Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Δημήτρης Λάμπος «Μη σε φοβίσει η αγέλη»

Δημήτρης Λάμπος συνέντευξη στην Ελένη Ράγκα για το "Μουσικόραμα"

Δημήτρης Λάμπος
«Μη σε φοβίσει η αγέλη»
Συμμετέχουν: Στάθης Δρογώσης / Μανώλης Φάμελλος/
Jessica Kilroy / Δημήτρης Παναγόπουλος / Βαγγέλης Μαρκαντώνης
Ο Δημήτρης Λάμπος γεννήθηκε στο Βερολίνο, μεγάλωσε σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα κι έζησε κάποια χρόνια στην Αγγλία σπουδάζοντας Διεθνή Οικονομικά, εκδίδοντας το λογοτεχνικό περιοδικό «O Καθρέφτης» και παίζοντας πολλή μουσική. Γυρνώντας στην Ελλάδα εκδίδει το πρώτο του βιβλίο «Η ιστορία ενός μισάνθρωπου» ενώ τώρα κυκλοφορεί από τη Lyra το πρώτο του cd «Μη σε φοβίσει η αγέλη» στο οποίο υπογράφει ο ίδιος τους στίχους και τη μουσική.
Στη δημιουργία αυτού του δίσκου, ο νέος τραγουδοποιός συνεργάστηκε με τον Στάθη Δρογώση που είχε την επιμέλεια παραγωγής και έκανε την ενορχήστρωση. Ερμηνεύει επίσης μαζί με τον Δημήτρη Λάμπο το τραγούδι «Ονειρολόγιο»
Στο άλμπουμ συμμετέχουν ακόμη ο Μανώλης Φάμελλος, η Jessica Kilroy, ο Δημήτρης Παναγόπουλος, ο Βαγγέλης Μαρκαντώνης, η Stefanie Voisin και οι Love Choir καθώς και μία ομάδα καταπληκτικών μουσικών: Πάνος Τόλιος, Φώτης Σιώτας, Μύρωνας Στρατής, Γιώργος Χαρατζόγλου, Γιάννης Πλαγιαννάκος, Γιάννης Καραγιαννάκης και Ανδρέας Βαϊτούδης στην ηχοληψία και τη μίξη. Το άλμπουμ κλείνει με τη διασκευή στο τραγούδι του David Gray "Birds without wings" σε απόδοση στα ελληνικά του Δημήτρη Λάμπου.
Με μια πληθώρα μουσικών επιρροών που έχουν ως κέντρο τους τη folk rock και με πολλές μουσικές εκπλήξεις, τα τραγούδια του πρώτου δίσκου του Δημήτρη Λάμπου τονίζουν τον κοινωνικό ρόλο του τραγουδιού εκφέροντας λόγο και άποψη.   Με τα λόγια του ίδιου: 


Τα τραγούδια δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.
Μπορούν όμως να μας θυμίζουν ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει.


Για περισσότερες πληροφορίες: www.myspace.com/dimitrislampos

***
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ


 




















*


Κυκλοφορεί από τη ΛΥΡΑ. Θα το βρείτε στα Δισκοπωλεία





Η ΑΥΓΗ
Σάββατο, 23.10.2010

 
22     ΓΡΑΜΜΑΤΑ & ΤΕΧΝΕΣ     23
ΜΟΥΣΙΚΗ


Δημήτρης Λάμπος: «Η σημαντικότερη επιρροή μου είναι οι συνθήκες της ζωής μας...»


Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα.


***

«Αυτή η τελευταία επίθεση του καπιταλισμού απέναντι στην ανθρωπότητα μέσω της τεχνητής κρίσης που έχει ως κύριο στόχο την υπερσυσώρρευση του πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια δεν αφήνει περιθώρια για υπεκφυγές σε κανέναν και νομίζω ότι αν αυτή τη φορά δεν υποκύψουμε και δεν παρασυρθούμε και «φοβηθούμε την αγέλη» ίσως και να σημάνει το κύκνειο άσμα της».
***
Είναι μία από τις ελάχιστες φορές που θα δηλώσουμε χωρίς περιστροφές ότι αιτία της σημερινής συνέντευξης δεν είναι η μόνιμη προσπάθεια μας να παρουσιάζουμε μέσα από τον περιορισμένο χώρο αυτού του εβδομαδιαίου δισέλιδου όσο το δυνατόν περισσότερες από τις αξιόλογες δουλειές και προσπάθειες στον χώρο της σημερινής ελληνικής μουσικής αλλά ένας και μοναδικός και απόλυτα προσωπικός λόγος:
Το ότι όχι απλά θεωρούμε τον πρώτο δίσκο του Δημήτρη Λάμπου «Μη Σε Φοβίσει Η Αγέλη» ένα από τα καλύτερα ντεμπούτα όχι μόνον του 2010 μα και των τελευταίων ετών αλλά και πιστεύουμε ακράδαντα ότι με αυτόν μας αποκαλύπτεται ένας δημιουργός που δεν «υπόσχεται» - όπως είθισται να λέμε σε ανάλογες περιπτώσεις...- αλλά είναι δεδομένο ότι στο μέλλον έχει να πει πολλά περισσότερα από τα ήδη πολλά που μας είπε όταν μας συστήθηκε και γι’ αυτό και θα μας απασχολήσει εξίσου πολύ, με την πλέον θετική έννοια της λέξης φυσικά.
Στο album αυτό ο πολύ νεαρός ακόμα τραγουδοποιός (ο οποίος γεννήθηκε στο Βερολίνο, μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα και σπούδασε διεθνή οικονομία στο Λονδίνο όπου και ασχολήθηκε ενεργά με τη μουσική για πρώτη φορά) όχι μόνο παρουσιάζει μια ήδη ολοκληρωμένη άποψη για μιαν αποτελεσματική «μεταφορά» στα καθ’ ημάς δεδομένα και ιδιαίτερα στις δύσκολες απαιτήσεις της ελληνικής γλώσσας του αγγλοσαξονικού folk rock και rock ήχου αλλά και τη συνδυάζει με στίχους μεστούς, καταλυτικά επίκαιρους και προπαντός ουσιώδεις σε μια σειρά από τραγούδια που είναι τόσο καλά όσο και απολαυστικά στην ακρόαση. Την ερμηνεία τους αναλαμβάνουν και αρκετοί - και εκλεκτοί - άλλοι πλην του ιδίου, τον δίσκο αληθινά στολίζουν με τις φωνές τους οι Στάθης Δρογώσης, Μανώλης Φάμελλος, Δημήτρης Παναγόπουλος, Βαγγέλης Μαρκαντώνης και η νεαρή Αμερικανίδα τραγουδοποιός Jessica Kilroy.
Η τελευταία μα όχι και έσχατη ευχάριστη έκπληξη μας ήταν όταν στη συζήτηση μας μαζί του βρεθήκαμε μπροστά σε έναν νέο άνθρωπο που πραγματικά είναι αντάξιος του έργου του - κάτι που κάθε άλλο είναι πάντα δεδομένο, αξίζει να το υπογραμμίσουμε…-, σεμνό και πλούσιο σε ήθος αλλά και σε προβληματισμούς και ανησυχίες επί πάρα πολλών σημαντικών θεμάτων και, όπως θα διαπιστώσετε και εσείς από τον κυριολεκτικά χειμαρρώδη λόγο του, με ζέουσα διάθεση να μοιραστεί πάρα πολλές, όσες περισσότερες από αυτές τις σκέψεις και τις αγωνίες του μπορεί, με τους άλλους μετασχηματίζοντας τις σε όμορφα μα και απόλυτα αληθινά νοήματα και εικόνες μέσα από τη δουλειά του. Πολύ απλά λοιπόν αυτή τη φορά χαιρετίζουμε όχι απλά την άφιξη μιας σημαντικής νέας παρουσίας στο σύγχρονο ελληνικό μουσικό γίγνεσθαι αλλά και κάποιον που σίγουρα «ήρθε για να μείνει» και πιθανότατα για πάρα πολύ καιρό...

***

* Το πρώτο σου βιβλίο εκδόθηκε πριν κυκλοφορήσει ο πρώτος σου δίσκος, να συμπεράνω λοιπόν ότι η συγγραφή, η λογοτεχνία, σε ενδιαφέρει τουλάχιστον όσο και η τραγουδοποιία; Περισσότερο όμως ακόμα με ενδιαφέρει το γεγονός ότι αποκόμισα την εντύπωση πως επενδύεις περισσότερα στους στίχους σου και έχουν περισσότερο «ειδικό βάρος» μέσα στα τραγούδια σου από όσο ισχύει αυτό για την πλειοψηφία των Ελλήνων τραγουδοποιών, με άλλα λόγια προσπαθείς να πεις με αυτούς πιο πολλά από όσα συνήθως λέγονται σε ένα τραγούδι. Είναι σωστή αυτή η διαπίστωση μου ή όχι; 

Ξεκίνησα σε μικρή ηλικία γράφοντας πρώτα ποίηση και τραγούδια και στη συνέχεια και πεζά. Το πρώτο μου δημιούργημα άλλωστε ήταν το λογοτεχνικό περιοδικό «O Καθρέφτης»...., Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στην εφημερίδα ΑΥΓΗ:

***


Δημήτρης Λάμπος 
συνέντευξη στην Ελένη Ράγκα  
για το "Μουσικόραμα"
Ο Δημήτρης Λάμπος, μετά το βιβλίο του «Η Ιστορία  ενός ‘Μισάνθρωπου’», μας παρουσιάζει  το πρώτο του cd, «Μη σε φοβίσει η αγέλη» από τη LYRA. Με ένα μεταπτυχιακό στα Διεθνή Οικονομικά, που ξεπροβάλλει στις απαντήσεις του, με έμφυτη αισιοδοξία για το μέλλον και με έντονη κοινωνικοπολιτική διάθεση, απάντησε στις ερωτήσεις μας…
.

Δημήτρης Λάμπος συνέντευξη στην Ελένη Ράγκα για το "Μουσικόραμα"

  Ελένη: Παρουσιάζεσαι για πρώτη φορά στη δισκογραφία με το cd «Μη σε φοβίσει η αγέλη», την ενορχήστρωση και την επιμέλεια του οποίου έχει κάνει ο Στάθης Δρογώσης. Πες μου αν θες στην αρχή δυο λόγια γι’ αυτή τη συνεργασία.

Λάμπος Δημήτρης - Ο επισκέπτης  Δημήτρης: Γνωριστήκαμε μέσω του Μανώλη (Φάμελλου). Άκουσε τα τραγούδια και τον ενδιέφερε να συνεργαστούμε. Όταν συναντηθήκαμε για πρώτη φορά και ακούσαμε τα κομμάτια, σε μορφή ντέμο ακόμα, είδα ότι καταλάβαινε το ακουστικό τους ύφος, κι αυτό βγήκε και στο δίσκο άλλωστε, πολλά από τα τραγούδια ηχογραφήθηκαν περίπου όπως είχαν γραφτεί. Σε κάποια άλλα ο Στάθης είχε μερικές πολύ όμορφες ιδέες και τις εξελίξαμε κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων. Γι’ αυτό και ο δίσκος είναι νομίζω πολύπλευρος μουσικά και ενορχηστρωτικά.

  Ελένη: Ναι, πράγματι, μου έκανε εντύπωση αυτό. Κάποια τραγούδια είναι καθαρά φόλκ, κάποια άλλα αγγίζουν τη τζάζ ενώ κάποια είναι περισσότερο ηλεκτρικά, περισσότερο ροκ… αλλά όχι με την κλασσική έννοια. Ο «Επισκέπτης» π.χ. ξεκινάει σαν ένα ροκ κομμάτι, γίνεται γκόσπελ και καταλήγει σε ένα φιούζιον μπλούζ κρεσέντο. 

  Δημήτρης Ναι... μου αρέσει αυτό να σου πω την αλήθεια. Έχω πολλά ακούσματα από πολλά διαφορετικά, αν και συγγενή είδη μουσικής. Ήθελα να έχει διαφορετικά ηχοτοπία ο δίσκος και σε αυτό βοήθησε η συνεργασία με τον Στάθη. Είναι σπουδαίος μουσικός και πολύπλευρος. Νομίζω ταιριάξαμε χωρίς καν να το καταλάβουμε κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, βγήκε στο αποτέλεσμα.


  Ελένη: Εκτός από τον Στάθη ο οποίος παίζει πιάνο και συμμετέχει σε ένα τραγούδι, το «Ονειρολόγιο», μου έκαναν εντύπωση και οι μουσικοί που επέλεξες για τις ηχογραφήσεις… Πάνος Τόλιος, Φώτης Σιώτας, Μύρωνας Στρατής, Γιάννης Πλαγιαννάκος, Γιάννης Καραγιαννάκης, Γιώργος Χαρατζόγλου…

  Δημήτρης Όλους τους μουσικούς τους επέλεξε ο Στάθης και ο Μανώλης εν μέρει. Πρόκειται για dream team, δε χωράει αμφιβολία. Είμαι πολύ τυχερός που στην πρώτη μου δισκογραφική δουλειά συνεργάστηκα με τόσο καλούς μουσικούς.

  Ελένη: Παράλληλα έχεις και πολλές συμμετοχές. Συμμετέχουν σε ντουέτα μαζί σου οι Μανώλης Φάμελλος, Δημήτρης Παναγόπουλος, Βαγγέλης Μαρκαντώνης… Πως προέκυψε αυτό;

  Δημήτρης: Μέσα από τη φιλία μας… ο Μανώλης κι ο Στάθης στήριξαν την προσπάθειά μου από την αρχή. Με τον Δημήτρη είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια, με έχει επηρεάσει πολύ, με τον Βαγγέλη, που παρακολουθούσα πάντα σαν ακροατής τη δουλειά του με τους «Ανοιχτή Θάλασσα»,  γνωριστήκαμε λίγο πριν ξεκινήσω τις ηχογραφήσεις. Αλλά οι συμμετοχές όλων δεν έγιναν τυχαία ξέρεις. Επέλεξα τραγούδια που να ταιριάζουν στον καθένα ή τραγούδια που τους άρεσαν πιο πολύ. Π.χ. με το Μανώλη είπαμε μαζί ένα από τα πιο ήσυχα τραγούδια του δίσκου, το «Ατύχημα», γιατί αυτό του είχε αρέσει περισσότερο. Δεν επιλέξαμε δηλαδή να πούμε μαζί ένα πιο δυνατό κομμάτι, απλά και μόνο επειδή θα είχε περισσότερες πιθανότητες να ακουστεί.

  Ελένη: Μου έκανε εντύπωση αυτό το τραγούδι για τη θεματολογία του αλλά και για τον υπότιτλο που του έχεις δώσει… carpe diem, άδραξε τη μέρα…
  Δημήτρης: Ναι. Περιγράφω δύο διαφορετικούς ανθρώπους, με διαφορετικής φύσης μικροπροβλήματα των οποίων τελικά οι τύχες ενώνονται δραματικά μέσα από ένα θανατηφόρο ατύχημα. Ίσως είναι λίγο σκληρό, αλλά νομίζω είναι αληθινό. Μας απασχολούν πολλά τα οποία είναι τελικά ασήμαντα αν σκεφτείς ότι ο θάνατος είναι κάθε στιγμή μια πιθανότητα.

Ο Δημήτρης Λάμπος και η Jessica Kilroy τραγουδούν το "Μανταρίνι"  Ελένη: Πάμε τώρα και στις εκτός Ελλάδας συμμετοχές. Jessica Kilroy, που σας ακούσαμε και στο Μπαράκι την περασμένη Άνοιξη, Stephanie Voisin, Love Choir… αυτές πως προέκυψαν;

  Δημήτρης: Με τη Jessica γνωριστήκαμε μέσα από το διαδίκτυο, από το myspace, εδώ και περίπου 3-4 χρόνια. Είχαμε γίνει φίλοι και εκτιμούσαμε  ο ένας τη δουλειά του άλλου. Όταν ήρθε η ώρα που στις ηχογραφήσεις χρειαζόμασταν γυναικεία φωνητικά για το «Ο κόσμος στο βλέμμα μου», δε μπορούσα να φανταστώ κάποια καλύτερη φωνή. Έτσι προέκυψε αυτή η συνεργασία.

  Ελένη: Μετά ήρθε και για live όμως εδώ…

  Δημήτρης: Ναι, γιατί εν τω μεταξύ άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα γνωστή η δουλειά της, παρόλο που μέχρι σήμερα κινείται εκτός δισκογραφικών εταιρειών. Να φανταστείς ότι την καλέσανε να ανοίξει συναυλία του Don Mc Lean στο Παρίσι. Στα πλαίσια λοιπόν της πρώτης της Ευρωπαϊκής περιοδείας, κλείσαμε και δυο live εδώ. Ήταν όμορφη εμπειρία και μάλλον θα το επαναλάβουμε, και εδώ αλλά ίσως πάω κι εγώ στην Αμερική. Με τη Stephanie ήμαστε επίσης φίλοι, έζησε στην Ελλάδα για πάνω από δέκα χρόνια, γύρισε στη Γαλλία πρόσφατα. Όσο για τους Love Choir, είναι παιδιά μεταναστών στην Ελλάδα από αφρικανικές χώρες, κυρίως από τη Νιγηρία. Τραγουδάνε γκόσπελ και έχουν και τις δικές τους μπάντες. Είναι έφηβοι ακόμα, αλλά πραγματικά ταλέντα όλοι τους. Ο «Επισκέπτης» δε θα ήταν ίδιος χωρίς τη δική τους συμμετοχή. Ήταν από τις πιο όμορφες στιγμές στις ηχογραφήσεις και μια πολύ σπουδαία στιγμή στο δίσκο για εμένα.

  Ελένη: Στο βιβλιαράκι που συνοδεύει το cd, στις ευχαριστίες, αναφέρεις και τον Σωκράτη Μάλαμα, «για τα καλά του λόγια που ήρθαν σε μια δύσκολη ώρα». Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από αυτό το ευχαριστώ; 


Συνέχεια στοhttp://mousikorama.gr/site/index.php/concerts/681-lampos-synenteuksi

ΚΚ
 ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ/CULTURE 20.11.2010:

ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΟΒΙΖΕΙ Η ΑΓΕΛΗ

 ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ  ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

 

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΙΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ



Κυριάκος Σιμόπουλος
Εκδόσεις Στάχυ

  Όλες οι θρησκείες θεμελιώνονται σε κοσμογονικούς μύθους, που αποτελούν απάντηση στα ερωτήματα: Πώς δημιουργήθηκε το Σύμπαν; Γιατί έχει αυτή και όχι άλλη μορφή;
    
     Οι απαντήσεις ταυτίζονται συχνά με μερικές παραλλαγές, που οφείλονται στη φαντασία των μυθογράφων, που συνήθως επιδιώκουν την ενδυνάμωση των εξουσιών με την ευθυγράμμιση γήινων αρχόντων και «θεϊκών δυνάμεων».

     Πριν από χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι αγνοώντας ολότελα εξ αιτίας τής απουσίας των επιστημών τη λειτουργία τού φυσικού περιβάλλοντος, τρομοκρατημένοι από τούς κινδύνους που αντιμετώπιζαν -θύελλες, καταιγίδες, κεραυνοί, τρικυμίες, θερμοκρασία τρομακτική, ψύχος θανάσιμο- και απορώντας για τα φυσικά φαινόμενα -ήλιος, σελήνη, άστρα, γαλαξίας, φως και σκότος- απέδιδαν σε «θεότητες» τη δημιουργία και τη λειτουργία τού Σύμπαντος. Εμφανίσθηκαν τότε οι κοσμογονικοί μύθοι. Πρόκειται για φαντασιώσεις, που κυριαρχούσαν πριν από την εμφάνιση και ανάπτυξη τής επιστήμης και τής υψηλής τεχνολογίας.

     Επιβάλλεται, επομένως, έρευνα για την καταγωγή και εμφάνιση των θρησκειών, που θεμελιώνονται με μύθους και «θαύματα», χωρίς καμμιά επιβεβαίωση από την ιστορία και την επιστήμη. Επιβάλλεται απομυθοποίηση των θρησκευτικών φαντασιώσεων, για εξυγίανση των κοινωνιών τής οικουμένης. Αναγκαία η επιστημονική έρευνα σε όλους τούς μύθους, που συγκροτούν τα θεολογικά κείμενα.

*     *     *
      Γιά τη μυθολογία των θρησκειών έπαιξε ρόλο η απαιδευσία, η άγνοια και η απουσία τής επιστήμης, αλλά και ο τρόμος των ανθρώπων για το φυσικό περιβάλλον. Χωρίς την επιστημονική γνώση κυριαρχούσε ο φόβος, η απελπισία και η προσδοκία για κάποια... «ουράνια» προστασία και σωτηρία. Η γνώση τής αλήθειας, υστέρα από χιλιετίες, γύρω από τα φυσικά φαινόμενα τού Σύμπαντος, εμπλουτίζει το άτομο με την κατανόηση για το ολέθριο και το ακίνδυνο, για το ωραίο καί το αποτρόπαιο, για τους ρυθμούς λειτονργίας των φυσικών φαινομένων και γελοιοποιεί τις θεολογικές μυθολογίες, τις φαντασιώσεις και τις τερατολογίες.

     Η διανόηση ελευθερώνει τον άνθρωπο και απομακρύνει τον δουλικό τρόμο μπροστά στο άγνωστο τού περιβάλλοντος. Η μελέτη και τα επιστημονικά συμπεράσματα διαπαιδαγωγούν το άτομο και το καθιστούν ελεύθερο, σκεπτόμενο και θαρραλέο. Η θρησκευτική μυθολογία συμπορευόταν με την εξουσία, που διεκδικούσε την ταύτιση τού δεσποτισμού με το υπερφυσικό, με τις «θεϊκές υπερδυνάμεις»!

     Η παραδοχή τής θρησκευτικής μυθολογίας αποτελεί μια μορφή νόσου, που οδηγεί το ανθρώπινο γένος στη δυστυχία, επειδή εξελίσσεται σε κοινωνικό φαινόμενο, που υποβοηθεί τις αυταρχικές, τυραννικές καί διεφθαρμένες εξουσίες και παραμερίζει την πρόοδο καί το δημιουργικό πνεύμα των λαών, την ειρήνη και την αλληλεγγύη. Οι θρησκείες δεν καταδίκασαν τη δουλεία, που συνεχίσθηκε επί χιλιετίες και δεν υπερασπίσθηκαν τη δικαιοσύνη και την αρετή. Υιοθετούσαν και την ανισότητα και δουλεία τού γυναικείου φύλου. Δεν υπάρχουν θρησκείες, που ταυτίζονται με την αλήθεια. Εμφανίσθηκαν σε εποχή πρωτογονισμού, αλλά επιβιώνουν οι μυθολογικές παραδόσεις, οι απανθρωπίες και οι αγριότητες των εξουσιών και η δειλία και σιωπή διανοουμένων και  επιστημόνων τής οικουμένης. Οι θεοί, όπως αποκαλύπτει η Π. Διαθήκη και το βαβυλωνιακό θρησκευτικό έπος, δημιουργούν τον άνθρωπο για να υπηρετεί ως σκλάβος!

     Στη θρησκευτική μυθολογία περιλαμβάνεται και η φαντασίωση περί «επιβίωσης» τής ψυχής τού ανθρώπου μετά θάνατον. Ακόμη και η «ανάσταση» νεκρών! Σ΄ αυτόν τον μύθο ανήκει η Κόλαση και ο Παράδεισος.

     Ο λόγος περί θεών αποτελούσε απασχόληση των ποιητών. Ο Όμηρος και ο Ησίοδος καταγράφουν τη θρησκευτική μυθολογία τής αρχαϊκής εποχής. Οι λυρικοί ποιητές προσδίδουν καλλιτεχνικό χαρακτήρα στις περιγραφές με αποχρώσεις και παραλλαγές. Η αρχαία ελληνική ποίηση καταγράφει μυθολογικά στοιχεία, υπερφυσικά και φαντασιώδη.

     Συγγραφείς ψυχολόγοι εκφράζουν τη γνώμη, ότι οι θρησκείες αποτελούν φαινόμενο τής προεπιστημονικής εποχής. Ο Άγγλος συγγραφέας Βryan Wilson φρονεί, ότι οι θρησκείες δεν προσαρμόζονται στην εποχή μας. Πρόκειται για «αναχρονισμό στην ανάπτυξη τής σύγχρονης κοινωνίας». Και προσθέτει, ότι άνθρωποι τής εποχής μας, εξ αιτίας τής επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου, δεν ενδιαφέρονται για τις θρησκείες. Ποιές είναι οι συνέπειες των θρησκειών; Ποιο το αντίκρυσμα των θρησκειών στούς λαούς; Οι θρησκείες εκφράζουν, υποστηρίζουν και νομιμοποιούν τα συχνά βάρβαρα και  απάνθρωπα κοινωνικά συστήματα τής εποχής μας.

     Δημιουργός των «θεών» είναι ο άνθρωπος, κατά την περίοδο τού πρωτογονισμού και  τής αμάθειας, στην προϊστορική περίοδο. Η επιστήμη, η λογική, η ορθή σκέψη καταλήγουν σήμερα στο συμπέρασμα, ότι ο «θεός» αποτελεί εύρημα των μυθογράφων και των επιπόλαιων διανοουμένων, που οδήγησαν την ανθρωπότητα στη δυστυχία, στην αχρειότητα και στο σκοταδισμό. Οι θρησκείες δεν έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις και να οδηγήσουν στη βελτίωση τού βίου των λαών. Υπήρξαν πάντοτε όργανα των εξουσιών ή συμπορεύονταν με τους αχρείους αυτοκράτορες, μονάρχες και τυράννους.

     Μερικοί ερευνητές επισημαίνουν ψευδοθρησκείες και «γνήσια θρησκεύματα». Στην πραγματικότητα, όλες ανεξαιρέτως οι θρησκείες τού κόσμου είναι μυθοπλαστίες. Καμμιά θρησκεία δεν διακατέχει αποδεικτικά ιστορικά στοιχεία για ύπαρξη θεών, δημιουργών τού Σύμπαντος. Τα θρησκευτικά κείμενα και των πέντε ηπείρων αποτελούν μύθους και φαντασιώσεις σε πεζό και ποιητικό λόγο, απαραίτητα και δραστικά βοηθήματα των εξουσιών.

     Η έρευνα των θρησκειών πρέπει να πραγματοποιείται από τη σκοπιά τής επιστήμης και τής ιστορίας, που καταγράφουν την αλήθεια ύστερα από μελέτη διαχρονική. Η επιστημονική κριτική αποκαλύπτει τη θρησκευτική μυθοπλαστία, που διαμέσου των χιλιετιών, εντάσσεται στη συνείδηση και στο πνεύμα τής ανθρωπότητας. Υπάρχει μια θεαματική σύγκρουση ανάμεσα στην επιστήμη και τις θρησκείες. Η επιστήμη, που  υπερασπίζεται την πραγματικότητα και η ιστορία την αλήθεια, αποκαλύπτουν τον μύθο των θρησκειών. Αλλά οι θρησκείες επιζούν και μάλιστα δυναμικές. Η επιστήμη επισημαίνει την κοσμογονική αλήθεια και τις μυθοπλαστίες.

     Η επιστημονική έρευνα για τις θρησκείες αποβλέπει στην επισήμανση τής γνώσης, τής λογικής και τής αλήθειας διαμέσου των χιλιετιών. Αλήθεια, που φέρει στο φως την πραγματική εξέλιξη τού Σύμπαντος και τής άνθρωπότητας, τα «μυστήρια», τα «θαύματα» και τις ψευδολογίες. Μύθος καί θρησκεία συμβαδίζουν, η πίστη ταυτίζεται με τις φαντασιώσεις, με τη λατρεία τού υπερφυσικού, που προβάλλει η άγνοια. Η ιστορία, η  ακριβής δηλαδή καταγραφή τής αλήθειας, είναι άγνωστη. Κυριαρχεί παντού η μυθολογία τού φανταστικού, τού ψεύδους και τής απάτης. Πρόκειται για μύθους, αλλά οι σύγχρονες κοινωνίες, εξαιτίας τής διαφθοράς των εξουσιών και μεγάλων τμημάτων διανοουμένων καί καλλιτεχνών, τους αποδέχονται!

*     *     *
     Οι θρησκείες συμπορεύονταν με τις εξουσίες. Αυτοκράτορες, μονάρχες, τύραννοι εμφανίζονταν ως υιοί θεών και συχνά αποθεώνονταν. Η πίστη των λαών σε θεότητες δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για ψυχολογική προσαρμογή στις πολιτικοκοινωνικές και οικονομικές αχρειότητες. Οι «άρχοντες» αποτελούσαν το ενδιάμεσο μεταξύ θεών και ανθρώπων. Οι μυθοπλασίες των θρησκειών καλλιεργούσαν την εξάρτηση μεταξύ «θεών» καί λαών. Οί πιστοί προσδοκούσαν την εύνοια των «θεών», οι «θεοί» τις θυσίες και τις προσφορές των ανθρώπων!

     Η εγκόσμια εξουσία ταυτιζόταν, κατά την αρχαιότητα, με τη θεϊκή. Οι δυνάστες εμφανίζονταν ως εκπρόσωποι ή ομοιώματα των θεών. Κατά τους Ρωμαίους αυτοκράτορες η θρησκεία ανήκει στην επίγεια κυριαρχία βασιλέων και άλλων εξουσιαστών - cuius regio, eius religio! H πολιτική εξουσία ευθυγραμμίζεται με τη θρησκευτική.

    Θρησκεία και εξουσία ήταν αλληλένδετες, σύμμαχοι και συνεργάτες με αμοιβαίες προσφορές, συμβιβασμούς και διασαλπίσεις κοινών επιδιώξεων. Η πολιτική εξουσία -αυτοκράτορες καί μονάρχες- θεωρείται στον χριστιανικό κόσμο θεϊκή προσφορά! «Πάσα  ψυχή εξουσίαις υπερεχούσαις υποτασσέσθω· ου γαρ εστίν εξουσία ει μη υπό θεού· αι δε ούσαι εξουσίαι υπό θεού τεταγμέναι εισίν. Ώστε ο αντιτασσόμενος τη εξουσία τη τού θεού διαταγή ανθέστηκεν.» (Επιστολή Παύλου προς Ρωμαίους, ιγ΄, 1-2). «Τον θεόν φοβείσθε, τον βασιλέα τιμάτε.» (Επιστολή Πέτρου Α΄, β΄, 17). Οι διασυνδέσεις πολιτικής και θρησκείας οδηγούσαν στον έλεγχο των μαζών από την εξουσία. Ο κλήρος εξαγίαζε τους μονάρχες και οι κυβερνώντες επιδίωκαν την θρησκοληψία των λαών για ψυχολογικό και  εν συνεχεία πολιτικό έλεγχο και εκμετάλλευση, για εκφοβισμό και εξαπάτηση των μαζών. Οι κατακτητικές εξουσίες χρησιμοποίησαν τη θρησκεία ως μέσο υποταγής των λαών ταυτίζοντάς την με τη δική τους κυριαρχία!

     Εξουσίες και θρησκείες συμπορεύονται. Για τις μοναρχίες η θρησκεία αποτελεί παράγοντα ισχύος. Στις μουσουλμανικές χώρες, ακόμη και σήμερα, οι εξουσίες χρησιμοποιούν τη θρησκεία ως πολιτικό σύμμαχο και υποκινητή τού φανατισμού και τής βίας. Οι πάπες φιλοδοξούσαν την πολιτικοκοινωνική εξουσία τού δυτικού κόσμου. Ήταν ο μεταχριστιανικός «καισαροπαπισμός». Οι πάπες ευθυγραμμίζονταν με τις αυθαιρεσίες των αυτοκρατόρων. Στη Γαλλία αναπτύχθηκε ένας διπλός προτεσταντισμός. Ο αστικός προτεσταντισμός, που περιλάμβανε τούς μεγιστάνες τού πλούτου -βιομηχάνους, τραπεζίτες κ.λπ.- και ο λαϊκός προτεσταντισμός. Ο πρώτος υπήρξε σύμμαχος των οικονομικών εξουσιών και τής μοναρχίας. Στις πρωτόγονες κοινωνίες κυριαρχούσε η θρησκευτική μυθολογία χωρίς καμμιά ιστορική θεμελίωση. Υπάρχει και η σύγχρονη θρησκευτική μυθολογία, ευτελισμός τής ιστορικής αλήθειας και τής επιστήμης.

*     *     *
     Πρέπει να απαλλαγεί η ανθρωπότητα από τη μυθολογία των θρησκειών και να προανατολίζεται πάντοτε στην αληθινή παγκόσμια ιστορία χωρίς παραχαράξεις, ψευδολογίες, απάτες και αχρειότητες, που παραπλανούν και διαφθείρουν τους πολίτες τού πλανήτη.
 
     [Από την εισαγωγή τού βιβλίου,
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1422, ]

                                                            
 Γιά την αντιγραφή: Μαρία Λούπου

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

του Κωστή Παπαγιώργη, 
στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 16.10.2010