολίτες, από τους αριθμούς μητρώου ασφάλισης έως το ιατρικό ιστορικό τους. Οι κυβερνήσεις τους απαγορεύουν, δικαίως, ομάδες ανθρώπων που προωθούν την τρομοκρατία ή την παιδική πορνογραφία. Τις περισσότερες φορές, το Διαδίκτυο μας επιτρέπει να αποφεύγουμε αυτές τις ευθύνες και να αγνοούμε εύκολα τα εμπόδια. Ο οιοσδήποτε μπορεί να φωνάξει «φωτιά!» στο κατάμεστο ψηφιακό μας θέατρο χωρίς τον φόβο τυχόν συνεπειών.

Λέτε ότι το Διαδίκτυο δεν μπορεί να αποτελέσει ένα πραγματικά ισχυρό φόρουμ για τη συμμετοχή των πολιτών ή εννοείτε ότι υπάρχουν πιθανές επιπτώσεις πίσω από τη χρήση του που δεν έχουμε ακόμα λάβει σοβαρά υπόψη;

Το Διαδίκτυο μπορεί να είναι όντως ένα πολύ ισχυρό φόρουμ για την πολιτική συμμετοχή των πολιτών, αλλά το πόσο ισχυρό τελικά θα γίνει είναι κάτι που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες οι οποίοι δεν έχουν γίνει ακόμα πλήρως κατανοητοί. Η πραγματικότητα είναι ότι η εικονική δημόσια πλατεία μας -την οποία εξυμνούν τόσο πολύ οι λάτρεις του Διαδικτύου- ανήκει σε ιδιωτικές εταιρείες που επιθυμούν να μεγιστοποιήσουν το κέρδος παρά να συμβάλουν στο δημόσιο καλό. Το Facebook, για παράδειγμα, δεν είναι τόσο χρήσιμο για τους ακτιβιστές σε καταπιεστικά κράτη όπως είναι η Κίνα: η ιστοσελίδα θέτει εκτός λειτουργίας τους λογαριασμούς τους εάν ανακαλυφθεί ότι χρησιμοποιούν ψευδώνυμα. Πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη ότι το Διαδίκτυο έχει πολλές άλλες πολιτικές και κοινωνικές επιπτώσεις, που πάνε πέρα από τη συμμετοχή των πολιτών: το Διαδίκτυο μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί για την κατάχρηση της ιδιωτικότητας ή για τη διάδοση ψεύτικων πληροφοριών ή για την παρακολούθηση ανθρώπων.

Στο βιβλίο σας «The Net Delusion» υποστηρίζετε ότι οι αυταρχικές κυβερνήσεις χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο για να καταπνίξουν τη διαφωνία. Πώς το κάνουν αυτό;

Οι αυταρχικές κυβερνήσεις εκμεταλλεύονται το Διαδίκτυο για τη διάδοση της προπαγάνδας (μερικές φορές μισθώνοντας μπόγκερ γι' αυτή τη δουλειά), συμμετέχοντας σε online παρακολούθηση (μέσω επιτήρησης των δραστηριοτήτων στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ή εγκατάστασης κατασκοπικού υλικού στους υπολογιστές των διαφωνούντων), παρενοχλώντας τους διαφωνούντες και τους ανεξάρτητους εκδότες με επιθέσεις στον κυβερνοχώρο και ούτω καθεξής. Οι πιο δημιουργικοί από τους ηγέτες χρησιμοποιούν επίσης το Διαδίκτυο για να κρατήσουν τους πολίτες τους μακριά από τα πολιτικά δρώμενα: ευτυχώς για τους δικτάτορες, ο Ιστός παρέχει τόσο πολλές θαυμάσιες ευκαιρίες για να διασκεδάζουν οι άνθρωποι και να ξεχνούν τη φρικτή ύπαρξή τους! Στη δική μου χώρα, τη Λευκορωσία, έχω παρατηρήσει ότι υπάρχουν μερικές κρατικές υπηρεσίες παροχής Ιντερνετ που επιτρέπουν στους πελάτες τους να κατεβάσουν πειρατικές ταινίες -κι αυτό, νομίζω, δεν αποδυναμώνει την κυβέρνηση αλλά μάλλον το αντίθετο. Οι έξυπνοι ηγέτες έβρισκαν πάντα τρόπους να προσφέρουν στο, λαό άρτον και θέαμα -και υπάρχει μεγάλη αφθονία απ' αυτό online.

Στις πρόσφατες εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο, οι νέοι στηρίχθηκαν εκτενώς στις νέες τεχνολογίες για την κινητοποίηση και την αποστολή πληροφοριών σε ανθρώπους σε γειτονικές χώρες, ενθαρρύνοντάς τους να αγωνιστούν για την ελευθερία. Ποια είναι η δική σας ερμηνεία για τον ρόλο του Διαδικτύου στη φωτιά που απλώθηκε στον αραβικό κόσμο;

Το Διαδίκτυο έπαιξε σίγουρα ρόλο στην Τυνησία και την Αίγυπτο, πολύ λιγότερο στη Λιβύη. Ηταν καθοριστικός ο ρόλος του στη διάδοση των εξεγέρσεων; Δεν νομίζω. Αλλά, από την άλλη μεριά, αυτή είναι η πραγματικότητα του κόσμου όπου ζούμε: τα κοινωνικά μέσα έχουν τη δυνατότητα να φτάνουν σε εκατομμύρια ανθρώπους με το άγγιγμα ενός ποντικιού και θα ήταν ανόητο για τους διαδηλωτές να μην τα χρησιμοποιήσουν. Θα μπορούσαν να έχουν ανατρέψει την κυβέρνηση χωρίς αυτά; Μάλλον, γιατί όπως είδαμε στην περίπτωση της Αιγύπτου, οι διαδηλώσεις συνέχισαν ακόμα και όταν κατέβασαν τους διακόπτες του Ιντερνετ - και βλέπουμε μια παρόμοια κατάσταση στη Λιβύη. Εντούτοις, ούτε η Αίγυπτος ούτε η Τυνησία ήταν υποδείγματα κρατικού ελέγχου του Ιντερνετ. Η Τυνησία τα πήγε καλύτερα από την Αίγυπτο, αλλά, συνολικά, είχαν μια αρκετά απλουστευμένη προσέγγιση σχετικά με τον έλεγχο του Ιντερνετ. Μπλοκάρισαν μερικούς ιστοχώρους (η Αίγυπτος ούτε αυτό έκανε) και συνέλαβαν μπλόγκερ, αλλά δεν χρησιμοποίησαν τις νέες μορφές προπαγάνδας, παρακολούθησης και επιθέσεις στον κυβερνοχώρο που βλέπουμε να υιοθετούνται στη Ρωσία ή την Κίνα ή ακόμη και στο Ιράν. Οι κυβερνήσεις αυτών των τριών αυταρχικών χωρών είναι πολύ πιο εξελιγμένες στον έλεγχο του Ιστού.

Το Facebook είναι η νέα τάση για να συνδέονται οι άνθρωποι μεταξύ τους. Ενισχύει ή περιορίζει ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται αυτό το εργαλείο τις προοπτικές για μεγαλύτερη συνειδητοποίηση για το τι συμβαίνει στον κόσμο και για ενεργό πολιτική συμμετοχή;

Σίγουρα, το Facebook έχει διευκολύνει τους ανθρώπους να εκφράζουν τις διαμαρτυρίες τους. Μερικές φορές αυτό είναι χρήσιμο -ειδικά όταν χρησιμοποιείται στρατηγικά με στόχο να ωθήσει τους ανθρώπους να βγούν στους δρόμους. Πιο συχνά, όμως, οι εικονικές διαμαρτυρίες παραμένουν απλά εικονικές: υπογράφουμε δηλώσεις διαμαρτυρίας online, προσχωρούμε σε ομάδες Facebook, κάνουμε tweet και αλλάζουμε την εικόνα μας για να υποστηρίξουμε κάποιο αίτημα -και έπειτα δεν κάνουμε απολύτως τίποτα. Με ανησυχεί αυτό επειδή σε πολλές περιπτώσεις η εικονική διαμαρτυρία καθιστά την πραγματική διαμαρτυρία πιο αδύνατη και λιγότερο ισχυρή. Υπάρχουν φυσικά πολλές δραστηριότητες -όπως η συγκέντρωση χρημάτων- όπου το Διαδίκτυο υπερέχει, αλλά η σημαντική πολιτική αλλαγή απαιτεί συχνά κάτι παραπάνω από χρήματα -απαιτεί πραγματική θυσία. Ενα άλλο σημείο που αγνοείται συχνά σε αυτές τις συζητήσεις είναι ότι τα κοινωνικά μέσα έχουν κάνει επίσης ευκολότερη τη δουλειά της μυστικής αστυνομίας να γνωρίζει εκ των προτέρων το συναίσθημα των διαφωνούντων και να λαμβάνει προληπτικά μέτρα. Το πρόβλημα με τις διευκολυνόμενες από το Διαδίκτυο διαδηλώσεις είναι ότι, εάν η κυβέρνηση δεν καταρρεύσει, στο τέλος έχει τα μέσα (και τις πληροφορίες!) που είναι απαραίτητες για να εντοπίσει εικονικά τους περισσότερους από τους αντιπάλους της -αναλύοντας τα tweets που εστάλησαν και τα κείμενα των μηνυμάτων από τα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία. Αυτό ακριβώς συνέβη στο Ιράν μετά τις διαμαρτυρίες του 2009 -αλλά το γεγονός αυτό απέσπασε ελάχιστη προσοχή από τα mainstream μέσα ενημέρωσης.

ΠΑΤΡΑ. ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ. ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΡΙΣΗ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ?

2011-04-02T07:49:00.000-07:00

"Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε"

2011-03-30T09:56:00.000-07:00

Η ομιλία

του Γιώργου Σεφέρη

κατά την απονομή

του βραβείου Νομπέλ στη Λογοτεχνία

Στοκχόλμη, 10 Δεκεμβρίου 1963*

Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να - εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα-πρώτα από τον εαυτό μου.

Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που μας χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά·κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο, πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. Ο ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμα πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: "Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα" λέει ο Ηράκλειτος, "ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν".

Συλλογίζομαι πως δεν αποκλείεται ολωσδιόλου να ωφεληθεί ένας σύγχρονος επιστήμων, αν στοχαστεί τούτο το απόφθεγμα του Ίωνα φιλοσόφου. Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας και του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου (εννοεί τον Μακρυγιάννη), των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: "...θα χαθούμε γιατί αδικήσαμε..." Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος· είχε μάθει να γράφει στα τριανταπέντε χρόνια της ηλικίας του. Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας, η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή. Το ίδιο και η ποίηση. Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβλύζει ανάμεσα σ’ ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα, και τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.

Παρατήρησαν, τον περασμένο χρόνο γύρω από τούτο το τραπέζι, την πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία· παρατήρησαν πως ανάμεσα σ’ ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό, η διαφορά είναι λίγη. Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δε μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει πάντα την ανάγκη ν’ ακούσει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση. Αυτή τη φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει πού να βρει καταφύγιο· απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι’ αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Έχει τη χάρη να αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία. Χρωστώ την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία που ένιωσε αυτά τα πράγματα· που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς· που έγινε ένας Άρειος Πάγος ικανός:

να κρίνει με αλήθεια επίσημη την άδικη μοίρα της ζωής,

για να θυμηθώ τον Σέλεϋ, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νόμπελ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του.

Σ’ αυτόν τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου κι αν βρίσκεται.

Όταν, στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.

Το κείμενο στα Ελληνικά από τον Τόμο "Ένας αιώνας Νόμπελ. Οι ομιλίες των συγγραφέων που τιμήθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ στον 20ό αιώνα", (Επιμέλεια-Επίλογος: Θανάσης Θ. Νιάρχος), εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2001

____________________________________________________

* Μας το έστειλε η Ασπασία Ορφανού. Ευχαριστούμε Ασπασία για τη συνεργασία

Οι Έλληνες την Ελληνιστική Εποχή είχαν φθάσει σε ένα υψηλό επίπεδο όχι μόνον στον ανθρωπιστικό και καλλιτεχνικό τομέα, αλλά και στην επιστημονική γνώση. Αλλά μετά ακολούθησε ο 'Χριστιανισμός', ο Μεσαίωνας και η 'ιερά Εξέταση'...

2011-02-13T06:01:00.000-08:00

ΜΙΣΟ ΓΡΑΝΑΖΙ ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ*

Κατασκευάστηκε τον 3ο αι. π.Χ. στην Κάτω Ιταλία.

Είναι ανώτερης τεχνολογίας του Υπολογιστή των Αντικυθήρων

και εφάμιλλο των γραναζιών της σύγχρονης Μηχανολογίας.

ΠΗΓΗ: http://freeinquiry.gr/pro.php?id=448

Προτού προλάβει καλά-καλά να συνέλθει η επιστημονική κοινότητα από τις εκπλήξεις, που επεφύλασσε η μελέτη του Υπολογιστή των Αντικυθήρων, ήρθε αντιμέτωπη με μία νέα απρόσμενη και πολύ μεγαλύτερη έκπληξη. Το προφίλ των οδόντων του τεμαχίου του γραναζιού του γ΄ αι. π.Χ., το οποίο ανακαλύφθηκε προ τριετίας στην πόλη Ολβία της Σαρδηνίας, μετά την αποκατάστασή του αποδείχθηκε, ότι δεν είναι τριγωνικό, όπως του Υπολογιστή των Αντικυθήρων, αλλά καμπύλο, πανομοιότυπο κι εφάμιλλης τεχνολογίας με τα γρανάζια της σύγχρονης Μηχανολογίας. Αν και το Γρανάζι της Σαρδηνίας προηγείται χρονικά σχεδόν δύο αιώνες του Υπολογιστή των Αντικυθήρων και πολλούς αιώνες όλων των άλλων μεταγενέστερων μηχανισμών –όλοι τους διαθέτουν τριγωνικούς οδόντες–, λόγω του εξελιγμένου μαθηματικά καμπύλου προφίλ της οδόντωσής του παρουσιάζει πολύ καλύτερες ιδιότητες, βέλτιστη ποιότητα εμπλοκής, καλύτερη σχέση μετάδοσης κ.λπ..

Αυτό μας οδηγεί στη σκέψη, ότι η Επιστήμη την προχριστιανική εποχή είχε φθάσει σε ύψιστη ακμή, αλλά στη συνέχεια παράκμασε τάχιστα και σημαντικά, παρακμή, που διήρκεσε περισσότερο από δύο χιλιετίες. Μόνο κατά τη σύγχρονη εποχή μπόρεσε πάλι ο άνθρωπος να κατασκευάσει γρανάζια και μηχανισμούς ισάξιας τεχνολογίας.

Τον Δεκέμβριο 2008 διεξήχθη στην Ολβία το ΧVIII Διεθνές Συνέδριο Μελετών «Roman Africa», οργανωμένο από το Πανεπιστήμιο του Σάσσαρι. Στο συνέδριο αυτό ο μηχανολόγος μηχανικός δρ Τζιοβάννι Παστόρε παρουσίασε τα αποτελέσματα των μελετών του επί του Γραναζιού της Σαρδηνίας. Ο κ. Παστόρε, ο οποίος έχει επί μακρόν μελετήσει πολλούς αρχαίους μηχανισμούς, μεταξύ των οποίων και τον Υπολογιστή των Αντικυθήρων μας απέστειλε την περίληψη της εισήγησής του στο συνέδριο, με την οποία έγινε για πρώτη φορά παγκοσμίως επιστημονική παρουσίαση του θέματος της ύπαρξης αυτού του τόσο εξελιγμένου τεχνολογικά αρχαίου ευρήματος. Η ανακάλυψη αυτή αναμένεται να οδηγήσει τους επιστήμονες στην εκ νέου αναθεώρηση των απόψεών τους για την αρχαία Τεχνολογία και στο εξ αρχής ξαναγράψιμο της Ιστορίας της Τεχνολογίας.]

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΤΖΙΟΒΑΝΙ ΠΑΣΤΟΡΕ

Το θραύσμα του γραναζιού, που βρέθηκε το 2006 στην Ολβία της Σαρδηνίας, χρονολογήθηκε στο δεύτερο μισό του γ΄ αι. π.Χ., την εποχή του Αρχιμήδη, τότε, που ο Ελληνικός Πολιτισμός είχε φθάσει στη μέγιστη ακμή του στην Κάτω Ιταλία. Πρόκειται για το αρχαιότερο γρανάζι, που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, το οποίο από την ημέρα της ανακάλυψής του προκάλεσε το τεράστιο ενδιαφέρον της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.

Είναι κατασκευασμένο από κράμα χαλκού, έχει διάμετρο 43 χιλιοστά και διέθετε 55 δόντια σε όλη του την περιφέρεια. Δεδομένου, ότι ο αριθμός 55 είναι το γινόμενο των δύο πρώτων αριθμών 5 και 11, είναι πολύ πιθανόν, ότι το γρανάζι αυτό αποτελούσε μέρος μηχανισμού, όπου σε συνεργασία με άλλα γρανάζια η σχέση μετάδοσης αντιστοιχούσε σε κάποιο αστρονομικό κύκλο. Αυτό επιβεβαιώνει τη μεγάλη ακρίβεια των αστρονομικών μετρήσεων εκείνης της εποχής με τη χρήση οδοντωτών μηχανισμών προσομοίωσης της Ουράνιας Μηχανικής.

Η αναλογία με το κέρμα του ενός ευρώ στην εικόνα μας δίνει μία ιδέα των μικρών διαστάσεών του.

Οι μικρές του αυτές διαστάσεις μας έκαναν να πιστεύουμε, ότι το γρανάζι πιθανόν να αποτελούσε τμήμα κάποιου μηχανισμού παρόμοιου με τον Υπολογιστή των Αντικυθήρων (α΄ αι. π.Χ.). Πριν από την αποκατάσταση και λόγω της εκτεταμένης οξείδωσης της επιφάνειάς του τα δόντια φαίνονταν σχεδόν σαν ακατέργαστα και με τριγωνικό προφίλ, ίδια με του Υπολογιστή των Αντικυθήρων.

Λίγα είναι τα επιστημονικά όργανα της Αρχαιότητας, που διασώθηκαν μέχρι τις μέρες μας. Η Αρχαία Γραμματεία μας λέει βέβαια, ότι ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς (α αἰ. π.Χ.) χρησιμοποιούσε μηχανισμούς με γρανάζια. Σχετικές αναφορές κάνει και ο Αριστοτέλης. Αναφορές σε αρχαίους μηχανισμούς με γρανάζια, εκτός του Υπολογιστή των Αντικυθήρων, υπάρχουν και στην Λατινική Γραμματεία, κυρίως στον Κικέρωνα, τον Οβίδιο, τον Λακτάντιο και τον Κλαύδιο Κλαυδιανό. Η σπουδαιότερη αναφορά αφορά σε ένα πλανητάριο, που είχε κατασκευασθεί από τον Αρχιμήδη στις Συρακούσες τον γ΄ αι. μ.Χ., πιθανώς με γρανάζια επίσης. Ο Κικέρων κάνει λόγο για μια ουράνια σφαίρα και ένα πλανητάριο, που έφερε ο Ρωμαίος Μαρκέλλος μετά την κατάληψη των Συρακουσών, τα οποία είχε κατασκευάσει ο Αρχιμήδης στη Ρώμη. («De Re Publica» Ι, 14, 21 και 22.) Δυστυχώς δεν υπάρχουν περιγραφές για τους μηχανισμούς αυτούς, διότι το έργο του Αρχιμήδη «Σφαιροποιία», στο οποίο περιγράφονταν οι αρχές, που ακολουθούνταν για την κατασκευή τους, έχει απωλεσθεί.

Ένας βυζαντινός αστρολάβος, κατασκευασμένος οκτώ αιώνες αργότερα από τον Υπολογιστή των Αντικυθήρων, ο οποίος εκτίθεται στο Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου, είναι χάλκινος με τριγωνική επίσης οδόντωση. Γρανάζια με δόντια με τριγωνικό προφίλ χρησιμοποιήθηκαν και σε μηχανισμούς σχεδιασμένους από τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι (ιε΄ αι. μ.Χ.). Μηχανισμοί με γρανάζια με τριγωνικούς οδόντες, όπως ο Υπολογιστής των Αντικυθήρων ή ο πολύ μεταγενέστερος Βυζαντινός Αστρολάβος, επιτυγχάνουν βέβαια εμπλοκή μεταξύ τους, αλλά όχι κατά τον περιστροφή των μηχανισμών. Επί πλέον η ευθύγραμμη διεύθυνση της περιστροφικής κίνησης δεν μπορεί να εξασφαλισθεί πάντα κι ως εκ τούτου, ούτε η σταθερότητα της σχέσης μετάδοσης, που εξασφαλίζονται καλύτερα από τους σύγχρονους μηχανισμούς με καμπύλη οδόντωση.

Η τελειότητα της εμπλοκής μεταξύ των γραναζιών τη σύγχρονη εποχή είναι προϊόν μακράς εξέλιξης κι έχει επιτευχθεί ύστερα από ακριβείς και εις βάθος μαθηματικές μελέτες από τον ιζ΄ αι. μ.Χ. κι έπειτα από σημαντικούς επιστήμονες, όπως ο Χουκ, ο Όυλερ, ο Ουίλλις κ.α.. Μέχρι τον ιη΄ αι. τα γρανάζια κατασκευάζονταν στο χέρι, χωρίς δυνατότητα μεγάλης ακρίβειας. Μόνο μετά το 1900 επετεύχθη καλύτερη ακρίβεια, όταν ο άνθρωπος εφηύρε και άρχισε να χρησιμοποιεί ειδικές μηχανές για την κοπή τους.

Η ανάλυση του καμπύλου προφίλ της οδόντωσης του γραναζιού της Ολβίας σε ηλεκτρονικό υπολογιστή απέδειξε, ότι όχι μόνον παρουσιάζει πολύ καλύτερες ιδιότητες από όλους τους μεταγενέστερους μηχανισμούς με τριγωνική οδόντωση (Μηχανισμός Αντικυθήρων, Βυζαντινός Αστρολάβος κ.α.), αλλά είναι εφάμιλλο των σύγχρονων γραναζιών με διαφορά μόλις 0,03 χιλιοστών, η οποία μπορεί να επιτευχθεί μόνο με πανάκριβα σύγχρονα μηχανήματα.

Εν κατακλείδι η γεωμετρική ομοιότητα μεταξύ του προφίλ των οδόντων του γραναζιού της Ολβίας με το αντίστοιχο των σύγχρονων γραναζιών μας οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι οι Έλληνες την Ελληνιστική Εποχή είχαν φθάσει σε ένα υψηλό επίπεδο όχι μόνον στον ανθρωπιστικό και καλλιτεχνικό τομέα, αλλά και στην επιστημονική γνώση. Το γρανάζι αυτό, που παρουσιάζει εκπληκτική κατασκευαστική ακρίβεια, ήταν πιθανώς μέρος ενός ολόκληρου μηχανισμού. Είναι κατασκευασμένο από ιδιοφυείς επιστήμονες, αστρονόμους, μαθηματικούς κ.λπ., των οποίων η σκέψη ήταν αιώνες η ακόμη και χιλιετίες μπροστά. Αν και μικρών διαστάσεων έχει μέγιστη αρχαιολογική και επιστημονική αξία, διότι πάει το λιγότερο δύο αιώνες πίσω τις τεχνικές - επιστημονικές- αστρονομικές γνώσεις, που συνεπάγονται από τη μελέτη του Υπολογιστή των Αντικυθήρων. Η ανακάλυψη αυτή θα οδηγήσει πιθανώς στο ξαναγράψιμο της Ιστορίας της Τεχνολογίας.

Το γεγονός επί πλέον, ότι είναι περισσότερο εξελιγμένο όλων των άλλων μεταγενέστερων μηχανισμών δεικνύει, ότι το μέγιστο της ακμής του Πολιτισμού της Ελληνιστικής Εποχής ακολούθησε μία σημαντική και ξαφνική παρακμή, που διήρκεσε μέχρι την εποχή μας. Ασφαλώς πολλοί μηχανισμοί με γρανάζια πρέπει να είχαν κατασκευασθεί εκείνη την εποχή, οι οποίοι δεν διασώθηκαν ως τις ημέρες μας. Ίσως βρίσκονται κρυμμένοι στο έδαφος η καταχωνιασμένοι και ξεχασμένοι σε κάποια Μουσεία και δεν έτυχαν ακόμα της προσοχής των υπευθύνων, οι οποίοι ενδιαφέρονται περισσότερο για αγάλματα και για αγγεία. Εάν ο αρχαιολόγος, ο De Solla Price, που εξέτασε τον Υπολογιστή των Αντικυθήρων, δεν τύχαινε να είναι κι ένας σπουδαίος φυσικός, ο Υπολογιστής των Αντικυθήρων θα βρισκόταν ίσως ακόμα σε κάποιο υπόγειο του Αρχαιολογικού Μουσείου των Αθηνών. Όπως επίσης εάν ο σπουδαίος αρχαιολόγος Dr Rubens D�� Oriano δεν έδινε την πρέπουσα σημασία σε αυτό το κακοδιατηρημένο μικρό χάλκινο κομματάκι, δεν θα ήμαστε σε θέση να γνωρίσουμε αυτά, που αυτή η μελέτη μας αποκάλυψε. Τα Μουσεία θα έπρεπε κάποια στιγμή να επανεξετάσουν όλα τα παρατημένα ευρήματα στις αποθήκες τους.

Βιβλιογραφία

1. De Solla Price Derek John – An Ancient Greek Computer – Scientific American, 60-67 – June 1959.

2. De Solla Price Derek John – Gears from the Greeks: the Antikythera mechanism – A calendar computer from

ca. 80 B.C. – Transactions of the American Philosophical Society – November 1974.

3. Pastore Giovanni – ANTIKYTHERA E I REGOLI CALCOLATORI, Tecnologia e scienza del calcolatore

astronomico dei Greci, Istruzioni per l��uso dei regoli calcolatori logaritmici matematici, cemento armato e speciali,

con numerosi esempi di calcolo – Privately published - Rome (February 2006). -

4. Garro Attilio – Ruote dentate, Vol. I, Fiat Auto S.p.A. (1984).

5. Giovannozzi Renato – Costruzione di macchine, Vol. II, Patron (1965).

6. Willis Robert – Principles of Mechanism, Second edition, Longmans Green and Co. London (1870).

7. Leonardo da Vinci – Codice Atlantico, della Biblioteca Ambrosiana di Milano, Giunti Gruppo Editoriale (2000).

_________________

Επισήμανση του Μιχάλη Μπερδελή.

ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΘΕΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

2011-01-01T04:25:00.000-08:00

Οι δέκα σημαντικότερες επιστημονικές εξελίξεις της περασμένης δεκαετίας

Αναδημοσίευση από : tvxsteam

Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα έφτασε στο τέλος της, αφήνοντας ως κληρονομιά σημαντικά τεχνολογικά και επιστημονικά επιτεύγματα. Το έγκριτο περιοδικό «Science» ανέδειξε τις δέκα σημαντικότερες ανακαλύψεις στους τομείς των θετικών επιστημών και της υγείας.

Χάρη στην εξέλιξη των υπολογιστών και του Διαδικτύου, καθώς και στην ανάπτυξη των τεχνολογικών εργαλείων που επιτρέπουν στους επιστήμονες την ακριβέστερη και αποτελεσματικότερη επεξεργασία των αντικειμένων τους, σημαντική πρόοδος έχει σημειωθεί στο χώρο της βιολογίας, της χημείας, της αστρονομίας, της φυσικής, της γεωλογίας, της γενετικής και της ιατρικής. Πλέον, κάθε ανακάλυψη είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς και συνεργασίας των επιστημόνων στα ερευνητικά εργαστήρια και όχι η επίπονη προσπάθεια μοναχικών ιδιοφυϊών που πασχίζουν για αναγνώριση.Σύμφωνα, λοιπόν, με το περιοδικό «Science», τα 10 σημαντικότερα επιστημονικά επιτεύγματα τη δεκαετία που πέρασε είναι τα εξής:

1. Το «σκοτεινό γονιδίωμα»: Στην αρχή αυτής της δεκαετίας, το 2000, το «διάβασμα» ενός γονιδίου αποτελούσε μακρόχρονη διαδικασία. Το 2010, ένα μηχάνημα «αλληλούχισης» μπορεί να διαβάσει τρία ανθρώπινα γονιδιώματα σε διάστημα μίας εβδομάδας. Μάλιστα, το 2001 οι επιστήμονες είχαν ανακαλύψει το «σκοτεινό» γονιδίωμα που βρίσκεται ανάμεσα στα γονίδια και δεν είναι καθόλου άχρηστο, όπως πίστευαν.

2. Πιο καθαρή εικόνα για το σύμπαν: Σημαντική ανακάλυψη στον τομέα της κοσμολογίας είναι ότι μόλις το 4% του σύμπαντος αποτελείται από κοινή ύλη, το 23% αποτελείται από την ανεξερεύνητη ακόμα «σκοτεινή ύλη» και το 73% από την ακόμα πιο άγνωστη «σκοτεινή ενέργεια», η οποία αναφέρεται ως πιθανή αιτία για τη συνεχή διαστολή του σύμπαντος.

3. Ανάλυση αρχαίου DNA: Μέσα από την ανάλυση «βιο-μορίων» πανάρχαιου γενετικού υλικού, καθώς και με την ανάγνωση του γονιδιώματος του Νεάντερνταλ το 2010, ανοίγονται νέοι δρόμοι στους γενετιστές και τους παλαιοντολόγους να ανακαλύψουν κάποιες μυστικές πτυχές της ζωής των πλασμάτων του μακρινού παρελθόντος, όπως είναι οι δεινόσαυροι.

4. Νερό στον Άρη: Η αποκάλυψη για την προυπάρχουσα ύπαρξη νερού πάνω ή μέσα στον Άρη, καθώς και η υγρασία που εντοπίζουν ακόμη και σήμερα οι διαδοχικές αποστολές των αστροναυτών, ενισχύουν το ενδεχόμενο για ύπαρξη πρωτόγονης
(π.χ. μικροβιακής) ζωής στο σύμπαν.

5. «Χειραγώγηση» κυττάρων: η δυνατότητα αναπρογραμματισμού μερικών γονιδίων στα κύτταρα, επέτρεψε στους επιστήμονες να μετατρέπουν απλά κύτταρα του αίματος ή του δέρματος σε πολυδύναμα κύτταρα, σαν τα βλαστικά, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να πάρουν τη μορφή οποιουδήποτε κατεστραμμένου κυττάρου, ανοίγοντας τον ορίζοντα για την αντικατάσταση ιστών και οργάνων και για τη θεραπεία ασθενειών.

6. Το μικροβίωμα: περίπου το 90% των κυττάρων στο ανθρώπινο σώμα δεν είναι ανθρώπινα, αλλά αποτελούνται από μικροοργανισμούς (βακτηρίων, ιών, μυκήτων κ.α.), που συμβιώνουν μέσα μας. Το μικροβίωμα είναι το συλλογικό γονιδίωμα αυτών των μικροοργανισμών και η μελέτη του προσφέρει μια σαφέστερη εικόνα για τις διάφορες ασθένειες του οργανισμού.

7. Εξωπλανήτες: Πριν από το 2000, γνωρίζαμε την ύπαρξη μόνο 26 πλανητών εκτός του ηλιακού μας συστήματος, ενώ μέσα σε μία δεκαετία οι αστρονόμοι ανακάλυψαν πάνω από 500 νέους εξωπλανήτες. Μάλιστα, εκτιμάται ότι η προοδευτική εξέλιξη των τηλεσκοπίων θα βοηθήσει στη γρηγορότερη ανακάλυψη ζωής σε άλλο σύμπαν, ενώ δεν αποκλείεται η ζωή που θα ανακαλυφθεί να έχει και δική της νοημοσύνη.

8. Χρόνια φλεγμονή: Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η χρόνια φλεγμονή, η οποία οφείλεται σε δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, παίζει καθοριστικό ρόλο σε ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο διαβήτης, η αρτηριοσκλήρυνση, το Αλτσχάιμερ κ.α. Η μελέτή της θα βοηθήσει και στη γρηγορότερη εύρεση αποτελεσματικών θεραπειών.

9. Μετα-υλικά: Στη δημιουργία ενός αληθινού «μανδύα αορατότητας» σαν αυτό του Χάρι Πότερ πλησιάζουν οι επιστήμονες μέσα από τη «χειραγώγηση» του φωτός.

10. Κλιματική αλλαγή: Οι επιστήμονες συμφώνησαν ότι η ανθρωπότητα υπερθερμαίνει τη Γη. Μένει τώρα στους πολιτικούς ανά τον κόσμο να συνεργαστούν για να λυθεί το κλιματολογικό πρόβλημα.

Ελένη Πριοβόλου : «Οπως ήθελα να ζήσω» . Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί

2010-12-10T10:14:00.000-08:00

ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ*

Φαυλοκρατία, τραπεζίτες και ένας ροδώνας στον Κεραµεικό

Για το φετινό Βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου ψήφισαν, µε SMS, 6.300 άτοµα. Και επέλεξαν, µε µεγάλη διαφορά από το δεύτερο, το µυθιστόρηµα της Ελένης Πριοβόλου «Οπως ήθελα να ζήσω» (Εκδ. Καστανιώτη). «Οι συγγραφείς είµαστε και ερευνητές», λέει η βραβευθείσα. «Στο βιβλίο µου, που έχει κοινωνικό, ιστορικό και πολιτικό υπόβαθρο, έψαξα να βρω το δικό µου “τις πταίει” για το γεγονός ότι η χώρα αυτή, που προσπάθησε να ξεφύγει από τις οθωµανικές δοµές, τελικά δεν κατάφερε και το ζητούµενο, να γίνει δηλαδή ένα σύγχρονο αστικό κράτος».

Το µυθιστόρηµα διαδραµατίζεται στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα. Σε ένα κλίµα φαυλοκρατίας, µε τους τραπεζίτες να καθορίζουν το πολιτικό και οικονοµικό σκηνικό, ένας έµπορος και ταξιδευτής, ο Ρωµαίος Αγγουλές, αποφασίζει να φτιάξει έναν ροδώνα στον Κεραµεικό, τη γνωστή «Ρόδων Πολιτεία», µε σκοπό να δηµιουργήσει νέα είδη.

«Ενα από τα µεγάλα επιτεύγµατα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου είναι ότι κατάφερε να επιβάλει ένα βραβείο και οι αναγνώστες να το υιοθετήσουν», λέει από τη µεριά του ο εκδότης Θανάσης Καστανιώτης. «Οι επιλογές των αναγνωστών γίνονται προς όλο πιο καλά και διαβαστερά βιβλία, µεστές ιστορίες, βιβλία ιστορηµένα και καλογραµµένα, όπως ήταν άλλωστε και το περσινό βιβλίο που βραβεύτηκε, του Γιάννη Καλπούζου». Ο συγγραφέας του «Ιµαρέτ. Στη σκιά του ρολογιού», που πήρε το Βραβείο Αναγνωστών 2009, επίσης παρών στη φετινή ανακοίνωση της βράβευσης, είπε ότι «στο βιβλίο της Πριοβόλου η γλώσσα γίνεται τέχνη» και ότι «η εποχή την οποία περιγράφει έχει πολλά κοινά στοιχεία µε τη σηµερινή εποχή».

Η Ελένη Πριοβόλου, γνωστή για τη διαδροµή της στον χώρο του παιδικού βιβλίου, πέρασε και στο µυθιστόρηµα για ενηλίκους – το βραβευθέν είναι το τρίτο της.

Μανώλης Πιμπλής

___________________________

Αναδημοσίευση από ΤΑ ΝΕΑ, 9.12.2010

ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΕΙΟΥ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ

2010-12-03T00:55:00.000-08:00

Η Κική Δημουλά, ο Ηλίας Ψινάκης

και το λίγο του κόσμου*

Του
Θωμά Τσαλαπάτη

εξόριστε Ποιητή, στον αιώνα σου,

λέγε, τι βλέπεις;

Σε πρόσφατες δηλώσεις της σε μεσημεριανή τηλεοπτική εκπομπή, η ποιήτρια και ακαδημαϊκός Κική Δημουλά, δήλωσε πως είναι μια από τις φανατικότερες θαυμάστριες του Ηλία Ψινάκη και ότι θα τον ψηφίσει οπωσδήποτε. Το ίδιο και ο Μάνος Ελευθερίου. Η δήλωση αυτή έκανε εντύπωση αλλά δεν σχολιάστηκε ικανοποιητικά, ξεπεράστηκε ως ένα από τα λίγα ενδιαφέροντα που προκύπτουν μέσα στο προεκλογικό κλίμα, ένα γεγονός εντυπωσιακό στην παραδοξότητά του, αλλά μικρής σημασίας. Είναι αλήθεια ένα γεγονός δευτερεύον, σε σχέση με τα υπόλοιπα φαινόμενα που προέκυψαν από τις εκλογές; Και αν όχι τι πραγματικά δηλώνει;
Συχνά κρίναμε τους ποιητές και τους καλλιτέχνες, θετικά ή αρνητικά, από την προσωπική τους στάση και όχι από το έργο τους, με βάση τις επιλογές της καθημερινής και πολιτικής τους ζωής. Κάποιοι τον Ρίτσο για την κομματική του πειθαρχία απέναντι στο ΚΚΕ, κάποιοι τον Σεφέρη για το ρόλο του στο Κυπριακό ή τη δήλωσή του επί χούντας. Κάποιοι τον Χατζιδάκι για τις σχέσεις του με τον Καραμανλή, τον Θεοδωράκη για τις μεταπολιτευτικές του πολιτικές επιλογές. Μεγεθύναμε ποιοτικά όποιον συνόρευε ή ταυτιζόταν με τις δικές μας απόψεις και αγνοήσαμε όσους μας αγνόησαν ή διαφώνησαν. Από αδυναμία ή από βιασύνη αποδεχτήκαμε ή απορρίψαμε με όρους μιας στρεβλής αισθητικής, μπλέξαμε πράξεις με στίχους, ζωές με ποιήματα και αποκριθήκαμε συνολικά, φορές απόλυτα καταφατικά, φορές απόλυτα αρνητικά, ορίσαμε καλλιτέχνες συμμάχους και εχθρούς.
Η συγκεκριμένη όμως περίπτωση δεν συγκαταλέγεται στα παραπάνω λάθη. Η επιλογή της Κικής Δημουλά δεν είναι όμοια με τις προηγούμενες περιπτώσεις. Και αυτό γιατί δεν αποτελεί μια απλή πολιτική κρίση (δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση ο κάθε καλλιτέχνης να συμφωνεί πολιτικά μαζί μας). Η συγκεκριμένη κρίση έχει πολιτικά χαρακτηριστικά, αλλά είναι πρωτίστως αισθητική. Ή πιο συγκεκριμένα μας υποδηλώνει τους όρους και τους τρόπους με τους οποίους στις μέρες μας η κυρίαρχη αισθητική συνομιλεί με την κυρίαρχη πολιτική.
Η σημερινή κοινωνία αντιλαμβάνεται την αναγνωρισιμότητα σαν το συντομότερο δρόμο προς το οτιδήποτε. Το βάρος του λόγου του τηλεοπτικά οικείου προσώπου, χρίζει αυτόματα το πρόσωπο αυτό ειδικό για το κάθε τι. Την ιστορία, την ποίηση, την πολιτική. Ο λόγος του μελετητή, του επιστήμονα, ο λόγος του πραγματικά ειδικού, μοιάζει αχρείαστη πολυτέλεια, μια αριστοκρατική αντιμετώπιση της πραγματικότητας. Ο Λόγος εκλείπει μπροστά στην εικόνα, το περιεχόμενο μπροστά στην οικεία συσκευασία. Μέσα στη σύγχυση των αξιών και των αξιολογήσεων, όλα γίνονται σχετικά.
Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση το φαινόμενο αυτό μεταφράζεται πολιτικά. Σειρές διάσημων (και πρόσφατα απλά συγγενείς διάσημων) γεμίζουν τα ψηφοδέλτια και εκλέγονται με σχετική άνεση. Στις πρόσφατες εκλογές ο κ. Ψινάκης αποτέλεσε το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Πρώτος σε σταυρούς δημοτικός σύμβουλος στον δήμο της Αθήνας, θα γινόταν αντιδήμαρχος υπεύθυνος για τον πολιτισμό. Ο κύριος Ψινάκης δεν είναι μία μια γραφική πτυχή του σύγχρονου πολιτισμού, ακίνδυνη μέσα στην τηλεοπτική της περσόνα. Είναι το αντιπροσωπευτικότερο παράδειγμα μιας ιδεολογίας και μιας αισθητικής κυρίαρχης, ένας άνθρωπος που την βοήθησε να δημιουργηθεί και την εξέφρασε στην πιο εξωστρεφή μορφή της. Από τους δίσκους του Ρουβά, μέχρι τα διάφορα ριάλιτι, από τις προκλητικές ατάκες μέχρι τον πιο υποκριτικό πουριτανισμό. Ένα επιβεβλημένα οικείο και φανταχτερό Τίποτα που περιφρονεί το οποιοδήποτε Κάτι και επιβάλλει το κενό στις πιο φανταχτερές του διαστάσεις.
Και η ποίηση; Τη σχέση μπορεί να έχει η ποίηση με όλο αυτό τον θόρυβο; Πώς μπορεί να μιλήσει η ποίηση σήμερα; Τι της επιτρέπεται σε έναν κόσμο ταγμένο στην εξωστρέφεια; Αυτό που παραχωρείται στην τέχνη γενικά και στην ποίηση ειδικότερα, την απομακρύνει από την αρχική της ουσία, την κάνει να μιλά ως συμπλήρωμα μιας απότομης, πεζής καθημερινότητας. Την τοποθετεί σε τοπ τεν, αριθμούς πωλήσεων, διαφημίσεις, άχαρους πολιτικούς λόγους, την μελοποιεί πρόχειρα και την τραγουδά φάλτσα. Την μιλά με τρόπο κοσμικό, πρόχειρο και πομπώδη.
Κάπου ανάμεσα στα στείρα αναγνωστικά των σχολείων και τα διάφορα συμπόσια, η ποίηση χάνεται. Και ο ποιητής στον αιώνα μας μένει εξόριστος, μακριά ακόμα και από την ίδια την ποίηση. Η Κική Δημουλά επέλεξε να μην μπορεί να αποτελέσει καν ψίθυρο απέναντι σε αυτή την κυρίαρχη σιωπή. Με τον τρόπο της αποδέχεται και επιχαίρει τις επιλογές της καθημερινής έλλειψης. Έτσι όπως επιβλήθηκε, έτσι όπως καταγράφηκε στους πομπούς και στους δέκτες. Ο θεσμικός ρόλος της ακαδημαϊκού περιγράφει μια ακόμα διάσταση του φαινομένου. Σε μια εποχή που κάθε θεσμός της κοινωνίας μας αμφισβητείται στην ουσία του, η συγκεκριμένη δήλωση έρχεται να μιλήσει ως η αισθητική έκφραση της κρίσης των θεσμών. Φλύαρη στη συντομία της και απόλυτα κατανοητή στην περίπλοκη έκπληξη που δημιουργεί.
Όταν η ποίηση θα αποδεχτεί τον φθαρμένο και ελλιπή κυρίαρχο λόγο, ως πραγματική αισθητική πρόταση, ως καταγεγραμμένη πραγματικότητα μες τη φθορά κάθε νοήματος, θα ακυρώσει την όποια αναγκαιότητά της, τον όποιο λόγο που μέχρι σήμερα τη διαχώριζε από το κοινότοπο.
Είναι παράλογο μια εποχή να επιβάλλει κανόνες συμπεριφοράς στους ποιητές της, πόσο μάλλον μια εποχή σαν τη σημερινή. Είναι όμως απόλυτα θεμιτό και κυρίως σε εποχές σαν τη σημερινή, να απαιτούμε από τους ποιητές την ελάχιστη εντιμότητα απέναντι στο έργο τους, απέναντι στην ίδια την ποιητική διάσταση των πραγμάτων.
http://tsalapatis.blogspot.com/

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ:

______________________

Δημήτρης Λάμπος «Μη σε φοβίσει η αγέλη»

2010-10-22T11:36:00.000-07:00

Δημήτρης Λάμπος

«Μη σε φοβίσει η αγέλη»

Συμμετέχουν: Στάθης Δρογώσης / Μανώλης Φάμελλος/

Jessica Kilroy / Δημήτρης Παναγόπουλος / Βαγγέλης Μαρκαντώνης

Ο Δημήτρης Λάμπος γεννήθηκε στο Βερολίνο, μεγάλωσε σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα κι έζησε κάποια χρόνια στην Αγγλία σπουδάζοντας Διεθνή Οικονομικά, εκδίδοντας το λογοτεχνικό περιοδικό «O Καθρέφτης» και παίζοντας πολλή μουσική. Γυρνώντας στην Ελλάδα εκδίδει το πρώτο του βιβλίο «Η ιστορία ενός μισάνθρωπου» ενώ τώρα κυκλοφορεί από τη Lyra το πρώτο του cd «Μη σε φοβίσει η αγέλη» στο οποίο υπογράφει ο ίδιος τους στίχους και τη μουσική.

Στη δημιουργία αυτού του δίσκου, ο νέος τραγουδοποιός συνεργάστηκε με τον Στάθη Δρογώση που είχε την επιμέλεια παραγωγής και έκανε την ενορχήστρωση. Ερμηνεύει επίσης μαζί με τον Δημήτρη Λάμπο το τραγούδι «Ονειρολόγιο»

Στο άλμπουμ συμμετέχουν ακόμη ο Μανώλης Φάμελλος, η Jessica Kilroy, ο Δημήτρης Παναγόπουλος, ο Βαγγέλης Μαρκαντώνης, η Stefanie Voisin και οι Love Choir καθώς και μία ομάδα καταπληκτικών μουσικών: Πάνος Τόλιος, Φώτης Σιώτας, Μύρωνας Στρατής, Γιώργος Χαρατζόγλου, Γιάννης Πλαγιαννάκος, Γιάννης Καραγιαννάκης και Ανδρέας Βαϊτούδης στην ηχοληψία και τη μίξη. Το άλμπουμ κλείνει με τη διασκευή στο τραγούδι του David Gray "Birds without wings" σε απόδοση στα ελληνικά του Δημήτρη Λάμπου.

Με μια πληθώρα μουσικών επιρροών που έχουν ως κέντρο τους τη folk rock και με πολλές μουσικές εκπλήξεις, τα τραγούδια του πρώτου δίσκου του Δημήτρη Λάμπου τονίζουν τον κοινωνικό ρόλο του τραγουδιού εκφέροντας λόγο και άποψη. Με τα λόγια του ίδιου:

Τα τραγούδια δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.

Μπορούν όμως να μας θυμίζουν ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει.

Για περισσότερες πληροφορίες: www.myspace.com/dimitrislampos,

***

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

Κυκλοφορεί από τη ΛΥΡΑ. Θα το βρείτε στα Δισκοπωλεία

*

Η ΑΥΓΗ

Σάββατο, 23.10.2010

22 ΓΡΑΜΜΑΤΑ & ΤΕΧΝΕΣ 23

ΜΟΥΣΙΚΗ

Δημήτρης Λάμπος: «Η σημαντικότερη επιρροή μου είναι οι συνθήκες της ζωής μας...»

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα.

***

«Αυτή η τελευταία επίθεση του καπιταλισμού απέναντι στην ανθρωπότητα μέσω της τεχνητής κρίσης που έχει ως κύριο στόχο την υπερσυσώρρευση του πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια δεν αφήνει περιθώρια για υπεκφυγές σε κανέναν και νομίζω ότι αν αυτή τη φορά δεν υποκύψουμε και δεν παρασυρθούμε και «φοβηθούμε την αγέλη» ίσως και να σημάνει το κύκνειο άσμα της».

***

Είναι μία από τις ελάχιστες φορές που θα δηλώσουμε χωρίς περιστροφές ότι αιτία της σημερινής συνέντευξης δεν είναι η μόνιμη προσπάθεια μας να παρουσιάζουμε μέσα από τον περιορισμένο χώρο αυτού του εβδομαδιαίου δισέλιδου όσο το δυνατόν περισσότερες από τις αξιόλογες δουλειές και προσπάθειες στον χώρο της σημερινής ελληνικής μουσικής αλλά ένας και μοναδικός και απόλυτα προσωπικός λόγος:

Το ότι όχι απλά θεωρούμε τον πρώτο δίσκο του Δημήτρη Λάμπου «Μη Σε Φοβίσει Η Αγέλη» ένα από τα καλύτερα ντεμπούτα όχι μόνον του 2010 μα και των τελευταίων ετών αλλά και πιστεύουμε ακράδαντα ότι με αυτόν μας αποκαλύπτεται ένας δημιουργός που δεν «υπόσχεται» - όπως είθισται να λέμε σε ανάλογες περιπτώσεις...- αλλά είναι δεδομένο ότι στο μέλλον έχει να πει πολλά περισσότερα από τα ήδη πολλά που μας είπε όταν μας συστήθηκε και γι’ αυτό και θα μας απασχολήσει εξίσου πολύ, με την πλέον θετική έννοια της λέξης φυσικά.

Στο album αυτό ο πολύ νεαρός ακόμα τραγουδοποιός (ο οποίος γεννήθηκε στο Βερολίνο, μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα και σπούδασε διεθνή οικονομία στο Λονδίνο όπου και ασχολήθηκε ενεργά με τη μουσική για πρώτη φορά) όχι μόνο παρουσιάζει μια ήδη ολοκληρωμένη άποψη για μιαν αποτελεσματική «μεταφορά» στα καθ’ ημάς δεδομένα και ιδιαίτερα στις δύσκολες απαιτήσεις της ελληνικής γλώσσας του αγγλοσαξονικού folk rock και rock ήχου αλλά και τη συνδυάζει με στίχους μεστούς, καταλυτικά επίκαιρους και προπαντός ουσιώδεις σε μια σειρά από τραγούδια που είναι τόσο καλά όσο και απολαυστικά στην ακρόαση. Την ερμηνεία τους αναλαμβάνουν και αρκετοί - και εκλεκτοί - άλλοι πλην του ιδίου, τον δίσκο αληθινά στολίζουν με τις φωνές τους οι Στάθης Δρογώσης, Μανώλης Φάμελλος, Δημήτρης Παναγόπουλος, Βαγγέλης Μαρκαντώνης και η νεαρή Αμερικανίδα τραγουδοποιός Jessica Kilroy.

Η τελευταία μα όχι και έσχατη ευχάριστη έκπληξη μας ήταν όταν στη συζήτηση μας μαζί του βρεθήκαμε μπροστά σε έναν νέο άνθρωπο που πραγματικά είναι αντάξιος του έργου του - κάτι που κάθε άλλο είναι πάντα δεδομένο, αξίζει να το υπογραμμίσουμε…-, σεμνό και πλούσιο σε ήθος αλλά και σε προβληματισμούς και ανησυχίες επί πάρα πολλών σημαντικών θεμάτων και, όπως θα διαπιστώσετε και εσείς από τον κυριολεκτικά χειμαρρώδη λόγο του, με ζέουσα διάθεση να μοιραστεί πάρα πολλές, όσες περισσότερες από αυτές τις σκέψεις και τις αγωνίες του μπορεί, με τους άλλους μετασχηματίζοντας τις σε όμορφα μα και απόλυτα αληθινά νοήματα και εικόνες μέσα από τη δουλειά του. Πολύ απλά λοιπόν αυτή τη φορά χαιρετίζουμε όχι απλά την άφιξη μιας σημαντικής νέας παρουσίας στο σύγχρονο ελληνικό μουσικό γίγνεσθαι αλλά και κάποιον που σίγουρα «ήρθε για να μείνει» και πιθανότατα για πάρα πολύ καιρό...

***

* Το πρώτο σου βιβλίο εκδόθηκε πριν κυκλοφορήσει ο πρώτος σου δίσκος, να συμπεράνω λοιπόν ότι η συγγραφή, η λογοτεχνία, σε ενδιαφέρει τουλάχιστον όσο και η τραγουδοποιία; Περισσότερο όμως ακόμα με ενδιαφέρει το γεγονός ότι αποκόμισα την εντύπωση πως επενδύεις περισσότερα στους στίχους σου και έχουν περισσότερο «ειδικό βάρος» μέσα στα τραγούδια σου από όσο ισχύει αυτό για την πλειοψηφία των Ελλήνων τραγουδοποιών, με άλλα λόγια προσπαθείς να πεις με αυτούς πιο πολλά από όσα συνήθως λέγονται σε ένα τραγούδι. Είναι σωστή αυτή η διαπίστωση μου ή όχι;

Ξεκίνησα σε μικρή ηλικία γράφοντας πρώτα ποίηση και τραγούδια και στη συνέχεια και πεζά. Το πρώτο μου δημιούργημα άλλωστε ήταν το λογοτεχνικό περιοδικό «O Καθρέφτης»...., Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στην εφημερίδα ΑΥΓΗ:

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=576253,

***

***

Δημήτρης Λάμπος

συνέντευξη στην Ελένη Ράγκα

για το "Μουσικόραμα"

31 Οκτωβρίου 2010

Ο Δημήτρης Λάμπος, μετά το βιβλίο του «Η Ιστορία ενός ‘Μισάνθρωπου’», μας παρουσιάζει το πρώτο του cd, «Μη σε φοβίσει η αγέλη» από τη LYRA. Με ένα μεταπτυχιακό στα Διεθνή Οικονομικά, που ξεπροβάλλει στις απαντήσεις του, με έμφυτη αισιοδοξία για το μέλλον και με έντονη κοινωνικοπολιτική διάθεση, απάντησε στις ερωτήσεις μας…

Ελένη: Παρουσιάζεσαι για πρώτη φορά στη δισκογραφία με το cd «Μη σε φοβίσει η αγέλη», την ενορχήστρωση και την επιμέλεια του οποίου έχει κάνει ο Στάθης Δρογώσης. Πες μου αν θες στην αρχή δυο λόγια γι’ αυτή τη συνεργασία.

Δημήτρης: Γνωριστήκαμε μέσω του Μανώλη (Φάμελλου). Άκουσε τα τραγούδια και τον ενδιέφερε να συνεργαστούμε. Όταν συναντηθήκαμε για πρώτη φορά και ακούσαμε τα κομμάτια, σε μορφή ντέμο ακόμα, είδα ότι καταλάβαινε το ακουστικό τους ύφος, κι αυτό βγήκε και στο δίσκο άλλωστε, πολλά από τα τραγούδια ηχογραφήθηκαν περίπου όπως είχαν γραφτεί. Σε κάποια άλλα ο Στάθης είχε μερικές πολύ όμορφες ιδέες και τις εξελίξαμε κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων. Γι’ αυτό και ο δίσκος είναι νομίζω πολύπλευρος μουσικά και ενορχηστρωτικά.

Ελένη: Ναι, πράγματι, μου έκανε εντύπωση αυτό. Κάποια τραγούδια είναι καθαρά φόλκ, κάποια άλλα αγγίζουν τη τζάζ ενώ κάποια είναι περισσότερο ηλεκτρικά, περισσότερο ροκ… αλλά όχι με την κλασσική έννοια. Ο «Επισκέπτης» π.χ. ξεκινάει σαν ένα ροκ κομμάτι, γίνεται γκόσπελ και καταλήγει σε ένα φιούζιον μπλούζ κρεσέντο.

Δημήτρης: Ναι... μου αρέσει αυτό να σου πω την αλήθεια. Έχω πολλά ακούσματα από πολλά διαφορετικά, αν και συγγενή είδη μουσικής. Ήθελα να έχει διαφορετικά ηχοτοπία ο δίσκος και σε αυτό βοήθησε η συνεργασία με τον Στάθη. Είναι σπουδαίος μουσικός και πολύπλευρος. Νομίζω ταιριάξαμε χωρίς καν να το καταλάβουμε κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, βγήκε στο αποτέλεσμα.

Ελένη: Εκτός από τον Στάθη ο οποίος παίζει πιάνο και συμμετέχει σε ένα τραγούδι, το «Ονειρολόγιο», μου έκαναν εντύπωση και οι μουσικοί που επέλεξες για τις ηχογραφήσεις… Πάνος Τόλιος, Φώτης Σιώτας, Μύρωνας Στρατής, Γιάννης Πλαγιαννάκος, Γιάννης Καραγιαννάκης, Γιώργος Χαρατζόγλου…

Δημήτρης: Όλους τους μουσικούς τους επέλεξε ο Στάθης και ο Μανώλης εν μέρει. Πρόκειται για dream team, δε χωράει αμφιβολία. Είμαι πολύ τυχερός που στην πρώτη μου δισκογραφική δουλειά συνεργάστηκα με τόσο καλούς μουσικούς.

Ελένη: Παράλληλα έχεις και πολλές συμμετοχές. Συμμετέχουν σε ντουέτα μαζί σου οι Μανώλης Φάμελλος, Δημήτρης Παναγόπουλος, Βαγγέλης Μαρκαντώνης… Πως προέκυψε αυτό;

Δημήτρης: Μέσα από τη φιλία μας… ο Μανώλης κι ο Στάθης στήριξαν την προσπάθειά μου από την αρχή. Με τον Δημήτρη είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια, με έχει επηρεάσει πολύ, με τον Βαγγέλη, που παρακολουθούσα πάντα σαν ακροατής τη δουλειά του με τους «Ανοιχτή Θάλασσα», γνωριστήκαμε λίγο πριν ξεκινήσω τις ηχογραφήσεις. Αλλά οι συμμετοχές όλων δεν έγιναν τυχαία ξέρεις. Επέλεξα τραγούδια που να ταιριάζουν στον καθένα ή τραγούδια που τους άρεσαν πιο πολύ. Π.χ. με το Μανώλη είπαμε μαζί ένα από τα πιο ήσυχα τραγούδια του δίσκου, το «Ατύχημα», γιατί αυτό του είχε αρέσει περισσότερο. Δεν επιλέξαμε δηλαδή να πούμε μαζί ένα πιο δυνατό κομμάτι, απλά και μόνο επειδή θα είχε περισσότερες πιθανότητες να ακουστεί.

Ελένη: Μου έκανε εντύπωση αυτό το τραγούδι για τη θεματολογία του αλλά και για τον υπότιτλο που του έχεις δώσει… carpe diem, άδραξε τη μέρα…
Δημήτρης: Ναι. Περιγράφω δύο διαφορετικούς ανθρώπους, με διαφορετικής φύσης μικροπροβλήματα των οποίων τελικά οι τύχες ενώνονται δραματικά μέσα από ένα θανατηφόρο ατύχημα. Ίσως είναι λίγο σκληρό, αλλά νομίζω είναι αληθινό. Μας απασχολούν πολλά τα οποία είναι τελικά ασήμαντα αν σκεφτείς ότι ο θάνατος είναι κάθε στιγμή μια πιθανότητα.

Ελένη: Πάμε τώρα και στις εκτός Ελλάδας συμμετοχές. Jessica Kilroy, που σας ακούσαμε και στο Μπαράκι την περασμένη Άνοιξη, Stephanie Voisin, Love Choir… αυτές πως προέκυψαν;

Δημήτρης: Με τη Jessica γνωριστήκαμε μέσα από το διαδίκτυο, από το myspace, εδώ και περίπου 3-4 χρόνια. Είχαμε γίνει φίλοι και εκτιμούσαμε ο ένας τη δουλειά του άλλου. Όταν ήρθε η ώρα που στις ηχογραφήσεις χρειαζόμασταν γυναικεία φωνητικά για το «Ο κόσμος στο βλέμμα μου», δε μπορούσα να φανταστώ κάποια καλύτερη φωνή. Έτσι προέκυψε αυτή η συνεργασία.

Ελένη: Μετά ήρθε και για live όμως εδώ…

Δημήτρης: Ναι, γιατί εν τω μεταξύ άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα γνωστή η δουλειά της, παρόλο που μέχρι σήμερα κινείται εκτός δισκογραφικών εταιρειών. Να φανταστείς ότι την καλέσανε να ανοίξει συναυλία του Don Mc Lean στο Παρίσι. Στα πλαίσια λοιπόν της πρώτης της Ευρωπαϊκής περιοδείας, κλείσαμε και δυο live εδώ. Ήταν όμορφη εμπειρία και μάλλον θα το επαναλάβουμε, και εδώ αλλά ίσως πάω κι εγώ στην Αμερική. Με τη Stephanie ήμαστε επίσης φίλοι, έζησε στην Ελλάδα για πάνω από δέκα χρόνια, γύρισε στη Γαλλία πρόσφατα. Όσο για τους Love Choir, είναι παιδιά μεταναστών στην Ελλάδα από αφρικανικές χώρες, κυρίως από τη Νιγηρία. Τραγουδάνε γκόσπελ και έχουν και τις δικές τους μπάντες. Είναι έφηβοι ακόμα, αλλά πραγματικά ταλέντα όλοι τους. Ο «Επισκέπτης» δε θα ήταν ίδιος χωρίς τη δική τους συμμετοχή. Ήταν από τις πιο όμορφες στιγμές στις ηχογραφήσεις και μια πολύ σπουδαία στιγμή στο δίσκο για εμένα.

Ελένη: Στο βιβλιαράκι που συνοδεύει το cd, στις ευχαριστίες, αναφέρεις και τον Σωκράτη Μάλαμα, «για τα καλά του λόγια που ήρθαν σε μια δύσκολη ώρα». Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από αυτό το ευχαριστώ;

Συνέχεια στο: http://mousikorama.gr/site/index.php/concerts/681-lampos-synenteuksi

ΚΚ

ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ/CULTURE 20.11.2010:

ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΟΒΙΖΕΙ Η ΑΓΕΛΗ

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΙΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ

2010-10-16T04:45:00.000-07:00

Κυριάκος Σιμόπουλος
Εκδόσεις Στάχυ

Όλες οι θρησκείες θεμελιώνονται σε κοσμογονικούς μύθους, που αποτελούν απάντηση στα ερωτήματα: Πώς δημιουργήθηκε το Σύμπαν; Γιατί έχει αυτή και όχι άλλη μορφή;

Οι απαντήσεις ταυτίζονται συχνά με μερικές παραλλαγές, που οφείλονται στη φαντασία των μυθογράφων, που συνήθως επιδιώκουν την ενδυνάμωση των εξουσιών με την ευθυγράμμιση γήινων αρχόντων και «θεϊκών δυνάμεων».

Πριν από χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι αγνοώντας ολότελα εξ αιτίας τής απουσίας των επιστημών τη λειτουργία τού φυσικού περιβάλλοντος, τρομοκρατημένοι από τούς κινδύνους που αντιμετώπιζαν -θύελλες, καταιγίδες, κεραυνοί, τρικυμίες, θερμοκρασία τρομακτική, ψύχος θανάσιμο- και απορώντας για τα φυσικά φαινόμενα -ήλιος, σελήνη, άστρα, γαλαξίας, φως και σκότος- απέδιδαν σε «θεότητες» τη δημιουργία και τη λειτουργία τού Σύμπαντος. Εμφανίσθηκαν τότε οι κοσμογονικοί μύθοι. Πρόκειται για φαντασιώσεις, που κυριαρχούσαν πριν από την εμφάνιση και ανάπτυξη τής επιστήμης και τής υψηλής τεχνολογίας.

Επιβάλλεται, επομένως, έρευνα για την καταγωγή και εμφάνιση των θρησκειών, που θεμελιώνονται με μύθους και «θαύματα», χωρίς καμμιά επιβεβαίωση από την ιστορία και την επιστήμη. Επιβάλλεται απομυθοποίηση των θρησκευτικών φαντασιώσεων, για εξυγίανση των κοινωνιών τής οικουμένης. Αναγκαία η επιστημονική έρευνα σε όλους τούς μύθους, που συγκροτούν τα θεολογικά κείμενα.

* * *

Γιά τη μυθολογία των θρησκειών έπαιξε ρόλο η απαιδευσία, η άγνοια και η απουσία τής επιστήμης, αλλά και ο τρόμος των ανθρώπων για το φυσικό περιβάλλον. Χωρίς την επιστημονική γνώση κυριαρχούσε ο φόβος, η απελπισία και η προσδοκία για κάποια... «ουράνια» προστασία και σωτηρία. Η γνώση τής αλήθειας, υστέρα από χιλιετίες, γύρω από τα φυσικά φαινόμενα τού Σύμπαντος, εμπλουτίζει το άτομο με την κατανόηση για το ολέθριο και το ακίνδυνο, για το ωραίο καί το αποτρόπαιο, για τους ρυθμούς λειτονργίας των φυσικών φαινομένων και γελοιοποιεί τις θεολογικές μυθολογίες, τις φαντασιώσεις και τις τερατολογίες.

Η διανόηση ελευθερώνει τον άνθρωπο και απομακρύνει τον δουλικό τρόμο μπροστά στο άγνωστο τού περιβάλλοντος. Η μελέτη και τα επιστημονικά συμπεράσματα διαπαιδαγωγούν το άτομο και το καθιστούν ελεύθερο, σκεπτόμενο και θαρραλέο. Η θρησκευτική μυθολογία συμπορευόταν με την εξουσία, που διεκδικούσε την ταύτιση τού δεσποτισμού με το υπερφυσικό, με τις «θεϊκές υπερδυνάμεις»!

Η παραδοχή τής θρησκευτικής μυθολογίας αποτελεί μια μορφή νόσου, που οδηγεί το ανθρώπινο γένος στη δυστυχία, επειδή εξελίσσεται σε κοινωνικό φαινόμενο, που υποβοηθεί τις αυταρχικές, τυραννικές καί διεφθαρμένες εξουσίες και παραμερίζει την πρόοδο καί το δημιουργικό πνεύμα των λαών, την ειρήνη και την αλληλεγγύη. Οι θρησκείες δεν καταδίκασαν τη δουλεία, που συνεχίσθηκε επί χιλιετίες και δεν υπερασπίσθηκαν τη δικαιοσύνη και την αρετή. Υιοθετούσαν και την ανισότητα και δουλεία τού γυναικείου φύλου. Δεν υπάρχουν θρησκείες, που ταυτίζονται με την αλήθεια. Εμφανίσθηκαν σε εποχή πρωτογονισμού, αλλά επιβιώνουν οι μυθολογικές παραδόσεις, οι απανθρωπίες και οι αγριότητες των εξουσιών και η δειλία και σιωπή διανοουμένων και επιστημόνων τής οικουμένης. Οι θεοί, όπως αποκαλύπτει η Π. Διαθήκη και το βαβυλωνιακό θρησκευτικό έπος, δημιουργούν τον άνθρωπο για να υπηρετεί ως σκλάβος!

Στη θρησκευτική μυθολογία περιλαμβάνεται και η φαντασίωση περί «επιβίωσης» τής ψυχής τού ανθρώπου μετά θάνατον. Ακόμη και η «ανάσταση» νεκρών! Σ΄ αυτόν τον μύθο ανήκει η Κόλαση και ο Παράδεισος.

Ο λόγος περί θεών αποτελούσε απασχόληση των ποιητών. Ο Όμηρος και ο Ησίοδος καταγράφουν τη θρησκευτική μυθολογία τής αρχαϊκής εποχής. Οι λυρικοί ποιητές προσδίδουν καλλιτεχνικό χαρακτήρα στις περιγραφές με αποχρώσεις και παραλλαγές. Η αρχαία ελληνική ποίηση καταγράφει μυθολογικά στοιχεία, υπερφυσικά και φαντασιώδη.

Συγγραφείς ψυχολόγοι εκφράζουν τη γνώμη, ότι οι θρησκείες αποτελούν φαινόμενο τής προεπιστημονικής εποχής. Ο Άγγλος συγγραφέας Βryan Wilson φρονεί, ότι οι θρησκείες δεν προσαρμόζονται στην εποχή μας. Πρόκειται για «αναχρονισμό στην ανάπτυξη τής σύγχρονης κοινωνίας». Και προσθέτει, ότι άνθρωποι τής εποχής μας, εξ αιτίας τής επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου, δεν ενδιαφέρονται για τις θρησκείες. Ποιές είναι οι συνέπειες των θρησκειών; Ποιο το αντίκρυσμα των θρησκειών στούς λαούς; Οι θρησκείες εκφράζουν, υποστηρίζουν και νομιμοποιούν τα συχνά βάρβαρα και απάνθρωπα κοινωνικά συστήματα τής εποχής μας.

Δημιουργός των «θεών» είναι ο άνθρωπος, κατά την περίοδο τού πρωτογονισμού και τής αμάθειας, στην προϊστορική περίοδο. Η επιστήμη, η λογική, η ορθή σκέψη καταλήγουν σήμερα στο συμπέρασμα, ότι ο «θεός» αποτελεί εύρημα των μυθογράφων και των επιπόλαιων διανοουμένων, που οδήγησαν την ανθρωπότητα στη δυστυχία, στην αχρειότητα και στο σκοταδισμό. Οι θρησκείες δεν έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις και να οδηγήσουν στη βελτίωση τού βίου των λαών. Υπήρξαν πάντοτε όργανα των εξουσιών ή συμπορεύονταν με τους αχρείους αυτοκράτορες, μονάρχες και τυράννους.

Μερικοί ερευνητές επισημαίνουν ψευδοθρησκείες και «γνήσια θρησκεύματα». Στην πραγματικότητα, όλες ανεξαιρέτως οι θρησκείες τού κόσμου είναι μυθοπλαστίες. Καμμιά θρησκεία δεν διακατέχει αποδεικτικά ιστορικά στοιχεία για ύπαρξη θεών, δημιουργών τού Σύμπαντος. Τα θρησκευτικά κείμενα και των πέντε ηπείρων αποτελούν μύθους και φαντασιώσεις σε πεζό και ποιητικό λόγο, απαραίτητα και δραστικά βοηθήματα των εξουσιών.

Η έρευνα των θρησκειών πρέπει να πραγματοποιείται από τη σκοπιά τής επιστήμης και τής ιστορίας, που καταγράφουν την αλήθεια ύστερα από μελέτη διαχρονική. Η επιστημονική κριτική αποκαλύπτει τη θρησκευτική μυθοπλαστία, που διαμέσου των χιλιετιών, εντάσσεται στη συνείδηση και στο πνεύμα τής ανθρωπότητας. Υπάρχει μια θεαματική σύγκρουση ανάμεσα στην επιστήμη και τις θρησκείες. Η επιστήμη, που υπερασπίζεται την πραγματικότητα και η ιστορία την αλήθεια, αποκαλύπτουν τον μύθο των θρησκειών. Αλλά οι θρησκείες επιζούν και μάλιστα δυναμικές. Η επιστήμη επισημαίνει την κοσμογονική αλήθεια και τις μυθοπλαστίες.

Η επιστημονική έρευνα για τις θρησκείες αποβλέπει στην επισήμανση τής γνώσης, τής λογικής και τής αλήθειας διαμέσου των χιλιετιών. Αλήθεια, που φέρει στο φως την πραγματική εξέλιξη τού Σύμπαντος και τής άνθρωπότητας, τα «μυστήρια», τα «θαύματα» και τις ψευδολογίες. Μύθος καί θρησκεία συμβαδίζουν, η πίστη ταυτίζεται με τις φαντασιώσεις, με τη λατρεία τού υπερφυσικού, που προβάλλει η άγνοια. Η ιστορία, η ακριβής δηλαδή καταγραφή τής αλήθειας, είναι άγνωστη. Κυριαρχεί παντού η μυθολογία τού φανταστικού, τού ψεύδους και τής απάτης. Πρόκειται για μύθους, αλλά οι σύγχρονες κοινωνίες, εξαιτίας τής διαφθοράς των εξουσιών και μεγάλων τμημάτων διανοουμένων καί καλλιτεχνών, τους αποδέχονται!

* * *

Οι θρησκείες συμπορεύονταν με τις εξουσίες. Αυτοκράτορες, μονάρχες, τύραννοι εμφανίζονταν ως υιοί θεών και συχνά αποθεώνονταν. Η πίστη των λαών σε θεότητες δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για ψυχολογική προσαρμογή στις πολιτικοκοινωνικές και οικονομικές αχρειότητες. Οι «άρχοντες» αποτελούσαν το ενδιάμεσο μεταξύ θεών και ανθρώπων. Οι μυθοπλασίες των θρησκειών καλλιεργούσαν την εξάρτηση μεταξύ «θεών» καί λαών. Οί πιστοί προσδοκούσαν την εύνοια των «θεών», οι «θεοί» τις θυσίες και τις προσφορές των ανθρώπων!

Η εγκόσμια εξουσία ταυτιζόταν, κατά την αρχαιότητα, με τη θεϊκή. Οι δυνάστες εμφανίζονταν ως εκπρόσωποι ή ομοιώματα των θεών. Κατά τους Ρωμαίους αυτοκράτορες η θρησκεία ανήκει στην επίγεια κυριαρχία βασιλέων και άλλων εξουσιαστών - cuius regio, eius religio! H πολιτική εξουσία ευθυγραμμίζεται με τη θρησκευτική.

Θρησκεία και εξουσία ήταν αλληλένδετες, σύμμαχοι και συνεργάτες με αμοιβαίες προσφορές, συμβιβασμούς και διασαλπίσεις κοινών επιδιώξεων. Η πολιτική εξουσία -αυτοκράτορες καί μονάρχες- θεωρείται στον χριστιανικό κόσμο θεϊκή προσφορά! «Πάσα ψυχή εξουσίαις υπερεχούσαις υποτασσέσθω· ου γαρ εστίν εξουσία ει μη υπό θεού· αι δε ούσαι εξουσίαι υπό θεού τεταγμέναι εισίν. Ώστε ο αντιτασσόμενος τη εξουσία τη τού θεού διαταγή ανθέστηκεν.» (Επιστολή Παύλου προς Ρωμαίους, ιγ΄, 1-2). «Τον θεόν φοβείσθε, τον βασιλέα τιμάτε.» (Επιστολή Πέτρου Α΄, β΄, 17). Οι διασυνδέσεις πολιτικής και θρησκείας οδηγούσαν στον έλεγχο των μαζών από την εξουσία. Ο κλήρος εξαγίαζε τους μονάρχες και οι κυβερνώντες επιδίωκαν την θρησκοληψία των λαών για ψυχολογικό και εν συνεχεία πολιτικό έλεγχο και εκμετάλλευση, για εκφοβισμό και εξαπάτηση των μαζών. Οι κατακτητικές εξουσίες χρησιμοποίησαν τη θρησκεία ως μέσο υποταγής των λαών ταυτίζοντάς την με τη δική τους κυριαρχία!

Εξουσίες και θρησκείες συμπορεύονται. Για τις μοναρχίες η θρησκεία αποτελεί παράγοντα ισχύος. Στις μουσουλμανικές χώρες, ακόμη και σήμερα, οι εξουσίες χρησιμοποιούν τη θρησκεία ως πολιτικό σύμμαχο και υποκινητή τού φανατισμού και τής βίας. Οι πάπες φιλοδοξούσαν την πολιτικοκοινωνική εξουσία τού δυτικού κόσμου. Ήταν ο μεταχριστιανικός «καισαροπαπισμός». Οι πάπες ευθυγραμμίζονταν με τις αυθαιρεσίες των αυτοκρατόρων. Στη Γαλλία αναπτύχθηκε ένας διπλός προτεσταντισμός. Ο αστικός προτεσταντισμός, που περιλάμβανε τούς μεγιστάνες τού πλούτου -βιομηχάνους, τραπεζίτες κ.λπ.- και ο λαϊκός προτεσταντισμός. Ο πρώτος υπήρξε σύμμαχος των οικονομικών εξουσιών και τής μοναρχίας. Στις πρωτόγονες κοινωνίες κυριαρχούσε η θρησκευτική μυθολογία χωρίς καμμιά ιστορική θεμελίωση. Υπάρχει και η σύγχρονη θρησκευτική μυθολογία, ευτελισμός τής ιστορικής αλήθειας και τής επιστήμης.

* * *

Πρέπει να απαλλαγεί η ανθρωπότητα από τη μυθολογία των θρησκειών και να προανατολίζεται πάντοτε στην αληθινή παγκόσμια ιστορία χωρίς παραχαράξεις, ψευδολογίες, απάτες και αχρειότητες, που παραπλανούν και διαφθείρουν τους πολίτες τού πλανήτη.

[Από την εισαγωγή τού βιβλίου,
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1422, ]

Γιά την αντιγραφή: Μαρία Λούπου

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

2010-10-16T03:35:00.000-07:00

Από το σχετικό αφιέρωμα

του Κωστή Παπαγιώργη,

στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 16.10.2010

ΘΕΑΤΡΙΚΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΟΥΜΑΝΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

2010-09-08T12:18:00.000-07:00

ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΦΑ

TOΝ ΟΚΤΩΒΡΗ

ΔΥΟ ΕΡΓΑ - ΔΥΟ ΣΚΗΝΕΣ

=====================================

Στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου ΑΛΦΑ,που θα λειτουργεί από την Τετάρτη μέχρι και την Κυριακή, ο Γιώργος Παρτσαλάκης, η Πέγκυ Τρικαλιώτη, ο Κρατερός Κατσούλης, η Τζένη Θεωνά, θα παρουσιάζουν το καινούργιο, κοινωνικό και επίκαιρο έργο του Ντόναλντ Μάργκιουλις,. «Στοπ καρέ..», σε σκηνοθεσία της Νικαίτης Κοντούρη, σκηνικά-κοστούμια του Γιώργου Πάτσα και Μουσική του Σταύρου Γασπαράτου.

Στη Δεύτερη Σκηνή του Θεάτρου ΑΛΦΑ, ο Στέφανος Ληναίος,η Έλλη Φωτίου, ο Τρύφων Παπουτσής,ο Θοδωρής Προκοπίου,η Μαρία Βλάχου, ο Θανάσης Μπριάνας,θα ερμηνεύουν κάθε Δευτέρα και Τρίτη, την επίκαιρη,περισσότερο από κάθε άλλη φορά,κοινωνική σάτιρα του Νομπελίστα Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω..δεν πληρώνω», που ως γνωστόν την παρουσίασαν σε χίλιες διακόσιες παραστάσεις, στην Αθήνα και σε ολόκληρη την Ελλάδα, το 1979-81,το 1991 και το 2000.-

Τώρα θα παρουσιαστεί στη σύγχρονη διασκευή, του ίδιου του συγγραφέα, με το νέο τίτλο: «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω τίποτα..»

========================================

ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ « ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ..ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ..»

===============================================

Έκλεισαν τριάντα χρόνια από το 1979-1981 που πρωτοπαρουσιάσαμε στο Θέατρο ΑΛΦΑ και σε όλη την Ελλάδα,αυτό το έργο του Ντάριο Φο. Από την πρώτη στιγμή καταλάβαμε ότι θα είναι μια σάτιρα,πάντα επίκαιρη,δυστυχώς.

Το διαπιστώσαμε όταν το παρουσιάσαμε και πάλι στο Θέατρο ΑΛΦΑ το 1986.

Και όταν ο Ντάριο Φο πήρε το βραβείο Νόμπελ, το 1997, το ξαναπαρουσιάσαμε,για να τον τιμήσουμε, το 2000, διασκευασμένο αυτή τη φορά και προσαρμοσμένο στις μεγάλες,παγκόσμιες, οικονομικές & πολιτικές αλλαγές που είχαν ήδη προκύψει στο τέλος του 20ου Αιώνα μας.

Ποτέ όμως δεν πιστεύαμε ότι σήμερα, έπειτα από τριάντα χρόνια,αυτή η κοινωνική σάτιρα θα ήταν τόσο επικαιρη, περισσότερο από κάθε άλλη φορά...

Και την ξαναπαρουσιάζουμε τώρα, για τρεις λόγους.

Επειδή είναι ένα διαχρονικό,σπουδαίο έργο που θα έπρεπε να υπάρχει πάντα στο ρεπερτόριο ενός θεάτρου που θέλει να προβληματίζει κάθε γενιά.

Επειδή μας έστειλλε τώρα το έργο του ο Ντάριο Φο, προσαρμοσμένο, από τον ίδιο, στις νέες,παγκόσμιες,σημερινές πολιτικοοικονομικές συνθήκες..

Και επειδή μας το ζήτησαν και το ζητούν επιμόνως,κάθε χρόνο, πολλοί, παλιοί και νέοι θεατές.

Δημιουργήθηκε μάλιστα πρόσφατα, με επίσημη διακήρυξη και μια μεγάλη,πανελλήνια, οργανωμένη κίνηση με τη χαρακτηριστική επωνυμία: « Κίνηση Ελλήνων Πολιτών διεκδίκησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ..ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ..»

Ξανά μαζί λοιπόν.Μεγαλωμένοι όλοι μας κατά 30 χρόνια.Εκτός από το έργο του Ντάριο Φο.. Που δείχνει σαν να μη μεγάλωσε ούτε μια μέρα. Σαν να γεννήθηκε σήμερα, σαν να γράφτηκε τώρα.Για να είναι, όπως είταν πάντα, δίπλα στους παλαιούς και νέους,προβληματισμένους Θεατές-Πολίτες. .Οχι μόνο για να γελάσουμε και να εκτονωθούμε αλλά, ταυτόχρονα, να προβληματιστούμε και να αισιοδοξήσουμε..

Και όπως λέει κρυφογελώντας κι ο ίδιος ο Ντάριο Φο στο έργο του: Αιώνες τώρα αυτά τραβάει η ανθρωπότητα. Και από μας, αποκλειστικά, εξαρτάται, με τη σιωπή μας ή την ανυπακοή μας,να συντηρήσουμε ή να αλλάξουμε την παράλογη κοινωνία μας και τα άρρωστα προιόντα της..

Κι όπως λέμε εμείς: Να αποφασίσουμε,κάποτε,ποιοι θέλουμε να είμαστε, εμείς & τα παιδιά μας..Υπεύθυνοι Πολίτες ή βολεμένοι Υπάλληλοι;

Ώσπου να πάψει,επιτέλους,να είναι επίκαιρο αυτό το έργο του Ντάριο Φο...

Στέφανος Ληναίος – Έλλη Φωτίου, 8.9.10

Stephen Hawking: «The Grand Design»

2010-09-03T16:18:00.000-07:00

«Δε δημιούργησε ο Θεός το σύμπαν»*

Stephen Hawking:

«Δε δημιούργησε ο Θεός το σύμπαν αλλά οι νόμοι της φυσικής», γράφει ο περίφημος βρετανός θεωρητικός φυσικός Stephen Hawking στο νέο του βιβλίο «The Grand Design» (Το μεγάλο σχέδιο»), που θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα.

Στο βιβλίο που έχει συγγράψει με τον αμερικανό φυσικό Λέονταρντ Μλοντίνοφ, ο διάσημος επιστήμονας εξηγεί πως μία νέα σειρά από θεωρίες καθιστά «περιττό» έναν δημιουργό για το σύμπαν.

«Επειδή υπάρχει ένας νόμος όπως αυτός της βαρύτητας, το σύμπαν μπορεί να δημιουργηθεί και θα δημιουργηθεί μόνο του από το τίποτα. Η αυτόματη δημιουργία είναι ο λόγος που υπάρχει κάτι από το να μην υπάρχει τίποτα, ο λόγος που υπάρχει το σύμπαν, ο λόγος που υπάρχουμε εμείς», γράφει ο Hawking.

«Δεν είναι απαραίτητο να επικαλούμαστε τον Θεό για να ανάψει το διακόπτη λειτουργίας του σύμπαντος», συμπληρώνει ο 68χρονος φυσικός.

Αποσπάσματα από το βιβλίο του δημοσιεύονται σήμερα αποκλειστικά στην εφημερίδα «The Times».

Ο Hawking έγινε διάσημος στο ευρύ κοινό το 1988 με το βιβλίο του «Ένα σύντομο χρονικό του χρόνου», στο οποίο εξιστορούσε την αρχή του χρόνου και τη δημιουργία του σύμπαντος. Στον επιστημονικό κόσμο ήταν γνωστό από πολύ νωρίτερα χάρη στο έργο του πάνω στις μαύρες τρύπες, την κοσμολογία και την κβαντική βαρύτητα.

Από το 1974, ο επιστήμονας έχει αφιερώσει την ζωή του στο «πάντρεμα» δύο βασικών πυλώνων της σύγχρονης φυσικής - τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Albert Einstein, η οποία αφορά τη βαρύτητα και τα φαινόμενα μεγάλης κλίμακας και την κβαντική θεωρία, που αφορά τα υποατομικά σωματίδια.
______________

Αναδημοσίευση από ΤΑ ΝΕΑ της 03.09.2010

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΛΕΦΩΝΙΑΣ ΘΕΤΟΥΝ ΣΕ ΑΜΕΣΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΦΙΜΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

2010-08-31T06:31:00.000-07:00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ

http://www.sciencehumanity.blogspot.com,

prodial21@gmail.com

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

30 Αυγούστου 2010

Προς

Τον Πρωθυπουργό κ. Γεώργιο Παπανδρέου,

Την Υπουργό Παιδείας κα Άννα Διαμαντοπούλου,

Τα μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας ,

Τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Θεοδ. Πελεγρίνη,

Τον Ημερήσιο και περιοδικό Τύπο,

Τους Ρ/Σ και τους TV/Σταθμούς,

Τους διαχειριστές Ιστοσελίδων Έρευνας και Ενημέρωσης και τους Bloggers.

Κυρίες και κύριοι,

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για τη θετική συμβολή των επιστημών στην ανάπτυξη των κοινωνιών και των οικονομιών και συνολικά της ανθρωπότητας, καθώς επίσης δεν υπάρχει, ή τουλάχιστον δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία για τη σχέση αμοιβαιότητας μεταξύ επιστήμης και οικονομίας και ειδικότερα μεταξύ επιστημονικής έρευνας και οικονομίας. Η περίπτωση που με αυτήν την ανοικτή επιστολή καταγγέλλεται δείχνει όμως πως οι πολυεθνικές επιχειρήσεις κινητής τηλεφωνίας και φυσικά όχι μόνο αυτές, στα πλαίσια του αλληλοεξοντωτικού ανταγωνισμού τους διαπλέκονται με την πολιτική εξουσία και θυσιάζουν, με την ανοχή της, στο βωμό της άκρατης κερδοσκοπικής δραστηριότητάς τους όχι μόνο το απόρρητο των επικοινωνιών, τη ζωή των στελεχών τους, τη δημόσια υγεία, αλλά ακόμα και αυτή την ακαδημαϊκή ελευθερία και την επιστημονική έρευνα. Τα ντοκουμέντα που ακολουθούν αποκαλύπτουν τις διεθνείς διαστάσεις ενός πραγματικού εγκλήματος σε βάρος της δημόσιας υγείας και της επιστημονικής έρευνας, για το οποίο κανένας μας δεν δικαιούται να σιωπά και πολύ περισσότερο ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, η Ελληνική κυβέρνηση και το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Οι αποδέκτες αυτού του μηνύματος παρακαλούνται να το προωθήσουν όσο και όπου μπορούν και να διαμαρτυρηθούν τόσο προς τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών όσο και προς την Ελληνική Κυβέρνηση για να σεβαστούν τις ακαδημαϊκές ελευθερίες, την κοινωνική ευαισθησία και την ελευθερία της επιστημονικής έρευνας και να δώσουν τη δυνατότητα στον Δρα Δημήτρη Παναγόπουλο, (που τον πέταξαν έξω από το Εργαστήριό του σε μια αποθήκη και προφανώς θα τον πετάξουν έξω και από το Πανεπιστήμιο, αν δεν συμμορφωθεί «προς τας υποδείξεις»), να συνεχίσει την έρευνά του για την οποία έχει κερδίσει την εκτίμηση της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας, αντί να προσπαθούν να τον φιμώσουν. Τέλος καλούμε τους Βουλευτές να φέρουν το θέμα στη Βουλή και να ζητήσουν την αποκατάσταση της ακαδημαϊκής τάξης.

Για την Πρωτοβουλία Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό
Δρ Κώστας Λάμπος

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ

ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΛΕΦΩΝΙΑΣ

ΘΕΤΟΥΝ ΣΕ ΑΜΕΣΟ ΚΙΝΔΥΝΟ

ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ

ΦΙΜΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Εισαγωγικό-Ενημερωτικό σημείωμα:

Στις 27 και 29 Απριλίου 2010, προσκλήθηκαν τέσσερις διεθνείς επιστήμονες ειδικοί στις βιολογικές επιπτώσεις των ακτινοβολιών, να μιλήσουν σε συνεδρίαση της Επιτροπής Υγείας του Καναδικού Κοινοβουλίου με θέμα:

«Επιδράσεις Μικροκυματικών Ακτινοβολιών στην Ανθρώπινη Υγεία».

Οι επιστήμονες αυτοί ήταν ο Δρ. Olle Johansson του Ινστιτούτου Karolinska της Σουηδίας, η Δρ. Annie Sasco του Πανεπιστήμιου Bordeaux της Γαλλίας, ο Δρ. Andrew Goldsworthy από το Imperial College του Λονδίνου και ο Δρ. Δημήτρης Παναγόπουλος από το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Και οι τέσσερις κατέθεσαν με βάση τις έρευνές τους, ότι οι ακτινοβολίες μικροκυμάτων που εκπέμπονται από κινητά τηλέφωνα και κεραίες σταθμών βάσης κινητής τηλεφωνίας καθώς και άλλες συσκευές ασύρματης επικοινωνίας όπως ασύρματα δίκτυα υπολογιστών κ.λ.π., αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Kαι οι τέσσερις, τόνισαν την ανάγκη άμεσης και δραστικής μείωσης των ισχυόντων ορίων ασφαλείας και την ανάγκη επανάληψης κάποιων πειραμάτων, με πολύ ανησυχητικά αποτελέσματα, με γνώμονα την προστασία της ανθρώπινης υγείας και ιδιαίτερα των παιδιών που είναι πιο ευάλωτα στις ακτινοβολίες. Αμέσως μετά την συμμετοχή των τεσσάρων επιστημόνων στη συνεδρίαση αυτή, οι διευθυντές τους στα πανεπιστημιακά ιδρύματα όπου εργάζονται οι τρεις από τους τέσσερις, τους αφαίρεσαν τα γραφεία τους, ενώ ο τέταρτος είχε μόλις πριν συνταξιοδοτηθεί. Ο Δρ. Δημήτρης Παναγόπουλος είναι ένας εκ των τριών που του αφαιρέθηκε το γραφείο-εργαστήριό του στον Τομέα Βιολογίας Κυττάρου και Βιοφυσικής, του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, από τον διευθυντή του Τομέα, Καθηγητή Λουκά Μαργαρίτη.

Το παρακάτω κείμενο είναι μεταφρασμένο από το αυθεντικό στα αγγλικά και αποτελεί Επερώτηση Καναδών πολιτών προς τον Έλληνα Πρέσβη στον Καναδά, για το γεγονός της «δίωξης» του Έλληνα επιστήμονα.

Επερώτηση Καναδών Πολιτών

προς τον Έλληνα Πρέσβη στον Καναδά

Θέμα: «Ακαδημαϊκή δίωξη Έλληνα επιστήμονα επειδή απέδωσε τεράστια δημόσια υπηρεσία μέσω της κατάθεσής του»

Αγαπητέ κ. Πρέσβη Νικόλαε Μάτση,

Γενικοί πρόξενοι κ. Δημήτρη Αζεμόπουλε και κα Μαρία Καρνούτσου, καθώς και οποιοσδήποτε άλλος εκπρόσωπος της Ελλάδας στον Καναδά που μπορεί να τον ενδιαφέρει:

Στις 27 και 29 Απριλίου 2010, η Επιτροπή Υγείας του Καναδικού Κοινοβουλίου (HESA) άκουσε μια πολύ σημαντική κατάθεση αναφορικά με ένα φλέγων ζήτημα που δεν αφορά μόνο τον Καναδικό λαό. Τα μέλη της Επιτροπής, που είναι και μέλη του Καναδικού Κοινοβουλίου προερχόμενοι από όλα τα κόμματα της Βουλής, άκουσαν εισηγήσεις όχι μόνο από Καναδούς αλλά και από διεθνείς επιστήμονες-ερευνητές, σχετικά με τις επιπτώσεις στην δημόσια υγεία από την έκθεση σε ακτινοβολίες μικροκυμάτων από κινητά τηλέφωνα και άλλες σχετικές πηγές ασύρματης επικοινωνίας.

Κατά την προετοιμασία για την εξέταση ειδικών μαρτύρων της HESA, έπεσε στην αντίληψή μας η πολύ σημαντική πρόσφατη έρευνα που γίνεται από έναν ερευνητή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μαζί με άλλους τρείς Ευρωπαίους συναδέλφους του, ο Δρ. Δημήτρης Παναγόπουλος δέχτηκε ευγενικά την πρόσκληση της HESA να καταθέσει στην Επιτροπή του Κοινοβουλίου, παραθέτοντας ταυτόχρονα και σχετικές δημοσιεύσεις από την έρευνά του.

Η συμβολή του Βιοφυσικού Δρ. Δημήτρη Παναγόπουλου με την εμφάνισή του μέσω τηλεδιάσκεψης στις 29 Απριλίου, ήταν εξαιρετική σε σαφήνεια και επάρκεια, σε συμφωνία με την ποιότητα των επιστημονικών του δημοσιεύσεων. Οι βουλευτές που συμμετείχαν στην Επιτροπή Υγείας αναμένεται να στηριχθούν ιδιαίτερα στην κατάθεσή του όσον αφορά τις προτάσεις που θα κάνουν στο Καναδικό Κοινοβούλιο για μια σειρά μέτρων προστασίας της Δημόσιας υγείας.

Δυστυχώς η αφορμή για αυτή μου την επιστολή δεν είναι μόνο η επιθυμία να εξυμνήσω έναν Έλληνα πολίτη που κάνει μια ζωτικής σημασίας διεθνή προσφορά με το επιστημονικό του έργο, αλλά η ανάγκη έκκλησης σε εσάς να παρέμβετε θετικά για λογαριασμό του. Προς μεγάλη απογοήτευση όλων των ανθρώπων διεθνώς που εργάζονται ανιδιοτελώς για την καλυτέρευση της δημόσιας υγείας παροτρύνοντας τις κυβερνήσεις να αναθεωρήσουν τα έως τώρα ισχύοντα, ξεπερασμένα κριτήρια σχετικά με τα επιτρεπτά όρια έκθεσης στις ακτινοβολίες μικροκυμάτων, φαίνεται ότι οι επιστήμονες που κατέθεσαν, συμπεριλαμβανομένου του Δρ. Δημήτρη Παναγόπουλου, υπέστησαν στη συνέχεια ακαδημαϊκή δίωξη επειδή απέδωσαν τεράστια δημόσια υπηρεσία μέσω των καταθέσεών τους σε αυτή τη σημαίνουσα Δημόσια Αρχή του Καναδά.

Λίγο μόλις καιρό μετά τις εργασίες της Επιτροπής τον Απρίλιο, ο Δρ. Δημήτρης Παναγόπουλος, ο Δρ. Olle Johansson του Ινστιτούτου Karolinska της Σουηδίας και η Δρ. Annie Sasco του Πανεπιστήμιου Bordeaux της Γαλλίας, τρείς δηλαδή από τους τέσσερις προσκεκλημένους διεθνείς ομιλητές ενώπιον της επιτροπής, οι οποίοι στηριζόμενοι στις επιστημονικές τους έρευνες τόνισαν και οι τέσσερις, την ανάγκη αναθεώρησης των ορίων επιτρεπόμενης έκθεσης στις παραπάνω ακτινοβολίες, αντιμετωπίσθηκαν με αφαίρεση των γραφείων τους από τα πανεπιστημιακά ιδρύματά στα οποία εργάζονται. Ο τέταρτος διεθνής ειδικός, ο Δρ. Andrew Goldsworthy από το Imperial College του Λονδίνου, είχε μόλις συνταξιοδοτηθεί και επομένως δεν του αφαιρέθηκε το γραφείο, αλλά μας κατέθεσε ότι είχε υποστεί παρόμοιες διώξεις πριν τη συνταξιοδότησή του.

Οι βουλευτές που συμμετέχουν στην HESA ενημερώθηκαν για αυτά τα γεγονότα απροκάλυπτης και εξοργιστικής δίωξης που αποτελούν μια συντονισμένη επίθεση στην ακαδημαϊκή ελευθερία και δικαιοδοσία. Είναι λυπηρό που οι έπαινοι για μια συμβολή σε διεθνές επίπεδο από έναν Έλληνα επιστήμονα, μετριάζονται από τη διεθνή κατακραυγή για το γεγονός ότι ο ίδιος ερευνητής αναγκάζεται να σταματήσει την ζωτικής σημασίας επιστημονική του έρευνα.

Ήδη έχουν σταλεί αντίστοιχες επιστολές υποστήριξης για τον Δρ. Johansson προς το Ινστιτούτο Karolinska, καθώς είναι ένας από τους πλέον διακεκριμένους επιστήμονες στο χώρο διεθνώς εδώ και πολλά χρόνια. Φοβόμαστε ότι ο νεώτερος συνάδελφός του στη χώρα σας θα είναι πολύ πιο ευάλωτος για διάφορους λόγους. Γι’ αυτό και απευθυνόμαστε πρώτα στους εκπροσώπους της χώρας σας στην δική μας, τον Καναδά, όπου και έλαβε χώρα η πρόσφατη σημαντική συμβολή του, ακολουθούμενη από τις τόσο άμεσες και δυσάρεστες συνέπειες. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι αντιπρόσωποι της Ελλάδας θα προσπαθήσουν να αποτρέψουν μια κατάσταση στην οποία οι ίδιοι οι Καναδοί βουλευτές θα παρέμβουν αυτοπροσώπως προκειμένου να διερευνήσουν το θέμα άμεσα, καθώς αυτή η δυσάρεστη κατάσταση μπορεί να προκλήθηκε από τη δική τους καλοπροαίρετη πρόσκληση προς έναν πολίτη της χώρας σας.

Θα διερευνήσετε εκτενώς το θέμα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών;

Θα εκφράσετε την μεγάλη δυσαρέσκεια που νοιώθουμε εδώ καθώς και την επιθυμία να αποφύγουμε περαιτέρω διεθνή διασυρμό;

Θα παρέμβετε ώστε να αποκαταστήσετε την πεποίθησή μας ότι ένα ίδρυμα σαν το Πανεπιστήμιο Αθηνών δεν είναι ένας χώρος όπου γίνονται αποδεκτές ανάρμοστες επεμβάσεις στην ακαδημαϊκή ανεξαρτησία αλλά συνεχίζει να παράγει επιστημονικό έργο παγκόσμιας σημασίας, σαν αυτό που έκανε την Επιτροπή Υγείας του Καναδικού Κοινοβουλίου να καλέσει τον Δρ. Δημήτρη Παναγόπουλο;

Σας ευχαριστώ πολύ για την επείγουσα προσοχή που θα δώσετε σε αυτό το ζήτημα, το οποίο έχει ήδη τραβήξει το ενδιαφέρον Καναδών πολιτικών και δημοσιογράφων.

Τα σχετικά πρακτικά της HESA, συμπεριλαμβανομένης της ομιλίας του Δρ. Δημήτρη Παναγόπουλου, για την οποία θα έπρεπε να είσαστε περήφανοι, μπορείτε να τα βρείτε στον διαδικτυακό τόπο:

http://www2.parl.gc.ca/content/hoc/Committee/403/HESA/Evidence/EV4478290/HESAEV13-E.PDF

Επίσης έχουν κατατεθεί επιστημονικές εργασίες του στην Επιτροπή Υγείας οι οποίες θα έχουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της τελικής έκθεσης της Επιτροπής. Έτσι, ένας Έλληνας πολίτης μπορεί να έχει προσφέρει σημαίνουσα κοινωνική υπηρεσία σχετικά με την προστασία της δημόσιας υγείας στον Καναδά, ενώ ταυτόχρονα, σαν αποτέλεσμα αυτής του της προσφοράς, διώκεται στην χώρα του, την Ελλάδα.

Με εκτίμηση,

Daryl Vernon (Toronto),

με άμεση υποστήριξη από τους Lorraine Penner, Barbara Payne, Sharon Noble, Catherine Mullally, François Therrien, Charlene Creelman, Una St. Clair-Moniz, Elizabeth Barris, Linda Ewart, Susan Yurychuk, Edna Pettipas, Emily Duffy-Arsenault, Catherine Gamba, Susan Clarke, Deborah M. Rubin, και πολλών ακόμη».

Το αυθεντικό κείμενο στα αγγλικά, βρίσκεται στον διαδικτυακό τόπο,

http://www.scribd.com/doc/34967998/Academic-persecution-for-having-rendered-great-public-service-by-testifying

Άλλα δημοσιεύματα σχετικά με το παραπάνω γεγονός, μπορούν να αναζητηθούν στους διαδικτυακούς τόπους:

http://www.scribd.com/doc/35337846/Fighting-Back-Eminent-Researchers-Unite-as-Institutes-Avoid-Answering-Important-Questions

http://www.electrosensitivesociety.com/2010/08/04/fighting-back-eminent-researchers-unite-as-institutes-avoid-answering-important-questions/

http://rabble.ca/babble/canadian-politics/academic-persecution

http://weepnews.blogspot.com/2010/07/dear-ambassador-nikolaos-matsis-radio.html

http://www.mast-victims.org/index.php?content=news&action=view&type=newsitem&id=4842

http://www.hese-project.org/uk_forum/index.php?mode=thread&id=32

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ

2010-07-15T03:41:00.000-07:00

Υδρογονο εναντια

στο Πετρελαιο και στο Ουράνιο

Ουμανισμός ενάντια στον Καπιταλισμό

Η καπιταλιστική βαρβαρότητα κινείται με πετρέλαιο, βενζίνη, κηροζίνη, λιγνίτη, λιθάνθρακα, φυσικό αέριο και ουράνιο. Μορφές ενέργειας που καταστρέφουν τη Φύση, προκαλούν καταστροφικούς πολέμους, καταδικάζουν την εργαζόμενη ανθρωπότητα σε συνθήκες φτώχιας και νέας δουλοπαροικίας, εκτρέφουν σχέδια ιμπεριαλιστικών ηγεμονιών απειλούν τη ζωή και τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Κι' όμως οι επιστήμες εδώ και κάμποσες δεκαετίες μιλάνε για εναλλακτικές μορφές ενέργειας, με κορυφαία την ενέργεια με βάση το υδρογόνο. Τα εξουσιαστικά ιερατεία απαντούσαν μέσω των πληρωμένων κονδυλοφόρων τους πως η παραγωγή εναλλακτικής ενέργειας κοστίζει ακριβά και συνεπώς είναι ασύμφορη.

Η παρακάτω πληροφορία, μιά ακόμα στις πολλές των τελευταίων χρόνων, δείχνει τη σπουδαιότητα της υδρογονοενέργειας με βάση το νερό, η οποία:

α. ως ελεύθερο αγαθό είναι ανεξάντλητη,

β. έχει σχεδόν μηδενικό κόστος,

γ. δεν ρυπαίνει το περιβάλλον και

δ. εξασφαλίζει απόλυτη αυτονομία του χρήστη.

Η οικονομία του υδρογόνου* επιτρέπει την κατάργηση του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος και κάνει δυνατή την οργάνωση της κοινωνίας και κατά συνέπεια της ανθρωπότητας στη βάση της ΑΜΕΣΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη ενός ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΟΥΜΑΝΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Η παρακάτω πληροφορία μας εξηγεί πως για τους σκοπούς της ιμπεριαλιστικής ηγεμονίας είναι δυνατή η υδρογονοενέργεια. Η εργαζόμενη ανθρωπότητα θα μπορούσε να βιαστεί να κάνει δική της υπόθεση την απελευθερωτική δύναμη της οικονομίας του υδρογόνου και να απαλλαγεί οριστικά από τον καπιταλισμό, το πετρέλαιο και το ουράνιο. Βέβαια γι' αυτό πρέπει πρώτα να αυτονομηθεί ιδεολογικά και πολιτικά από την κυρίαρχη τάξη και τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς συμμάχους της και να συγκροτήσει το μέτωπο των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού που θα οργανώσει ένα νέο επαναστατικό κίνημα Διαφωτισμού για να μπορέσει η ίδια η κοινωνία και συνολικά η εργαζόμενη ανθρωπότητα να πραγματοποιήσει την ουμανιστική επανάσταση.

Για την Πρωτοβουλία Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό

Κώστας Λάμπος

______________________

* Περισσότερα βλέπε, στο: Λάμπος Κώστας , ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ. Οικονομία του ΦΓόβου και της Παρακμής,
ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, ΑΘΗΝΑ 2009

Κατασκοπευτικό αεροπλάνο που καίει υδρογόνο!

Αναδημοσίευση από ΤΑ ΝΕΑ , Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010

ΤΟ ΜΗ επανδρωµένο κατασκοπευτικό αεροπλάνο του (εγγύς) µέλλοντος παρουσίασε χθες η Βoeing: το Ρhantom Εye είναι «παιδί» του µυστικοπαθούς προγράµµατος έρευνας και ανάπτυξης της Βoeing, Ρhantom Works· το µήκος του είναι µικρό αλλά το άνοιγµα των φτερών του φτάνει τα 46 µέτρα· έχει τη δυνατότητα να πετά non-stop, σε ύψος 65.000 ποδιών, επί 96 ώρες, δηλαδή τέσσερις ολόκληρες ηµέρες· τροφοδοτείται από δύο τετρακύλινδρους κινητήρες 2,3 λίτρων κάθε ένας από τους οποίους αποδίδει 150 ίππους· αναπτύσσει ταχύτητα 280 χιλιοµέτρων την ώρα και µπορεί να µεταφέρει ωφέλιµο φορτίο 225 κιλών. Αλλά το πιο καινοτόµο χαρακτηριστικό του, είναι άλλο: το Ρhantom Εye είναι υδρογονοκίνητο, κινείται µόνο µε υδρογόνο , κάτι που σηµαίνει πως το µόνο παραπροϊόν του θα είναι το νερό.

«Το Ρhantom Εye είναι το πρώτο του είδους του και µπορεί να ανοίξει µια ολόκληρη νέα αγορά στη συλλογή δεδοµένων και τις επικοινωνίες», δήλωσε ο Ντάριλ Ντέιβις, πρόεδρος της Βoeing Ρhantom Works. «Είναι ένα τέλειο παράδειγµα της µετατροπής µιας ιδέας σε πραγµατικότητα». Σύντοµα, το αεροσκάφος θα σταλεί σε ερευνητικό κέντρο της ΝΑSΑ στην αεροπορική βάση Εντουαρντς της Καλιφόρνιας προκειµένου να προετοιµαστεί για την πρώτη του πτήση, στις αρχές του 2011.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

2010-06-10T11:57:00.000-07:00

Δεν είναι ένα απλό ηλιοβασίλεμα,

είναι η φωτογραφία του αιώνα

Ότι και να πεις για αυτή τη φωτογραφία θα είναι πάντα λιγότερο της αξίας της. Φαινομενικά είναι μια απλή όμορφη φωτογραφία ηλιοβασιλέματος. Ίσως κάποιος σκεφτεί την Σαντορίνη και πει ότι, έχει δει καλύτερα ηλιοβασιλέματα... Και όμως είναι η καλύτερη φωτογραφία του αιώνα. Αναμφίβολα έχει μια ομορφιά και το χρωματικό φάσμα έχει και αυτό μια ιδιαιτερότητα που την καθιστά μοναδική.

Αυτό που την κάνει την φωτογραφία του αιώνα είναι το τι χρειάσθηκε για να βγει αυτή η εικόνα. Για να τραβηχτεί αυτή η φωτογραφία χρειάσθηκε όλη σχεδόν η τεχνολογική προοδος της ανθρωπότητας, μία εικόνα γιά την οποία συνεργάστηκαν όλες οι επιστήμες. Ατελείωτες ώρες έρευνας και επιστημονικών μελετών.

Η εικόνα είναι το ηλιοβασίλεμα στον πλανήτη Αρη. Ο ήλιος στον κόκκινο πλανήτη φαίνεται 2/3 πιο μικρός απ' ότι στη γή, γιατί βρίσκεται πιο μακριά. Την τράβηξε το ρομπότ Spirit που έχει σταλεί να εξερευνήσει τον Άρη, από το χείλος του κρατήρα Gusev
______________________________
Αναδημοσίευση απο το : http://tolimeri.blogspot.com/2010/06/blog-post_1620.html

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

2010-06-05T14:13:00.000-07:00

ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΑΧΙΜΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

5 Ιούνη 2010

Σε συνθήκες πλιατσικοκαπιταλισμού, όπου ο καθένας μας εκπαιδεύεται συστηματικά από το λεγόμενο πολιτικό σύστημα να ρημάζει με όποιο τρόπο, σε όποιο τόπο και σε όποιο χρόνο μπορεί τη ζωή των συνανθρώπων του, όπου οι περισσότεροι "επιστήμονες" συμπλέκονται και διαπλέκονται με το φύσει-αναιδές Κεφάλαιο, υπάρχουν κάποιοι ρομαντικοί και πεισματάρηδες επιστήμονες που υπηρετούν με συνέπεια την επιστήμη τους , την έρευνα και την κοινωνία, σε αντίξοες συνθήκες και σε διαρκή σύγκρουση με τους συναδέρφους τους της αρπαχτής, με την εργοδοσία και με το κράτος της εργοδοσίας.

Η περίπτωση της Ελληνικής Εταιρείας Ιατρικής της Εργασίας και του Περιβάλλοντος είναι η έκφραση πολλών ρομαντικών, υπεύθυνων και με πείσμα γιατρών της Υγιεινής και της Ασφάλειας της Εργασίας, που αγωνίζονται με πάθος για το λειτούργημά τους, για την επιστήμη τους, για την εργαζόμενη κοινωνία και για ένα ανθρωπινότερο κόσμο, (με Συνέδρια, Σεμινάρια, Διαλέξεις, εκδόσεις βιβλίων, περιοδικών, εφημερίδων και ενημερωτικών φυλλαδίων, με έρευνα, άρθρα και συνεντεύξεις κλπ. κλπ.) και αξίζει, ως έκφραση ελάχιστης αναγνώρισης και συμπαράστασης στο δύσκολο αγώνα της, αυτή την προβολή του έργου της από αυτή εδώ τη σελίδα του ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟΥ της Πρωτοβουλίας Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό.

Για την Πρωτοβουλία Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό

Κώστας Λάμπος PhD

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ . ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ. ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ. ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ, ΤΟΥ ΕΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

2010-06-03T00:43:00.000-07:00

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

2010-06-02T05:43:00.000-07:00

Εντοπίζουν τον καρκίνο με απλή εξέταση αίματος*

Ανιχνεύονται τα μηνύματα πριν από την εκδήλωση της νόσου

TΗΕ ΤΙΜΕS Του Sam Lister

Μια απλή εξέταση αίματος μπορεί να εντοπίζει τον καρκίνο πριν καν δημιουργηθεί ανιχνεύσιμος όγκος, ανακοίνωσαν χθες βρετανοί επιστήμονες. Η εξέταση, η οποία θα αρχίσει να εφαρμόζεται στη Βρετανία στις αρχές του επόμενου χρόνου, θεωρείται ότι θα αποτελέσει τομή στη διάγνωση του καρκίνου.

Η εξέταση αυτή είναι η πρώτη που εντοπίζει με ακρίβεια τα μηνύματα που εκπέμπει το ανοσοποιητικό σύστημα όταν σε κάποιο σημείο του οργανισμού αρχίζει να δημιουργείται καρκίνος. Οι έρευνες δείχνουν ότι τέτοιου είδους σήματα είναι δυνατόν να εντοπιστούν έως και πέντε χρόνια πριν ανιχνευθεί ο όγκος, με αποτέλεσμα οι γιατροί να μπορούν να παρεμβαίνουν γρηγορότερα για τη θεραπεία.
Οι επιστήμονες υπολογίζουν για την εξέταση, η οποία αρχικά δημιουργήθηκε για να εντοπίζει τον καρκίνο των πνευμόνων, ότι θα διευκολύνει την έγκαιρη διάγνωση και θα αυξήσει τα ποσοστά επιβίωσης. Ο εντοπισμός καρκίνου στους πνεύμονες, το πάγκρεας και τον οισοφάγο, συχνά γίνεται καθυστερημένα, δίνοντας στους ασθενείς λίγες πιθανότητες ίασης. Οι πρώτες δοκιμές της νέας εξέτασης που ονομάζεται Εarly CDΤ-Lung και αποτελεί προϊόν 15ετούς εργασίας ερευνητών στα Πανεπιστήμια του Νότιγχαμ και του Κάνσας, πραγματοποιήθηκαν σε 8.000 ασθενείς.
Τα συμπτώματα (η πιο συχνή αιτία για την οποία καταφεύγουμε στον γιατρό) εμφανίζονται τις περισσότερες φορές αφού ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί κατά τα 2/3-στην περίπτωση του καρκίνου των πνευμόνων ο όγκος μπορεί να έχει ήδη το μέγεθος μιας μπάλας του τένις. Σήμερα, με τις υπάρχουσες διαγνωστικές μεθόδους, δεν ανακαλύπτουμε τον καρκίνο παρά αφού τα καρκινικά κύτταρα έχουν ήδη διαιρεθεί 20 φορές- ο θάνατος συνήθως επέρχεται έπειτα από τις 40.

Η διαδικασία

Κατά την εξέταση, αναλύεται το αίμα του ασθενούς για να καταγραφούν οι αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος σε μοριακό επίπεδο, έπειτα από την έναρξη της καρκινογένεσης. Τα καρκινικά κύτταρα παράγουν μικρές ποσότητες αντιγόνων (πρωτεϊνικά μόρια), η εμφάνιση των οποίων προκαλεί την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι επιστήμονες παρακολουθούν τη δραστηριότητα των αυτοαντισωμάτων που παράγονται και εντοπίζουν ποιος συνδυασμός αντιγόνων δείχνει την παρουσία κάποιας συγκεκριμένης μορφής καρκίνου. Οι επιστήμονες μπορούν πλέον να εντοπίσουν αυτή τη μοριακή αντίδραση χρησιμοποιώντας μόλις 10 ml από το αίμα του ασθενούς.

«Αρχίζουμε να κατανοούμε την καρκινογένεση με νέο τρόπο»

ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ η εξέταση εντοπίζει τον καρκίνο των πνευμόνων, αλλά ήδη οι ερευνητές εργάζονται πάνω σε εξέταση για τον καρκίνο του στήθους. Προβλέπουν πάντως ότι θα μπορούν σε σύντομο χρονικό διάστημα να εντοπίζουν το 90% των περιπτώσεων καρκίνου. Η τεχνολογία που χρησιμοποιείται για την εφαρμογή της εξέτασης επινοήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ και την εταιρεία ιατρικής έρευνας Οncimmune. «Αρχίζουμε να κατανοούμε την καρκινογένεση με έναν νέο τρόπο» εξηγεί ο επικεφαλής της έρευνας καθηγητής Τζον Ρόμπερτσον. «Παρατηρούμε ποιες πρωτεΐνες πηγαίνουν σε “λάθος κατεύθυνση” και πώς αντιδρά το ανοσοποιητικό σύστημα. Είναι λες και το σώμα μας φωνάζει “έχω καρκίνο” πολύ πριν εντοπίσουμε έναν όγκο».
____________________
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΑ, 02.06.2010

Η ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

2010-05-22T08:55:00.000-07:00

Η ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Σύμφωνα με μία νέα έρευνα ψυχολόγων του πανεπιστημίου Yale στο Connecticut τα βρέφη χαρακτηρίζονται από έναν βασικό κώδικά ηθικής και μπορούν να διακρίνουν το καλό από το κακό. Τα αποτελέσματα της έρευνας έρχονται σε αντίθεση με την άποψη πολλών ψυχολόγων που υποστηρίζει ότι η ανθρώπινη ηθική διαμορφώνεται από τους γονείς και τις εμπειρίες μας.
Σύμφωνα με τους ψυχολόγους του Yale η διάκριση μεταξύ «καλού και κακού» ενδέχεται να καταγράφεται στον εγκέφαλο των ανθρώπων κατά τη γέννησή τους.
Κατά τη διάρκεια του πειράματος τα βρέφη παρακολούθησαν ένα θεατρικό παιχνίδι με μαριονέτες και στην συνέχεια οι ερευνητές μελέτησαν τις αντιδράσεις τους ως προς τους χαρακτήρες τις ιστορίας. Η έρευνα διεξήχθη σε βρέφη 6 μηνών έως ενός έτους.
Τα μωρά παρακολούθησαν αρχικά ένα κουκλοθέατρο στο οποίο ο ένας χαρακτήρας προσπαθούσε να ανέβει ένα βουνό. Σε ορισμένα σημεία μία δεύτερη μαριονέτα βοηθούσε την πρώτη να ανέβει, ενώ, σε κάποια άλλα σημεία της παράστασης, μία τρίτη επιχειρούσε να την εμποδίσει, σπρώχνοντάς την προς τα πίσω. Η παράσταση επαναλήφθηκε πολλές φορές και στο τέλος τα παιδιά έδειξαν μία σαφή προτίμηση προς την «καλή» μαριονέτα, ενώ απέρριψαν την «κακή».
«Στο τέλος, διαπιστώσαμε ότι τα βρέφη προτιμούν συντριπτικά την μαριονέτα που βοήθησε από εκείνη που εμπόδιζε», δηλώνει ο καθηγητής ψυχολογίας του πανεπιστημίου Yale και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Paul Bloom, μιλώντας στην εφημερίδα New York Times. «Δεν υπήρξε απλά μία μικρή στατιστική τάση προς την καλή μαριονέτα, αλλά μία καθολική επικράτησή της», προσθέτει.
Τα αρχικά αποτελέσματα επιβεβαίωσαν δύο ακόμη πειράματα. Στο δεύτερο πείραμα, οι ερευνητές επινόησαν ένα «μονόπρακτο ηθικής», στο οποίο μία κούκλα σκύλος προσπαθεί να ανοίξει ένα κουτί. Τον σκύλο βοηθά ένα αρκουδάκι, ενώ ένα άλλο κάθεται πεισματικά πάνω στο κουτί, ώστε αυτό να μην ανοίξει.
Στο τρίτο πείραμα-παράσταση, πρωταγωνιστές ήταν μία γάτα και δύο κουνέλια. Η γάτα πετούσε μία μπάλα στα κουνέλια, με το ένα να την επιστρέφει και το άλλο να την κρατάει και να φεύγει.
«Και στις δύο μελέτες, τα μωρά πέντε μηνών προτίμησαν το ‘καλό παιδί’, αυτόν που βοήθησε να ανοίξει το κουτί, αυτόν που επέστρεψε την μπάλα πίσω», είπε ο καθηγητής Bloom.
Μάλιστα όπως σημειώνει ο καθηγητής, όταν τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε παιδιά 21 μηνών, ορισμένα όχι μόνο απέρριψαν τους «κακούς» αλλά επιπλέον επέλεξαν να τους τιμωρήσουν πετώντας τους μακριά. Μάλιστα ένα βρέφος χτύπησε στο κεφάλι τον «κακό».
«Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι άνθρωποι έχουν μια στοιχειώδη αίσθηση ηθικής από την αρχή της ζωής τους. Από τα πειράματα παρατηρείται μία αμυδρή ηθικής σκέψη, ηθική κρίση και ηθική αίσθηση, ακόμη και κατά το πρώτο έτος της ζωής τους».
«Τα πάντα εξαρτώνται από τι είναι φυσιολογικό και ποιος το ορίζει», σημειώνει η καθηγήτρια Nadja Reissland, του Πανεπιστημίου του Durham, εκφράζοντας επιφυλάξεις για τα συμπεράσματα της έρευνας. «Με το να υποστηρίζουν οι ερευνητές ότι η ανάβαση της κούκλας είναι το σωστό, πραγματοποιούν μία ηθική κρίση. Τα μωρά απλά θα μπορούσαν να θέλουν να βλέπουν τα αντικείμενα να πηγαίνουν προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω», προσθέτει η Reissland.
«Στο δεύτερο πείραμα ίσως το αρκουδάκι να αποτρέπει το σκυλί να ανοίξει το κουτί, γιατί απλά υπάρχει ένας κίνδυνος εκεί μέσα, όπως η μητέρα προφυλάσσει τα παιδιά της από το να κάνουν κάτι που πιθανό να τα βλάψει», καταλήγει.
χαρακτηρίζονται από έναν βασικό κώδικά ηθικής και μπορούν να διακρίνουν το καλό από το κακό. Τα αποτελέσματα της έρευνας έρχονται σε αντίθεση με την άποψη πολλών ψυχολόγων που υποστηρίζει ότι η ανθρώπινη ηθική διαμορφώνεται από τους γονείς και τις εμπειρίες μας.
Σύμφωνα με τους ψυχολόγους του Yale η διάκριση μεταξύ «καλού και κακού» ενδέχεται να καταγράφεται στον εγκέφαλο των ανθρώπων κατά τη γέννησή τους.
Κατά τη διάρκεια του πειράματος τα βρέφη παρακολούθησαν ένα θεατρικό παιχνίδι με μαριονέτες και στην συνέχεια οι ερευνητές μελέτησαν τις αντιδράσεις τους ως προς τους χαρακτήρες τις ιστορίας. Η έρευνα διεξήχθη σε βρέφη 6 μηνών έως ενός έτους.
Τα μωρά παρακολούθησαν αρχικά ένα κουκλοθέατρο στο οποίο ο ένας χαρακτήρας προσπαθούσε να ανέβει ένα βουνό. Σε ορισμένα σημεία μία δεύτερη μαριονέτα βοηθούσε την πρώτη να ανέβει, ενώ, σε κάποια άλλα σημεία της παράστασης, μία τρίτη επιχειρούσε να την εμποδίσει, σπρώχνοντάς την προς τα πίσω. Η παράσταση επαναλήφθηκε πολλές φορές και στο τέλος τα παιδιά έδειξαν μία σαφή προτίμηση προς την «καλή» μαριονέτα, ενώ απέρριψαν την «κακή».
«Στο τέλος, διαπιστώσαμε ότι τα βρέφη προτιμούν συντριπτικά την μαριονέτα που βοήθησε από εκείνη που εμπόδιζε», δηλώνει ο καθηγητής ψυχολογίας του πανεπιστημίου Yale και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Paul Bloom, μιλώντας στην εφημερίδα New York Times. «Δεν υπήρξε απλά μία μικρή στατιστική τάση προς την καλή μαριονέτα, αλλά μία καθολική επικράτησή της», προσθέτει.
Τα αρχικά αποτελέσματα επιβεβαίωσαν δύο ακόμη πειράματα. Στο δεύτερο πείραμα, οι ερευνητές επινόησαν ένα «μονόπρακτο ηθικής», στο οποίο μία κούκλα σκύλος προσπαθεί να ανοίξει ένα κουτί. Τον σκύλο βοηθά ένα αρκουδάκι, ενώ ένα άλλο κάθεται πεισματικά πάνω στο κουτί, ώστε αυτό να μην ανοίξει.
Στο τρίτο πείραμα-παράσταση, πρωταγωνιστές ήταν μία γάτα και δύο κουνέλια. Η γάτα πετούσε μία μπάλα στα κουνέλια, με το ένα να την επιστρέφει και το άλλο να την κρατάει και να φεύγει.
«Και στις δύο μελέτες, τα μωρά πέντε μηνών προτίμησαν το ‘καλό παιδί’, αυτόν που βοήθησε να ανοίξει το κουτί, αυτόν που επέστρεψε την μπάλα πίσω», είπε ο καθηγητής Bloom.
Μάλιστα όπως σημειώνει ο καθηγητής, όταν τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε παιδιά 21 μηνών, ορισμένα όχι μόνο απέρριψαν τους «κακούς» αλλά επιπλέον επέλεξαν να τους τιμωρήσουν πετώντας τους μακριά. Μάλιστα ένα βρέφος χτύπησε στο κεφάλι τον «κακό».
«Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι άνθρωποι έχουν μια στοιχειώδη αίσθηση ηθικής από την αρχή της ζωής τους. Από τα πειράματα παρατηρείται μία αμυδρή ηθικής σκέψη, ηθική κρίση και ηθική αίσθηση, ακόμη και κατά το πρώτο έτος της ζωής τους».

Αντίλογος

«Τα πάντα εξαρτώνται από τι είναι φυσιολογικό και ποιος το ορίζει», σημειώνει η καθηγήτρια Nadja Reissland, του Πανεπιστημίου του Durham, εκφράζοντας επιφυλάξεις για τα συμπεράσματα της έρευνας. «Με το να υποστηρίζουν οι ερευνητές ότι η ανάβαση της κούκλας είναι το σωστό, πραγματοποιούν μία ηθική κρίση. Τα μωρά απλά θα μπορούσαν να θέλουν να βλέπουν τα αντικείμενα να πηγαίνουν προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω», προσθέτει η Reissland.
«Στο δεύτερο πείραμα ίσως το αρκουδάκι να αποτρέπει το σκυλί να ανοίξει το κουτί, γιατί απλά υπάρχει ένας κίνδυνος εκεί μέσα, όπως η μητέρα προφυλάσσει τα παιδιά της από το να κάνουν κάτι που πιθανό να τα βλάψει», καταλήγει.
_____________________________________
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ: ΤVXS.GR

Να γκρεμίσουμε όλο το οικοδόμημα και να πάμε παρακάτω. Να μη φοβηθούμε!

2010-05-21T14:17:00.000-07:00

Αναδημοσιεύουμε τη συνέντευξη του Δημήτρη Νανόπουλου

γιατί λέει κάποια σημαντικά πράγματα

και υπαινίσσεται πολλά περισσότερα.

Συλλογιστείτε ελεύθερα. Συλλογιστείτε καλά. Συλλογιστείτε γόνιμα.

Να γκρεμίσουμε όλο το οικοδόμημα

και να πάμε παρακάτω.

Να μη φοβηθούμε!

Δημήτρης Νανόπουλος

Συνέντευξη στο Μάκη Προβατά

Ακαδημαϊκός, κορυφαίος θεωρητικός φυσικός, καθηγητής Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, εξέχον μέλος της λεγόμενης «παράλληλης Ελλάδας», της Ελλάδας που σε πείσμα των καιρών αντιστέκεται, προοδεύει και διαπρέπει στο εξωτερικό.

«Εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε όλη την Κεντρική και τη Βόρεια Ευρώπη υπάρχουν έλληνες επιστήμονες οι οποίοι βοηθούν χώρες ολόκληρες να πάνε μπροστά και όμως δεν τους ξέρει κανείς» θα πει. Ο Δημήτρης Νανόπουλος είναι ένας άνθρωπος στον οποίο καταφεύγουμε αναζητώντας ένα σημείο αναφοράς. Το πλούσιο επιστημονικό έργο του, η καριέρα του στο εξωτερικό, η αποστασιοποιημένη και ως εκ τούτου αντικειμενική ματιά του για τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα συνθέτουν μια πηγή πληροφοριών και ερμηνειών πολύτιμη, πολύ περισσότερο δε τώρα, εν μέσω μιας πρωτοφανούς κρίσης, ελληνικής αλλά και παγκόσμιας.

Συναντηθήκαμε στο κτίριο του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης», στη διασταύρωση της λεωφόρου Αμαλίας με τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. «Εφόσον θα μιλήσουμε για την “παράλληλη Ελλάδα”, ελάτε σε αυτό το κτίριο, κάτω από την Ακρόπολη. Εχω και μια ακαθόριστη αγωνία για το τι θα γίνει αύριο στην απεργία». Το ραντεβού μας ήταν την Τρίτη 4 Μαΐου, μία ημέρα πριν από την απεργία και τη διαδήλωση με τους νεκρούς στη Σταδίου...

Ο Νίτσε έχει πει ότι «όλα τα σπουδαία πράγματα στη ζωή γίνονται “παρ’ όλα αυτά”». Στην Ελλάδα, «παρ’ όλα αυτά» που συμβαίνουν τώρα, τι σπουδαίο μπορείτε να δείτε να έρχεται;

«Για την Ελλάδα να σας πω το εξής: πρέπει να βάλουμε όλοι πλάτη για να την αλλάξουμε. Το εννοώ ακριβώς αυτό που λέω. Να γκρεμίσουμε όλο το οικοδόμημα και να πάμε παρακάτω. Να μη φοβηθούμε! Στην ανθρώπινη ιστορία, οι κοινωνίες πήγαν μπροστά πάντα μέσα από τη διαίσθηση και τη φαντασία. Η διαίσθηση και η φαντασία είναι το παν σε αυτή τη ζωή, και οι Ελληνες έχουμε πολλή διαίσθηση και φαντασία. Αυτό, για παράδειγμα, μας έχει βοηθήσει εμάς τους έλληνες επιστήμονες που είμαστε στο εξωτερικό. Επομένως, χρειάζεται διαίσθηση, φαντασία και όχι φόβος. Δείτε τι έχει συμβεί και στην παγκόσμια ιστορία. Πρέπει να υπάρχει κάποιος άγραφος νόμος που λέει ότι “πολύ μεγάλα πράγματα συμβαίνουν στη δημιουργικότητα των ανθρώπων στις εποχές εκείνες, όπου παράλληλα έχουμε και μεγάλες κοινωνικές αναταράξεις”. Αυτό συμβαίνει από την αρχαιότητα ως σήμερα. Στην Αναγέννηση, για παράδειγμα, ενώ μιλάμε για Ντα Βίντσι, για Μιχαήλ Αγγελο και όλους αυτούς τους μεγάλους, ταυτόχρονα γίνονταν φοβεροί πόλεμοι και κοινωνικές αναταραχές. Ερχόμαστε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Λίγο πριν, το 1905, είχαμε τη θεωρία της σχετικότητας και το 1907 τον Πικάσο. Αμέσως μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο, έχουμε τον Μαρσέλ Προυστ (“Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο”), τον Τζέιμς Τζόις (“Οδυσσέας”), το εκπληκτικό επίτευγμα της διατύπωσης της κβαντομηχανικής και πολλά άλλα. Κάτι συμβαίνει στην ανθρωπότητα. Είναι κάτι το απίστευτο. Οταν στην ανθρωπότητα συμβαίνουν πολύ μεγάλα επιτεύγματα, επιστημονικά, πνευματικά κ.ά., τότε έχουμε μεγάλες κοινωνικές αναταραχές».

Σήμερα συμβαίνει κάτι αντίστοιχο;

«Αυτή τη στιγμή ολόκληρη η επιστήμη, και δεν μιλώ μόνο για τη φυσική, είναι και η βιολογία, η τεχνολογία, η ιατρική και οι άλλες επιστήμες, γνωρίζει μια ακμή που δεν έχει ξανασημειωθεί στην ανθρώπινη ιστορία. Ζούμε εποχές που δεν έχουν υπάρξει ξανά, συμπεριλαμβανομένης και της εποχής του Νεύτωνα και του Γαλιλαίου. Πολύ σύντομα θα μπορώ να σας πω τα πάντα για την αρχή του σύμπαντος. Θα ξέρουμε τι συνέβη ακριβώς! Σε λίγο καιρό, επίσης, θα μπορώ να σας μιλάω για τη σκέψη σας και να σας εξηγώ πώς σκέφτεστε και γιατί σκέφτεστε με αυτόν τον τρόπο. Φτάσαμε στο σημείο που αναζητούσαν να φτάσουν οι φυσικοί φιλόσοφοι πριν από 2.500 χρόνια. Αυτά έψαχναν να βρουν».

Εχετε εξήγηση στο γιατί συμβαίνει αυτό;

«Δεν μπορώ να το εξηγήσω με σιγουριά. Ισως ισχύει αυτό που λέει ο Μαρξ, το έργο του οποίου έχουμε ξαναδιαβάσει όλοι τελευταία. Λέει, λοιπόν, ότι “η ποσοτική συσσώρευση φέρνει την ποιοτική αλλαγή” και σε κάποια στιγμή επέρχεται το κλείσιμο κάθε κύκλου, γεγονός που δεν συνεπάγεται μόνο κοινωνικές αναταραχές και αλλαγές αλλά και τη δημιουργία διάφορων σχολών στη λογοτεχνία, στην τέχνη και στην επιστήμη. Συγκεντρώνεται όλη αυτή η ενέργεια και έτσι ο κόσμος προχωράει στο επόμενο στάδιο. Πιστεύω ότι σήμερα ζούμε σε μια τέτοια εποχή. Οπως ο Βολταίρος, ο Ντιντερό και ολόκληρος ο Διαφωτισμός ήταν ουσιαστικά απόρροια της μεγάλης επανάστασης του Νεύτωνα, έτσι και τώρα πιστεύω ότι έρχεται ένας νέος Διαφωτισμός έπειτα από όλη αυτή την τεράστια πρόοδο της επιστήμης. Εγώ, αστειευόμενος, τον λέω “Διαφωτονισμό”, επειδή ξέρουμε και το φωτόνιο. Θα υπάρξουν σίγουρα καινούργιοι άνθρωποι, οι οποίοι θα οδηγήσουν την ανθρωπότητα σε ένα νέο κατώφλι».

Εννοείτε κάποιον πολιτικό από αυτούς που έχουμε σήμερα;

«Οχι βέβαια! Αυτούς που ψηφίζουμε, εδώ αλλά και στην Ευρώπη, τους θεωρώ όλους “λίγους”. Επί Μιτεράν, Κολ, ακόμη και επί Θάτσερ, δεν θα ερχόταν ποτέ αυτός ο εξευτελισμός της Ευρώπης. Μιλάμε για οικονομικό ναζισμό. Τονίζω ότι εμείς φταίμε πρώτοι, αλλά η συμπεριφορά της Ευρώπης, με πρωταγωνίστρια τη Μέρκελ, είναι απαράδεκτη. Η Γερμανία, με τον τρόπο που επιβάλλεται, με αυτόν τον οικονομικό ναζισμό, τίναξε στον αέρα την Ευρωπαϊκή Ενωση».

Πιστεύετε ότι έχει γίνει ήδη αυτό; Η ΕΕ είναι σαν τα αστέρια που έχουν ήδη καταστραφεί, αλλά συνεχίζουμε να τα βλέπουμε στον ουρανό, απλώς επειδή δεν έχει φτάσει ακόμη το φως στη Γη λόγω απόστασης;

«Ακριβώς! Αυτό που έγινε είναι ένα ράγισμα πάρα πολύ βαθύ, το οποίο δεν ξέρω πώς θα επουλωθεί, επειδή μια ολόκληρη γενιά θα τη θυμάται αυτή τη συμπεριφορά. Και να μένουν άπραγοι οι Σαρκοζήδες και οι Μπραούνηδες και οι Μπερλουσκόνηδες, απίστευτα ονόματα, ε; Κανονικός θίασος ξεπεσμένων!».

Ο Βολταίρος έχει πει ότι ο τρόπος με τον οποίο μένουμε έκθαμβοι μπροστά στον έναστρο ουρανό μπορεί να συγκριθεί μόνο με τον τρόπο που μπορεί να μείνουμε έκθαμβοι μπροστά στην ανθρώπινη βλακεία. Τι είναι αυτό που έχει προκαλέσει σε εσάς το μεγαλύτερο δέος επιστημονικά;

«Για το σύμπαν, αυτό που με έχει αφήσει έκθαμβο είναι αυτές οι φωτογραφίες που ονομάζουμε επιστημονικές. Μπορούμε και πάμε πίσω επιστημονικά και να μελετάμε το σύμπαν. Εχουμε πειραματικά δεδομένα σήμερα, πώς είναι το σύμπαν 380.000 χρόνια μετά την εμφάνισή του. Και αν σκεφτούμε ότι το σύμπαν υπάρχει εδώ και 13,7 δισ. χρόνια, καταλαβαίνετε για τι πράγμα μιλάμε. Αυτό δεν περίμενα ποτέ ότι θα το έβλεπα στη δικιά μου τη γενιά. Εχουμε πλέον τόση γνώση, ώστε μπορώ στα παγκόσμια συνέδρια να σηκώνομαι και να υποστηρίζω τη θεωρία του Μπιγκ Μπανγκ: “Σκάστε! Αυτή είναι η πραγματικότητα για το σύμπαν. Επιστημονικά πλέον”. Οχι μόνο εγώ, αλλά όλη αυτή η γενιά των επιστημόνων που λέει ότι “έτσι είναι τα πράγματα και δεν χωράει αμφισβήτηση για το αν είναι ή δεν είναι έτσι”. Εδώ δεν είναι μεταφυσική κουζίνα, είναι πειραματικά δεδομένα».

Το μεγαλύτερο δέος που έχετε νιώσει για την ανθρώπινη πλευρά της ζωής;

«Η ανθρώπινη ανοησία είναι αξεπέραστη. Δείτε αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Είχα να νιώσω τόση εσωτερική αηδία, τέτοια άπωση για όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν, από την εποχή της χούντας, που ήμουν πρωτοετής φοιτητάκος. Και έλεγα: “Είναι δυνατόν; Είμαστε στο 1967, στην Ελλάδα, που υποτίθεται ότι είναι μια χώρα της Ευρώπης, να βγαίνουν τανκς στους δρόμους;”. Εσείς ακούτε 1967 και λέτε “τώρα τι μου λέει αυτός;”. Σκεφτείτε το όμως. Παντού στην Ευρώπη και στην Αμερική συνέβαιναν επαναστάσεις που πήγαιναν τις κοινωνίες μπροστά. Ηταν δυνατόν με τα παιδιά των λουλουδιών στους δρόμους, στο Παρίσι να ετοιμάζονται για τον Μάη του ’68 και εμείς να έχουμε τα τανκς;».

Ποιος ανθρώπινος νόμος σάς φαίνεται ότι αντίκειται περισσότερο στους νόμους της φύσης;

«Δεν είναι κάποιος νόμος, είναι γενικά η ανθρώπινη συμπεριφορά. Οτι σκοτώνει ο ένας τον άλλον, ότι συμπεριφερόμαστε σαν να πρόκειται να ζήσουμε για πάντα. Βέβαια, από την άλλη, είναι η φύση μας αυτό».

Μήπως εδώ έχουμε το πρόβλημα ως Ελληνες; Μήπως χάσαμε πολλά χρόνια κρίνοντας όλους τους άλλους ως υπανάπτυκτους που τρώνε βελανίδια και τους εαυτούς μας υπερανθρώπους που έφτιαξαν Παρθενώνες και έτσι μας προσπέρασαν και το πήραμε είδηση λίγο αργά;

«Σωστά! Δηλαδή, ας το θέσουμε ως εξής. Αυτό το είδος ανθρώπων που έμενε εδώ, στον ίδιο τόπο που μένουμε και εμείς τώρα, έφτιαξε τους Παρθενώνες. Αν αυτό το είδος των ανθρώπων, που έφτιαχνε τότε Παρθενώνες, ήταν σήμερα εδώ, δεν θα ασχολούνταν με αυτούς που έφτιαξαν τους Παρθενώνες, αλλά θα κοίταζαν να φτιάξουν καινούργιους Παρθενώνες. Αν ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης υπήρχαν σήμερα, δεν θα ασχολούνταν με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη τού τότε. Θα ήταν μέσα στα εργαστήρια και θα ήταν κοσμολόγοι και νευροεπιστήμονες. Εντάξει, καταλάβαμε τι έλεγαν οι πρόγονοί μας και για την εποχή τους έλεγαν πάρα πολύ σπουδαία πράγματα, αλλά, όπως είπε και ο Ντόκινς στη συνέντευξη που σας έδωσε, και το είπε πολύ σωστά, πολλά από αυτά ξεπεράστηκαν. Αυτό δεν πρέπει να εκληφθεί ως απαξίωση, αλλά ως εξέλιξη. Αυτή είναι η ανθρώπινη φύση, να μαθαίνουμε συνεχώς περισσότερα πράγματα. Αρα, λοιπόν, οι “Ελληνάρες” δεν χρειάζεται να είμαστε ούτε πατριδοκάπηλοι, ούτε εθνικιστές με την κακή έννοια, ούτε να πηγαίνουμε στο άλλο άκρο και να θεωρούμε ότι όλα αυτά δεν είναι δικά μας. Να υπάρχει μια λογική στην αντιμετώπιση αυτών των πραγμάτων. Ξέρουμε τι έχουμε κάνει, ξέρουμε πού είμαστε, αλλά να δούμε τι θα κάνουμε τώρα. Να μη ζούμε συνέχεια με το παρελθόν, αλλά ούτε από την άλλη πλευρά να τα ξηλώσουμε όλα και να γίνουμε μια μοντέρνα κοινωνία στην οποία δεν θα συζητηθεί ποτέ η πραγματική σχέση μας με την ιστορία μας».

Οι Ελληνες πώς μπορούμε να αλλάξουμε από λαός που απλώς πιστεύει σε λαό που σκέφτεται;

«Νομίζω ότι ένα πράγμα που μας κάνει κακό είναι ότι παραείμαστε συναισθηματικοί. Αυτό σε ορισμένες περιστάσεις της ζωής είναι σωστό, σε ορισμένες άλλες, όμως, δεν είναι. Παραδείγματος χάριν, ψηφίζουμε με το συναίσθημα. Είμαστε μια κοινωνία η οποία ακολουθεί τις εξελίξεις, μένουμε πίσω από τους άλλους και εδώ ζούμε όλοι εμείς στον δικό μας κόσμο. Δεν σκεφτόμαστε λιγάκι παραπάνω πώς είναι τα πράγματα. Εύχομαι και ελπίζω ότι έχουμε περάσει σε μια άλλη εποχή».

Μήπως έχουμε επίσης και λίγο ελαστική ηθική;

«Εχουμε. Πάρα πολύ ελαστική ηθική, όχι λίγο».

Στο σύμπαν υπάρχει ηθική;

«Ούτε που του καίγεται καρφάκι είτε είμαστε είτε δεν είμαστε εδώ. Είτε το παρατηρούμε είτε όχι, το σύμπαν έχει τους δικούς του νόμους και προχωράει κανονικά. Για το σύμπαν, το ότι εμείς είμαστε εδώ είναι τυχαίο γεγονός, ούτως ή άλλως».

Πρόσφατα ο Στίβεν Χόκινς μίλησε περί εξωγήινων. Είπε ότι υπάρχουν και δεν θα ήταν πολύ καλό για τους ανθρώπους να έρθουμε σε επαφή μαζί τους, γι’ αυτό να σταματήσουμε να τους ψάχνουμε.

«Ναι, το άκουσα. Η απάντησή μου σε αυτό είναι το ανέκδοτο με τον λαγό και το λιοντάρι. Εχει βγει ακριβώς για αυτή την περίπτωση: Κάπου κάπου λέμε και καμιά κουταμάρα να περάσει η ώρα. Γιατί ειπώθηκε; Πώς ειπώθηκε; Πού ειπώθηκε; Χωρίς κανέναν επιστημονικό λόγο. Ισως γιατί τώρα, στο DiscoveryChannel, πρέπει να μιλήσουν για εξωγήινους και πρέπει να πουλήσουν. Οι απόψεις των επιστημόνων γενικά, όχι μόνο οι δικές μου, είναι ότι πραγματικά σε ένα τέτοιο αχανές σύμπαν με 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες και τρισεκατομμύρια αστέρια, υπάρχουν πιθανότητες να υπάρχει κάπου αλλού νοημοσύνη, όχι με τη δική μας μορφή βέβαια».

Αναρωτιέμαι αν το νερό που έχουμε στο σώμα μας περιέχει στοιχεία απευθείας από το Μπιγκ Μπανγκ.

«Φυσικά! Γιατί να μην περιέχει; Aκόμη και εδώ μέσα, σε αυτό το δωμάτιο, υπάρχουν σε κάθε κυβικό εκατοστό 400 φωτόνια, τα οποία έρχονται απευθείας από την αρχή του σύμπαντος».

Θα υπάρξει κάποια στιγμή που η γνώση μας θα είναι περισσότερη από την άγνοιά μας;

«Εδώ, μου δίνετε την ευκαιρία να σας πω ότι αυτό πολλοί το ρωτάνε κακόβουλα, με την έννοια: “Ασ’ τους, μωρέ, ό,τι και να κάνουν, εδώ θα καταλήξουν πάλι, στο ότι δεν ξέρουν τίποτε”. Οχι. Δεν είναι καθόλου έτσι. Εχουμε φτάσει τώρα σε ένα τέτοιο σημείο γνώσης, για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, που σε λίγο θα έχουμε εικόνες από την αρχή του σύμπαντος. Δηλαδή δεν θα αλλάξουν οι νόμοι άλλο. Από τη στιγμή που θα περιγράφουμε τους νόμους και θα φτάνουμε ως την αρχή του σύμπαντος, ε, δεν πάει άλλο. Παρ’ ότι υπάρχουν κομμάτια που ακόμη δεν τα ξέρουμε, ήδη πολλοί από εμάς βλέπουμε το “πλαίσιο”. Είναι τοποθετημένο το πλαίσιο της γνώσης. Λέω όχι στον “ξερολισμό”, ότι θα λύσουμε όλα τα μυστήρια του σύμπαντος και σαχλαμάρες, αλλά, από την άλλη, είμαστε σε πάρα πολύ καλό δρόμο. Οχι σε 100 χρόνια, αλλά αυτή τη στιγμή που μιλάμε, έχουμε μια πολύ συγκροτημένη άποψη για την ιστορία του σύμπαντος».

Μήπως, όμως, μετά νιώσετε αυτή την παράξενη απογοήτευση που νιώθει ο άνθρωπος όταν έχει κατακτήσει έναν μεγάλο στόχο;

«Οχι, γιατί μετά την ποσοτική κατάκτηση των πάντων θα έρθει η ποιοτική κατάκτηση».

Αν γινόσασταν Θεός για μια στιγμή, ποιον νόμο του σύμπαντος θα αλλάζατε;

«Δεν το έχω σκεφτεί, όμως όλοι βρισκόμαστε εδώ λόγω της αρχής της αβεβαιότητος του Χάιζενμπεργκ. Αν μου έλεγε κάποιος ότι καταστρέφεται ο κόσμος στην επόμενη ώρα και πρέπει να γράψω σε μία σελίδα κάτι για να το στείλουμε στο σύμπαν, θα έγραφα αυτό το σημαντικό πραγματάκι: την αρχή της αβεβαιότητος με τα σύμβολά της».

Οταν κοιτάζουμε το σύμπαν, στην ουσία κοιτάζουμε το παρελθόν του. Υπάρχει πιθανότητα κάποια στιγμή να διαλυθεί το σύμπαν και, επειδή δεν θα έχει φτάσει ακόμη η εικόνα εδώ στη Γη, εμείς να ζούμε μες στην καλή χαρά;

«Αυτό το λέμε για τον Ηλιο. Ο Ηλιος που βλέπω τώρα είναι όπως ήταν 8,2 λεπτά πριν. Τόσο κάνει το ηλιακό φως να φτάσει εδώ στη Γη. Αρα, αν ο Ηλιος εξαφανιστεί, εμείς θα το πάρουμε είδηση 8,2 λεπτά αργότερα. Φανταστείτε το σύμπαν που είναι εκατομμύρια χρόνια πριν. Θα είχε διαλυθεί και θα ήμασταν τώρα μες στην τρελή χαρά. Και οι Ελληνες θα είμαστε, όπως πάντα, στη διπλή τρελή χαρά...».

Υπάρχει αυτό που λέμε προαιώνια μνήμη; Δηλαδή ένας επιστήμονας όπως εσείς, ένας μουσικός όπως ο Μπετόβεν, ένας ποιητής όπως ο Ρίλκε, στην ουσία είστε αγωγοί μιας προϋπάρχουσας γνώσης, απλώς, για κάποιον λόγο, ο εγκέφαλός σας είναι πιο ανοιχτός στην προϋπάρχουσα γνώση;

«Οχι, πολλά πράγματα κάνουν έναν άνθρωπο να εξελιχθεί. Δεν νομίζω ότι γεννιούνται έξυπνοι άνθρωποι με τη γνώση να προϋπάρχει μέσα στο σύστημά τους. Παραδείγματος χάριν, λέμε για τον Μότσαρτ – για μένα αυτός ήταν ο μεγαλύτερος μουσικός, πάνω από όλους – ο οποίος έγραφε μουσική από τα πέντε του. Αν δεν ήταν γιος του συνθέτη Λεοπόλδου Μότσαρτ, ίσως να είχε λίγο διαφορετική εξέλιξη. Δεν είναι δεδομένο ότι ο Μότσαρτ θα γινόταν αυτό που έγινε αν ο πατέρας του ήταν ένας φτωχός καλλιεργητής εκείνης της εποχής. Τελικά, όμως, ο Μότσαρτ και ο Λεονάρντο ντα Βίντσι είναι οι σπουδαιότερες μεγαλοφυΐες που πέρασαν ποτέ».

Είναι πιο σπουδαίοι και από τον Νεύτωνα;

«Εγώ θα τολμούσα να πω ναι. Ο Νεύτωνας είναι αποτέλεσμα της εποχής του. Μεγάλος, δεν το συζητάμε, αλλά από άποψη φαντασίας και πολυπραγμοσύνης στον Ντα Βίντσι και στον Μότσαρτ “τελειώσαμε”. Ολοι οι άλλοι είμαστε απλές οδοντόκρεμες».

Αρα, κληρονομικότητα και περιβάλλον λειτουργούν ταυτόχρονα.

«Ναι, κληρονομικότητα με την έννοια ότι την ώρα που γίνεται το σμίξιμο του πατέρα σου και της μητέρας σου, το DNA σε μερικούς κάθεται καλά, σε μερικούς δεν κάθεται».

Για τον άνδρα ποιο είναι μεγαλύτερο πρόβλημα, το χάος ή η γυναίκα;

«Της γυναίκας η ψυχή είναι μια άβυσσος, που λέει και ο Στράτος».

Για εσάς, που θεωρείστε από τους πιο ευφυείς άνδρες του κόσμου, τα προβλήματα με τη γυναίκα τα έχετε αφήσει κατά μέρος ή τα έχετε λύσει;

«Ενα θα σας πω και το δίνω ως συμβουλή στους νέους. Κατάλαβα από πολύ μικρός, 13-14 ετών, τον χρυσό κανόνα που μου έλυσε πολλά προβλήματα σε σχέση με τις γυναίκες: “Οσο θέλουμε εμείς τις γυναίκες άλλο τόσο θέλουν και οι γυναίκες εμάς”. Νομίζω ότι αν το καταλάβεις αυτό, σου λύνει αμέσως πάρα πολλά προβλήματα. Οι περισσότεροι άνδρες δεν το έχουν συνειδητοποιήσει και για να κατακτήσουν μια γυναίκα καταστρώνουν πολύπλοκα σχέδια. Δεν θέλει πολλή σκέψη. Σκεφτείτε ότι οι μεγάλοι έρωτες είναι αυτοί οι οποίοι έχουν τελειώσει πολύ γρήγορα. Ισως είναι καλύτερα έτσι. Φανταστείτε τον Αντώνιο και την Κλεοπάτρα να έχουν φτάσει 80 χρόνων ή τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα. Δεν μπορείς να τους φανταστείς 80 χρόνων να κρατιούνται από το χέρι ή να έχουν πλακωθεί στα 50 τους, επειδή ο Ρωμαίος πήγε με μια άλλη».

Οι γυναίκες πρέπει να δίνουν μεγάλη σημασία στον καθρέφτη τους, εφόσον αυτό που βλέπουν εκεί είναι το παρελθόν τους, έστω και κατά ένα κλάσμα του δευτερολέπτου;

«Βεβαίως, έτσι είναι. Ας μην αγχώνονται, λοιπόν. Αυτό γίνεται γιατί το φως έχει μια συγκεκριμένη ταχύτητα. Αυτό είναι το θείο δώρο που μας έχει κάνει η φύση. Οτι η ταχύτητα του φωτός είναι πεπερασμένη. Αν δεν υπήρχε αυτό το θείο δώρο, δεν θα μπορούσαμε να ξέρουμε απολύτως τίποτε».

Η μαγική στιγμή, το «θείο δώρο», που άλλαξε τη δική σας ζωή ποιο ήταν;

«Οταν στα 17 μου διάβασα τον “Μύθο του Σισύφου” του Αλμπέρ Καμύ. Εκεί λύθηκαν όλες οι μεταφυσικές απορίες μου. Το βιβλίο αυτό το είχα αγοράσει από έναν πλανόδιο πωλητή και το έχω ακόμη. Επίσης να πω ότι στον Καμύ με οδήγησε “Η ασκητική” του Καζαντζάκη. Αυτοί οι δύο ήταν τα θεία δώρα για μένα. Αποσπάσματα από την “Ασκητική” διάβασα στον λόγο που εκφώνησα στην Ακαδημία Αθηνών την ημέρα της ορκωμοσίας μου».

Το σύμπαν είναι γεμάτο αναταραχές και αντιθέσεις. Ετσι πορεύτηκε και συνεχίζει να πορεύεται. Μήπως αυτό είναι το «θείο δώρο» του σύμπαντος προς εμάς και το να θέλουμε την ειρήνη είναι τελικά ενάντια στη φύση;

«Ακριβώς το αντίθετο! Εν έτει 2010 θα έπρεπε να έχουμε πετύχει την παγκόσμια ειρήνη και να μην πιστεύουμε σε όλα αυτά που μας οδηγούν σε συγκρούσεις. Η συμπεριφορά μας είναι εντελώς δυσανάλογη προς αυτό που έχει τη δυνατότητα να συλλάβει το μυαλό μας. Δεν είναι δυνατόν σήμερα να έχουμε φτάσει να εξηγούμε την αρχή του σύμπαντος και από την άλλη να έχουμε πολέμους. Φταίει αυτό το κατασκεύασμα που λέγεται μυαλό. Αντί να το αξιοποιούμε για τον λόγο που μας το έδωσε η φύση, εμείς το χρησιμοποιούμε προς τη λάθος κατεύθυνση. Εμείς οι Ελληνες, ως λαός, έχουμε ένα μεγάλο χάρισμα που λίγοι το έχουν στον κόσμο: Το “πέταγμα” του μυαλού. Αυτό είναι πολύ σπουδαίο χάρισμα, όμως, χρόνια τώρα, το χάνουμε σε λάθος επιλογές».
__________________________________________________________________
Δημοσιεύθηκε στο BHMagazino, τεύχος 500, σελ. 30-36, 16/05/2010.

ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΦΙΟΝΙΣΤΡΑ ΤΩΝ "ΕΘΝΙΚΩΝ ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΩΝ" ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΥ

2010-04-24T15:23:00.001-07:00

Φιλοξενούμε αυτό το κείμενο γιατί προσπαθεί με πολύ ήπιο,

είναι αλήθεια, τρόπο να υπαινιχθεί την ανεπάρκεια, αν όχι

τον ύποπτο και χυδαίο ρόλο των κάποιων "εθνικών γελωτοποιών",

που αυτοπαρουσιάζονται ως απόγονοι του Αριστοφάνη, που για

να πλουτίσουν αυτοί και τα κανάλια που τους φιλοξενούν,

αφιονίζουν αφελείς και κατασπαράζουν αθώους και αδύναμους,

για να καλύψουν τους εργοδότες τους και τα εγκλήματα

των αφεντικών του σύγχρονου καπιταλιστικού Κολοσσαίου.

Κώστας Λάμπος

Η σάτιρα σήμερα. Εξέλιξη ή παραμόρφωση;

Είναι γεγονός ότι φέτος στις μετρήσεις της AGB και συνεπώς στις προτιμήσεις των τηλεθεατών, οι εκπομπές με σατιρικό περιεχόμενο κάνουν "θραύση". Τίθεται όμως το εξής δίλημμα: H σάτιρα όπως "πλασάρεται" από τους σημερινούς της εκπροσώπους συνάδει με την ουσία και το σκοπό της; Μάλλον όχι.
Η σάτιρα στην αρχαιότητα καυτηρίαζε τα πολιτικά πρόσωπα και τους τότε πνευματικούς ανθρώπους. Ο Αριστοφάνης, για παράδειγμα, μέσα από τις κωμωδίες του είχε το θάρρος και την τόλμη να "τα βάζει" με πολιτικούς και με εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής του καυτηριάζοντας τα κακώς κείμενα και όχι με ανθρώπους που παρουσιάζουν περιθωριακές συμπεριφορές ή διάφορες ψυχικές διαταραχές.
Σήμερα λοιπόν η σάτιρα έχει πάρει σαφώς άλλες διαστάσεις. Ο σκοπός της είναι να διασκεδάσει το κοινό γελοιοποιώντας ανθρώπους που εμφανίζονται στην τηλεόραση είτε για να αυτοπροβληθούν και οι οποίοι τις περισσότερες φορές παρουσιάζουν κάποια "νοητικά" προβλήματα. Γιατί να γελάσει λοιπόν ο νεοέλληνας όταν βλέπει κάποιον ή κάποιους να ειρωνεύονται έναν αδύναμο που δεν μπορεί να τα βάλει με αυτούς;
Για παράδειγμα, τι νόημα έχει, σατιρικές εκπομπές να περιγελούν την Μπεκατώρου ή την Τζούλια; Μια καλή δικαιολογία είναι οτι αυτές οι εκπομπές θέλουν να προσφέρουν διασκέδαση και ενίοτε το πετυχαίνουν. Αναλογιστείτε όμως τα "θύματα" αυτού του είδους της σάτιρας. Ενδεικτικά αναφέρουμε την κα. Έφη Θώδη την οποία κυριολεκτικά τρέλαναν από την υπερπροβολή της σε διάφορες εκπομπές με αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε ψυχιατρική κλινική. Κατέληξε λοιπόν εκεί επειδή ήταν ίσως ψυχολογικά αδύναμη να αντιμετωπίσει αυτή την υπερέκθεση που αρκετές φορές ξεπερνούσε τα όρια της γελοιοποίησης. Δυστυχώς όμως κανείς δεν ζήτησε συγνώμη για αυτό το περιστατικό ή έστω δεν ζήτησαν συγνώμη αυτοί που έπρεπε. Μήπως λοιπόν αυτού του είδους η σάτιρα μπορεί να είναι διασκεδαστική αλλά να πληγώνει εν τέλει κάποιους ανθρώπους? Οι εκπομπές αυτές θέλουν να παρουσιάζονται ως μια πηγή προβληματισμού και ως η φωνή του μέσου τηλεθεατή. Μήπως η σάτιρα έχει παραμορφωθεί για να είναι πιο εμπορική;
Επιπλέον, είναι αντιφατικό ενώ οι πολιτικοί "παίζουν" κερδοσκοπικά παιχνίδια εις βάρος των πολιτών, οι εκπομπές αυτές αντί να καυτηριάσουν αποκλειστικά αυτούς δίνοντας κουράγιο στο πολίτη, να ασχολούνται με τα κατορθώματα της Τζούλιας τα οποία στην ουσία δεν ενδιαφέρουν κανέναν.
Όμως οι εκπομπές αυτές δεν είναι τυχαίο ότι "σπάνε" τα μηχανάκια της AGB. Αυτό μάλλον γίνεται διότι οι σατιρικές εκπομπές "χαϊδεύουν" τα αυτιά των τηλεθεατών. Δίνουν στον πολίτη αυτό ακριβώς που θέλει να ακούσει. Υμνούν τον Έλληνα πολίτη τον οποίον παρουσιάζουν ως εργατικό μεροκαματιάρη που αγαπά όλο το κόσμο άλλα αυτόν να μην τον αγαπά. Ο Έλληνας τηλεθεατής έχει ανάγκη από στήριξη και όχι από στοχευμένη σάτιρα.
Ας υπάρξει επιτέλους κάποιος που να δίνει πραγματικό κουράγιο στον τηλεθεατή και να τον προβληματίζει καλλιεργώντας έτσι την ορθή κρίση του χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες και συμφέροντα. Να καταργηθούν όλες οι Τζούλιες και οι Μπεκατώρου από αυτές τις εκπομπές. Ας δημιουργηθεί έστω ένα νέο είδος εκπομπών που να παίζει μόνο τέτοια ανόητα βίντεο. Άμα οι σύγχρονοι Αριστοφάνηδες θέλουν να κρατήσουν τον τίτλο τους ας μην μείνουν μόνο στα λόγια και στο χάδεμα των πολιτών και ας προχωρήσουν στην πράξη. Να συμπάσχουν με τον Έλληνα πολίτη αλλά να μην ξεχνούν να επισημαίνουν τα λάθη του και να τον κρίνουν όταν χρειάζεται.

_________________________________________________

Αναδημοσίευση απο το : http://tvnea.blogspot.com/

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ.

2010-04-14T13:26:00.000-07:00

«Ζην και θνήσκειν, αμφότερα ταύτα καλώς επιτελέσαι».

2010-04-06T02:16:00.000-07:00

[ Δρόμοι ]

Του Ρούσσου Βρανά

(ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 6 Απριλίου 2010)

Ανάσταση...
... χωρίς Παράδεισο κι εφέτος. Κι ας πιστεύουν σε αυτόν περισσότεροι άνθρωποι (το 81% των Αμερικανών) από όσοι πίστευαν πριν από μία δεκαετία. Ο Τζον Λένον τραγουδούσε: «Φαντάσου πως δεν υπάρχει Παράδεισος/ Είν΄ εύκολο αν προσπαθήσεις/ Ούτε Κόλαση από κάτω μας/ Κι απάνω μας μονάχα ουρανός».

Η ιδέα...
... του Παραδείσου είναι σχετικά πρόσφατη επινόηση (λίγο παλιότερη από την Γκόλντμαν Σακς). Οι περισσότεροι άνθρωποι που έζησαν πριν από εμάς, δεν τη γνώριζαν. «Δείξε μου τον παράδεισό σου, να σου πω τι σου λείπει από τη ζωή σου», γράφει ο νεαρός και ταλαντούχος αρθρογράφος Τζόχαν Χάρι στο περιοδικό «Σλέιτ». «Οι κάτοικοι της ερήμου που έγραψαν την Αγία Γραφή και το Κοράνι ζούσαν σε έναν κόσμο δίψας. Γι΄ αυτό ο Παράδεισός τους ήταν πάντα γεμάτος γάργαρα νερά και πηγές». Η ΑΝΑΓΚΗ, λοιπόν, έτσι όπως την έγραψε με κεφαλαία γράμματα ο καλόγερος Ανσέλμο σε έναν τοίχο της Παναγίας των Παρισίων, ήταν αυτή που γέννησε την ιδέα του Παραδείσου. Και γι΄ αυτό ακριβώς ο Παράδεισος έγινε εύκολα το τέλειο εργαλείο ελέγχου και εκφοβισμού. Το Βατικανό, ας πούμε, κήρυξε μονοπώλιο στη λίστα με τους VΙΡ του Αγίου Πέτρου: οι πύλες του θα άνοιγαν μονάχα σε όσους υπάκουαν στις εντολές των εκκλησιαστικών αρχών και αγόραζαν συγχωροχάρτια. Και οι Μορμόνοι, όποτε οι δύσμοιρες γυναίκες τους εξεγείρονται και διεκδικούν ίσα δικαιώματα με τους άνδρες αυτής της θρησκευτικής κοινότητας, εκείνοι τις απειλούν ότι στην άλλη ζωή δεν θα πάνε στον Παράδεισο, αλλά κάπου αλλού, ξεχωριστά από τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Η υπόσχεση του Παραδείσου, επίγειου ή επουράνιου, ήταν πάντα μια υπόσχεση εκμετάλλευσης. Σε αυτήν στήριξαν την επιβίωσή τους ένα σωρό κίβδηλοι ιδεολόγοι, πολυάριθμες ψευδεπίγραφες ουτοπίες και αμέτρητα απατηλά πολιτικά προγράμματα.

Είναι επώδυνο...
... όταν οι μύθοι καταρρέουν. Μα είναι λυτρωτικό να μπορεί να βλέπει κανείς πέρα από αυτούς. Στο «Επος του Γιλγαμές», που γράφτηκε στη Βαβυλώνα πριν από 4.000 χρόνια, ο ομώνυμος ήρωας ξεκινά ένα μακρύ ταξίδι μέχρι τους κήπους των θεών. Θέλει να ανακαλύψει το μυστικό της αιώνιας ζωής. Ωσπου μια μέρα ο οδηγός του τού λέει το μυστικό: πως δεν υπάρχει κανένα μυστικό. Αυτό είναι όλο κι όλο. Αυτή η ζωή. Αυτή η ζωή που τη ζει κανείς μονάχα μια φορά. Και τίποτα άλλο. «Ζήσε τη ζωή σου», τον συμβουλεύει η θεά Σιντούρι. «Αγάπα το παιδάκι που σε κρατά από το χέρι και δίνε στη γυναίκα σου τις χαρές της αγκαλιάς σου». Ο Γιλγαμές επιστρέφει στον κόσμο και ζει τη ζωή του τόσο γνήσια και βαθιά όσο ποτέ άλλοτε. Γιατί γνωρίζει πια πως δεν υπάρχει τίποτα άλλο παραπέρα.

Το απαύγασμα...
... της σοφίας του Γιλγαμές θα διατυπωθεί αργότερα και στην ελληνική αρχαιότητα σε αυτό το μήνυμα: «Ζην και θνήσκειν, αμφότερα ταύτα καλώς επιτελέσαι». Σύντομο, απλό και ειλικρινές. Χωρίς ομολογία πίστεως σε επίγειους κατεργαραίους.

JESSICA KILROY: ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Συμμετέχουν : Δημήτρης Παναγόπουλος, Βαγγέλης Μαρκαντώνης & Δημήτρης Λάμπος.

2010-03-28T01:17:00.000-07:00

Η τραγουδοποιός με «την αγγελική φωνή και τις ζεστές, μελωδικές μπαλάντες» που εξέπληξε με το πηγαίο ταλέντο της τον κόσμο που παρακολούθησε την πρώτη, ιδιαίτερα επιτυχημένη εμφάνισή της στο Μπαράκι του Βασίλη, θα εμφανιστεί τη Μεγάλη Πέμπτη, 1η Απριλίου, στο IN VIVO (Χαρ. Τρικούπη 79, Εξάρχεια, τηλ. κρατήσεων 210-3822103) στο δεύτερο και τελευταίο live της στην Ελλάδα.

Μαζί της, φιλικά συμμετέχοντες οι Δημήτρης Παναγόπουλος, Βαγγέλης Μαρκαντώνης & Δημήτρης Λάμπος.

υ.γ. Μη χάσετε τη συνέντευξη της Jessica στην εκπομπή του Νίκου Γκαραβέλα στο LOVE RADIO 97,5 τη Μεγάλη Δευτέρα στις 10 η ώρα το βράδυ, όπου θα παίξει και ζωντανά μερικά τραγούδια από τους δίσκους της.

—————-

Πληροφορίες: Η Ιρλανδοαμερικανή Jessica Kilroy, αφού έσωσε δάση ως στέλεχος πρώτης γραμμής ομάδας πυρόσβεσης της Μοντάνα, παιδιά στο Μεξικό ως εθελόντρια σε Μ.Κ.Ο. και κάμποσες πονεμένες ψυχές ως θεραπεύτρια στη φύση, αφού ταξίδεψε σχεδόν στο μισό πλανήτη γράφοντας διαρκώς τραγούδια με την κιθάρα της και αφού εξέδωσε μέχρι στιγμής τρεις δίσκους, κέρδισε τέσσερα βραβεία στην Αμερική, χαρακτηρίστηκε ως η «Emmy Lou Harris toy 21ου αιώνα», συνεργάστηκε με σπουδαίους καλλιτέχνες όπως οι Richie Havens, Darrell Scott, Guy Davis, Walt Michaels κ.α και αφού πλέον είχε έρθει η ώρα για την πρώτη της περιοδεία στην Ευρώπη, αποφάσισε να έρθει και στην Ελλάδα.

Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Jessica Kirloy και απολαύστε δύο τραγούδια σε ζωντανές εκτελέσεις.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΑΜΕΡΙΚΗ

2010-03-21T13:28:00.000-07:00

JESSICA KILROY:

ΜΙΑ ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΝΤΡΙ ΦΩΝΗ

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Η Ιρλανδοαμερικανή Jessica Kilroy, αφού έσωσε δάση ως στέλεχος πρώτης γραμμής ομάδας πυρόσβεσης της Μοντάνα, παιδιά στο Μεξικό ως εθελόντρια σε Μ.Κ.Ο. και κάμποσες πονεμένες ψυχές ως θεραπεύτρια στη φύση, αφού ταξίδεψε σχεδόν στο μισό πλανήτη γράφοντας διαρκώς τραγούδια με την κιθάρα της και αφού εξέδωσε μέχρι στιγμής τρεις δίσκους, κέρδισε τέσσερα βραβεία στην Αμερική, χαρακτηρίστηκε ως η «Emmy Lou Harris του 21ου αιώνα», συνεργάστηκε με σπουδαίους καλλιτέχνες όπως οι Richie Havens, Darrell Scott, Guy Davis, Walt Michaels κ.α και αφού πλέον είχε έρθει η ώρα για την πρώτη της περιοδεία στην Ευρώπη, ε, μετά από όλα αυτά αποφάσισε να έρθει και στην Ελλάδα.
Η τραγουδοποιός με «την αγγελική φωνή και τις ζεστές, μελωδικές μπαλάντες» θα εμφανιστεί στις 25 Μαρτίου στο Μπαράκι του Βασίλη (Διδότου 3, Κολωνάκι) σε ένα ακουστικό ντουέτο (με τον Kier Atherton των Pterodactyl Plains) που αναμφίβολα θα αποτελέσει ξεχωριστή μουσική εμπειρία για όσους τυχερούς το παρακολουθήσουν.
Μαζί της, φιλικά συμμετέχοντες οι
Μανώλης Φάμελλος και
Δημήτρης Λάμπος.

υ.γ. Ακούστε το τραγούδι 'Πανδώρα' της Jessica Kilroy

https://mail.google.com/mail/?ui=2&ik=8e9388a328&view=att&th=1277039eb9465e70&attid=0.2&disp=attd&realattid=0.2&zw

από τον πρώτο της δίσκο, Before dawn για μια πρώτη γεύση. Για περισσότερη μουσική και υλικό

http://www.myspace.com/jessicakilroy

Support - forward this message

Οι 10 «σημαντικότερες και πιο παράξενες» ανακαλύψεις της Φυσικής

2010-02-28T09:28:00.001-08:00

Ο φυσικός-κοσμολόγος και συγγραφέας εκλαϊκευτικών επιστημονικών βιβλίων Μάρκους Τσόουν προχωρά σε μια ανάλυση των 10 σημαντικότερων και πιο παράξενων ανακαλύψεων της Φυσικής, για τη βρετανική εφημερίδα Telegraph.

1. Ακόμα και από μπανάνες αν αποτελείτο ο ήλιος, θα ήταν εξίσου καυτός.
Ο ήλιος μας είναι καυτός, επειδή το τεράστιο βάρος του δημιουργεί μια πανίσχυρη βαρύτητα που ασκεί κολοσσιαία πίεση στον πυρήνα του, η οποία πίεση με τη σειρά της αυξάνει τη θερμοκρασία του. Επειδή η πίεση είναι τεράστια, η θερμοκρασία του ήλιου είναι επίσης τεράστια. Αν αντί για υδρογόνο (βασικό συστατικό του), ο ήλιος αποτελείτο από... μπανάνες ίδιου βάρους, που θα κρέμονταν στο διάστημα, πάλι θα υπήρχε η ίδια πίεση, άρα η ίδια τεράστια θερμοκρασία.

2. Όλη η ύλη από την οποία αποτελείται η ανθρώπινη φυλή, δεν είναι μεγαλύτερη από ένα κύβο ζάχαρης.
Τα άτομα της ύλης είναι κατά 99,999999999% κενός χώρος. Αν κανείς μπορούσε να συμπιέσει όλα τα άτομα, αφαιρώντας τον κενό χώρο στο εσωτερικό τους, θα προέκυπτε ένας κύβος ύλης (με μέγεθος όσο ένας κύβος ζάχαρης), που θα ζύγιζε πέντε δισεκατομμύρια τόνους και θα ήταν δέκα φορές βαρύτερος από όλους μαζί τους ανθρώπους που σήμερα ζουν στη Γη. Παρεμπιπτόντως, αυτή ακριβώς η απίστευτη συμπίεση ύλης συμβαίνει σε ένα υπέρ-πυκνό άστρο νετρονίων, που έχει απομείνει μετά από μια έκρηξη σουπερ-νόβα.

3. Τα γεγονότα στο μέλλον μπορούν να επηρεάσουν αυτό που συνέβη στο παρελθόν.
Καλωσορίσατε στον κόσμο της "Αλίκης στην χώρα των θαυμάτων", δηλαδή στην κβαντομηχανική. Πειράματα (που προτάθηκαν από τον διάσημο φυσικό Τζον Γουίλερ το 1978 και τελικά πραγματοποιήθηκαν το 2007) έδειξαν ότι η παρατήρηση ενός σωματιδίου τώρα μπορεί να αλλάξει τι συνέβη σε ένα άλλο σωματίδιο στο παρελθόν. Με άλλα λόγια, η αιτιότητα μπορεί να "δουλέψει" και ανάστροφα και άρα το παρόν να επηρεάσει το παρελθόν. Προς το παρόν αυτό έχει καταστεί εφικτό να παρατηρηθεί μόνο στο εργαστήριο και η επίδραση προς τα πίσω στον χρόνο δεν έχει ξεπεράσει κάποιο ασύλληπτα μικρό κλάσμα του δευτερολέπτου.

4. Σχεδόν ολόκληρο το σύμπαν λείπει.
Υπάρχουν πιθανότατα πάνω από 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες στο σύμπαν. Κάθε ένας από αυτούς έχει από δέκα εκατομμύρια έως ένα τρισεκατομμύριο άστρα (χώρια τους πλανήτες). Αν και υπάρχουν τόσα πράγματα να δούμε "εκεί έξω", υπάρχουν πολύ περισσότερα, αλλά δεν μπορούμε να τα δούμε. Ξέρουμε όμως ότι υπάρχουν, επειδή έχουν βαρύτητα και επιδρούν στην ορατή ύλη γύρω τους. Αυτά τα "άλλα" μυστηριώδη αόρατα πράγματα έχουν ονομαστεί "σκοτεινή ύλη" και "σκοτεινή ενέργεια" (μέχρι να ρίξουμε φως στο τι ακριβώς είναι) αποτελώντας το 98% του σύμπαντος. Η ορατή ύλη δεν είναι παρά το 2% περίπου (άντε 4%).

5. Υπάρχουν πράγματα που μπορούν να ταξιδέψουν πιο γρήγορα από το φως και το φως δεν ταξιδεύει πάντα πολύ γρήγορα.
Η ταχύτητα του φωτός στο κενό είναι σταθερή στα 300.000 χλμ το δευτερόλεπτο. Όμως το φως δεν ταξιδεύει πάντα στο κενό. Έτσι, στο νερό, για παράδειγμα, τα φωτόνια ταξιδεύουν με περίπου τα τρία τέταρτα της παραπάνω ταχύτητας, ενώ στους πυρηνικούς αντιδραστήρες μερικά σωματίδια (όταν διέρχονται μέσα από κάποιο μονωτικό υλικό που επιβραδύνει το φως) μπορεί να εξαναγκαστούν να κινηθούν σε ταχύτητες υψηλότερες και από αυτή του φωτός γύρω τους. Όταν αυτό συμβαίνει, τότε δημιουργείται η γαλάζια "ακτινοβολία Τσερένκοφ", κάτι αντίστοιχο με την υπερηχητική έκρηξη, αλλά στο πεδίο του φωτός, και γι' αυτό, άλλωστε, οι πυρηνικοί αντιδραστήρες λάμπουν μέσα στο σκοτάδι. Παρεμπιπτόντως, η πιο αργή ταχύτητα φωτός που έχει ποτέ μετρηθεί, είναι μόλις 17 μέτρα το δευτερόλεπτο ή περίπου 61 χλμ. την ώρα (σαν... σακαράκα στη λεωφόρο!), κάτι που συμβαίνει όταν το φως διέρχεται μέσα από ρουβίδιο που έχει θερμοκρασία κοντά στο απόλυτο μηδέν.

6. Υπάρχουν άπειρα «εγώ» και «εσύ» που διαβάζουν τώρα αυτό το άρθρο.
Σύμφωνα με το καθιερωμένο μοντέλο της κοσμολογίας, το σύμπαν που μπορούμε να παρατηρήσουμε (με όλα τα άστρα και τους γαλαξίες του) δεν είναι παρά ένα ανάμεσα σε άπειρα άλλα σύμπαντα που συνυπάρχουν δίπλα-δίπλα, όπως οι φυσαλίδες σε ένα αφρό. Επειδή είναι άπειρα, οτιδήποτε δεν είστε σε αυτό το σύμπαν, μπορεί να είστε σε ένα άλλο (αφήστε ελεύθερη τη φαντασία σας...). Αν και τα πιθανά "σενάρια" που εκτυλίσσονται στα διάφορα σύμπαντα είναι πάρα πολλά, ο αριθμός τους τελικά είναι πεπερασμένος και όχι άπειρος. Συνεπώς, ένα γεγονός (π.χ. το γράψιμο ή η ανάγνωση αυτού του άρθρου) πρέπει να έχει συμβεί άπειρες φορές στο παρελθόν (κάτι παρόμοιο είχε πει και ο Νίτσε, αλλά κατέληξε στο ψυχιατρείο).

7. Οι μαύρες τρύπες δεν είναι μαύρες.
Πολύ σκούρες μπορεί να είναι, αλλά όχι μαύρες. Στην πραγματικότητα, λάμπουν ελαφρά εκπέμποντας σε όλο το φάσμα της ακτινοβολίας -και στο μήκος κύματος του ορατού φωτός. Η εκπεμπόμενη ακτινοβολία αποκαλείται "ακτινοβολία Χόκινγκ", προς τιμήν του διάσημου φυσικού Στέφεν Χόκινγκ που πρώτος πρότεινε την ύπαρξή της. Επειδή συνεχώς εκπέμπουν ακτινοβολία, οι μαύρες τρύπες σταδιακά χάνουν μάζα και τελικά θα εξαφανιστούν, αν δεν αναπληρώνουν με κάποιο τρόπο (π.χ. από διαστρικά αέρια) την μάζα που συνεχώς χάνουν.

8. Δεν έχει νόημα η αναφορά σε παρελθόν, παρόν και μέλλον στο σύμπαν.
Σύμφωνα με την ειδική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, δεν υπάρχουν στο σύμπαν πράγματα όπως το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Ο χρόνος είναι σχετικός. Ο δικός μας χρόνος μοιάζει με του διπλανού μας, επειδή βρισκόμαστε στον ίδιο πλανήτη και κινούμαστε με την ίδια ταχύτητα. Αν βρισκόμασταν ο ένας στη Γη και ο άλλος σε ένα άλλο πλανήτη και κινούμασταν με πολύ διαφορετική ταχύτητα, θα γερνούσαμε με διαφορετικό ρυθμό.

9. Ένα σωματίδιο εδώ μπορεί να επηρεάσει αυτομάτως ένα άλλο σωματίδιο στην άλλη πλευρά της Γης -ή ίσως και του σύμπαντος.
Και πάλι η κβαντομηχανική με τα θαύματά της (το συγκεκριμένο αποκαλείται "κβαντική εμπλοκή"). Πειράματα έχουν δείξει ότι η παρατήρηση ενός σωματιδίου στο εργαστήριο μπορεί να επηρεάσει μυστηριωδώς ένα άλλο σωματίδιο σε μεγάλη απόσταση.

10. Όσο πιο γρήγορα κινείστε, τόσο πιο βαρύς γίνεστε.
Αν τρέχετε πραγματικά γρήγορα, κερδίζετε βάρος, ευτυχώς όχι μόνιμα, αλλά στιγμιαία. Αν κάτι κινείται σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός, αποκτά μεγάλη ενέργεια που γίνεται μάζα (ενέργεια και μάζα είναι ισοδύναμες, σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας). Το φαινόμενο αυτό όμως είναι αμελητέο στις χαμηλές ανθρώπινες ταχύτητες πάνω στον πλανήτη μας, έτσι οι σπρίντερ δεν έχουν ανιχνεύσιμο μεγαλύτερο βάρος όταν τρέχουν από ό,τι όταν μένουν ακίνητοι.

____________________

Aναδημοσίευση από το TVXS.gr

ΟΤΑΝ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΙΜΑ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ, ΤΟΤΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΥΠΟΚΛΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

2010-01-31T14:05:00.000-08:00

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΧΧ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧL

2010-01-11T22:39:00.000-08:00

ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

2010-01-11T22:35:00.000-08:00

Επιστήμη , ΄Ερευνα και Πολιτισμός στην υπηρεσία της Ανθρωπότητας

ΥΔΡΟΓΟΝΟ. Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΤΑΞΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ

Φορτιστής λειτουργεί... με μια κουταλιά νερό

"Εξαιτίας της αναταραχής..."

ΕΝΑ ΜΑΚΡΟΒΟΥΤΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΚΙ' ΕΝΑ ΔΥΝΑΤΟ ΑΛΜΑ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΛΟΓΙΚΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.

Ο ΚΑΛΟΣ ΣΥΝΑΑΝΘΡΩΠΟΣ, Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ

Brainessance. ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ | ClipartRadio, http://clipartradio.gr/v2/?p=385

«Δεν υπάρχει παράδεισος ή μετά θάνατον ζωή. Δεν υπάρχει θεός»*

Στίβεν Χόκινγκ:

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΔΕΤΕΡΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΚΑΤΑΡΓΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ

Αναδημοσίευση από: Παρέμβαση, Ανεξάρτητο, πολιτικό και ενημερωτικό ιστολόγιο

ΠΑΤΡΑ. ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ. ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΡΙΣΗ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ?

"Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε"

ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΘΕΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Οι δέκα σημαντικότερες επιστημονικές εξελίξεις της περασμένης δεκαετίας

Ελένη Πριοβόλου : «Οπως ήθελα να ζήσω» . Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί

ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ*

Φαυλοκρατία, τραπεζίτες και ένας ροδώνας στον Κεραµεικό

ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΕΙΟΥ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ

Δημήτρης Λάμπος «Μη σε φοβίσει η αγέλη»

ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΙΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

ΘΕΑΤΡΙΚΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΟΥΜΑΝΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Stephen Hawking: «The Grand Design»

«Δε δημιούργησε ο Θεός το σύμπαν»*

Stephen Hawking:

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΛΕΦΩΝΙΑΣ ΘΕΤΟΥΝ ΣΕ ΑΜΕΣΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΦΙΜΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ . ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ. ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ. ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ, ΤΟΥ ΕΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Η ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Να γκρεμίσουμε όλο το οικοδόμημα και να πάμε παρακάτω. Να μη φοβηθούμε!

ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΦΙΟΝΙΣΤΡΑ ΤΩΝ "ΕΘΝΙΚΩΝ ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΩΝ" ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΥ

Φιλοξενούμε αυτό το κείμενο γιατί προσπαθεί με πολύ ήπιο,

είναι αλήθεια, τρόπο να υπαινιχθεί την ανεπάρκεια, αν όχι

τον ύποπτο και χυδαίο ρόλο των κάποιων "εθνικών γελωτοποιών",

που αυτοπαρουσιάζονται ως απόγονοι του Αριστοφάνη, που για

να πλουτίσουν αυτοί και τα κανάλια που τους φιλοξενούν,

αφιονίζουν αφελείς και κατασπαράζουν αθώους και αδύναμους,

για να καλύψουν τους εργοδότες τους και τα εγκλήματα

των αφεντικών του σύγχρονου καπιταλιστικού Κολοσσαίου.

Κώστας Λάμπος

Η σάτιρα σήμερα. Εξέλιξη ή παραμόρφωση;

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ.

«Ζην και θνήσκειν, αμφότερα ταύτα καλώς επιτελέσαι».

[ Δρόμοι ]

Του Ρούσσου Βρανά

(ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 6 Απριλίου 2010)

JESSICA KILROY: ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Συμμετέχουν : Δημήτρης Παναγόπουλος, Βαγγέλης Μαρκαντώνης & Δημήτρης Λάμπος.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΑΜΕΡΙΚΗ

Οι 10 «σημαντικότερες και πιο παράξενες» ανακαλύψεις της Φυσικής

ΟΤΑΝ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΙΜΑ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ, ΤΟΤΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΥΠΟΚΛΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΧΧ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧL

ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ | ClipartRadio , http://clipartradio.gr/v2/?p=385