Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

"Εξαιτίας της αναταραχής..."


ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ
Θέατρο OLVIO

"Εξαιτίας της αναταραχής..."

ΕΝΑ ΜΑΚΡΟΒΟΥΤΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΚΙ' ΕΝΑ ΔΥΝΑΤΟ ΑΛΜΑ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.



Το εορταστικό πρόγραμμα των παραστάσεων:

Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου : 9 μμ
Κυριακή 25 Δεκεμβρίου : 8 μμ
Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου : 8 μμ

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου : 9 μμ
Κυριακή 01 Ιανουαρίου : 8 μμ
Δευτέρα 02 Ιανουαρίου : 8 μμ

Παρασκευή 06 Ιανουαρίου : 9 μμ
Σάββατο 07 Ιανουαρίου : 9 μμ
Κυριακή 08 Ιανουαρίου : 8 μμ

Σκηνοθεσία: Νταλιάνης Κώστας
Μουσική σύνθεση: Γιατράς Διονύσης
Χορογραφίες: Ζαφειροπούλου Λίλα

Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί:



Ανυφαντή Ειρήνη
Γεωργοσόπουλος Βασίλης
Καραμάνη Κέλλυ
Κολοκυθά Μαρία
Νταλιάνη Φάνια
Παπασπύρου Εβίτα
Σειραδάκη Κλαίρη
Τσεργάς Νίκος
Στο πιάνο:
Κατσιδονιώτης Δημήτρης



Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΥΡΑΝΝΙΑ…



Στο Θέατρο OLVIO,
γιατί δεν πρέπει να χάσουμε
το Μπούσουλά μας

Εισιτήριο: 18 ευρώ
Φοιτητικό, νεανικό κάτω των 25, Άνω των 65, ΑΜΕΑ: 13 ευρώ
Άνεργοι με κάρτα ΟΑΕΔ: 10 ευρώ

ΠΕΡΙΟΧΗ: Γκάζι
Ιερά Οδός 67 και Φαλαισίας 7.
Στο ύψος Κωνσταντινουπόλεως και Ιεράς Οδού
Μετρό: Αιγάλεω-Αεροδρόμιο. Στάση Κεραμικός
ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 2103414118

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΛΟΓΙΚΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.


Του Σπυρίδωνα Β. Παυλίδη
Καθηγητή Γεωλογίας Α.Π.Θ.

Η Προϊστοριολογία προχωρεί πέρα από την αρχαιολογική ανάλυση, πίσω από τα κατάλοιπα, τα προϊόντα δηλαδή της πολιτιστικής δράσης και επειδή υποχρεώνεται να διεισδύσει σε μια γεωλογική εποχή προγενέστερη από την τωρινή, την ονομαζόμενη γεωλογικά Πλειστόκαινη, είναι υποχρεωμένη να ζητήσει τη βοήθεια των φυσικών επιστημών και κυρίως της γεωλογίας. Πρέπει να υπολογίζει ιδιαίτερα δύο παράγοντες, που στα κατοπινά χρόνια ή είναι δεδομένοι ή δεν έχουν τόση σημασία: το Περιβάλλον και το Χρόνο. Γιατί όσο προχωρεί κανείς βαθύτερα στην προϊστορία, τόσο δυσκολότερα ελέγχεται ο παράγων χρόνος, και τόσο περισσότερο μεγαλώνει ο ρόλος του περιβάλλοντος και η δύναμη της επίδρασής του στον άνθρωπο.
Οι μεγάλες κλιματικές και οικολογικές μεταβολές της πλειστόκαινης εποχής, όπως εναλλαγή παγετώνων και θερμών ή υγρών μεσοδιαστημάτων, ξηρασίες, ανεβοκατέβασμα της θαλάσσιας στάθμης, αλλαγές στην πανίδα και τη χλωρίδα, δεν άφησαν βέβαια ανεπηρέαστο τον άνθρωπο ως βιολογικό και κοινωνικό ον και την ιστορική πορεία του.
Δεν θα μπορούσε κανείς να εμβαθύνει στη φύση του ανθρώπου αν δεν προσπαθούσε να βρει την «αρχή» της καταγωγής του και να εξετάσει τη μακριά και πολυδαίδαλη πορεία της εξέλιξης του στα πρώτα και τα κατοπινά της στάδια. Φυσικά, στο σύντομο αυτό σημείωμα δεν θα αναφερθούμε στα επιμέρους προβλήματα της ανθρώπινης καταγωγής και εξέλιξης, αλλά θα ξεκινήσουμε με δυο θεμελιώδεις θέσεις της θεωρίας της εξέλιξης:
Πρώτο, ότι ο άνθρωπος είναι ένα ζώο, φτιαγμένο όπως τα άλλα ζώα, κάτι που ακόμη και οι προεξελικτικοί βιολόγοι αναγνώρισαν, και ο Δαρβίνος με μεγάλη δυσκολία διατύπωσε, αλλά ξεχωριστό σαν είδος, όπως εμείς οι ίδιοι θέλουμε να πιστεύουμε, εξαιτίας της ψηλότερης και διαφορετικής ανάπτυξης της ευφυΐας του. Την κατάταξη του ανθρώπινου είδους (Homo sapiens) στο ζωικό κόσμο έκανε το 18ο αιώνα ένας αντιεξελικτικός φυσιοδίφης, ο Σουηδός Κάρολος Λινναίος. Αυτός ταξινόμησε τον άνθρωπο στην τάξη των Πρωτευόντων (Primates) των Θηλαστικών (Mammalia) μαζί με τους πιθήκους. Η γενική αυτή ταξινόμηση είναι ακόμη αποδεκτή από τους βιολόγους. Η γενετική ανάλυση, οι μέθοδοι της οποία αναπτύχθηκαν μόλις τις τελευταίες δεκαετίες, έρχεται να δικαιώσει τον Κάρολο Λινναίο και να επιβεβαιώσει τη δική του κατάταξη ανθρώπου και χιμπατζή στην ίδια οικογένεια.
Δεύτερο, ότι ο άνθρωπος, όπως όλοι οι σύγχρονοι οργανισμοί, εξελίχτηκε από άλλα προϋπάρχοντα όντα και υπόκειται στις ίδιες βιολογικές αλλαγές, όπως όλα τα άλλα ζωικά είδη. Άλλωστε αυτό δείχνουν πολλά ανθρώπινα απολιθώματα. Αυτό είναι τόσο σίγουρο, όσο μπορεί να είναι ένα επιστημονικό συμπέρασμα.
Τεταρτογενές, η γεωλογική εποχή του ανθρώπου
Το Τεταρτογενές είναι η νεότερη χρονικά περίοδος της ιστορίας της Γης, που άρχισε σταδιακά πριν από 2 με 1,8 εκατομμύρια χρόνια και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ξεκίνησε δηλαδή μόλις «χθες» σε σύγκριση με το μέγεθος του γεωλογικού χρόνου, όπως τουλάχιστον το γνωρίσαμε έστω και σε σύντομη περιγραφή στις προηγούμενες σελίδες. Ονομαζόταν και
Ανθρωπογενές μέχρι πρόσφατα, γιατί μέσα σ’ αυτό το χρονικό διάστημα της ιστορίας της Γης, βρέθηκαν παλαιοντολογικές και αρχαιολογικές αποδείξεις για το ξεκίνημα του ανθρώπου ως ζωικού είδους και για τη βιολογική και νοηματική-πολιτισμική του εξέλιξη. Διακρίνεται στην Πλειστόκαινη περίοδο, που είναι η μεγαλύτερη χρονικά περίοδος του και στην Ολόκαινη εποχή, που είναι τα τελευταία 10 χιλιάδες χρόνια της ιστορίας της Γης και της ανθρώπινης προϊστορίας και ιστορίας. Το Τεταρτογενές παρουσιάζει μια ιδιαιτερότητα στην κλιματική του κατάσταση με τις διαδοχικές εναλλαγές θερμών και ψυχρών περιόδων, γνωστές ως παγετώδεις και μεσοπαγετώδεις περίοδοι.
Όπως είναι γενικά παραδεκτό κατά τη διάρκεια του Τεταρτογενούς σημειώθηκαν έξι τουλάχιστον μεγάλες παγετώδεις περίοδοι. Από την ανάλυση δειγμάτων ιζημάτων από γεωτρήσεις στους ωκεανούς φαίνεται ότι οι διακυμάνσεις των θερμοκρασιών του θαλασσινού νερού ήταν περισσότερες και ορισμένοι επιστήμονες μιλούν για δεκαεπτά κύκλους παγετώνων. Από αυτούς οι τέσσερις κύριες και καλά μελετημένες εποχές παγετώνων, είναι γνωστές στον ευρωπαϊκό χώρο από την παλιότερη προς τη νεότερη με τις ονομασίες Γκίνζιο, Μινδέλιο, Ρίσσιο και Βούρμιο (Günz, Mindel, Riss, Würm).
Πρωτόγνωρα ονόματα για τον μη ειδικό που προκύπτουν, κατά πάγια επιστημονική συνήθεια, από τις ονομασίες των περιοχών, όπου για πρώτη φορά μελετήθηκαν γεωλογικοί σχηματισμοί των αντίστοιχων περιόδων. Κατά την διάρκεια των κρύων περιόδων υπολογίζεται ότι οι μέσες ετήσιες θερμοκρασίες στη στεριά ήταν μικρότερες από τις σημερινές μέχρι και 10ο C.
Ενδιάμεσα στις παγετώδεις περιόδους παρεμβάλλονται οι αντίστοιχες μεσοπαγετώδεις περίοδοι. Οι παγετώδεις περίοδοι ήταν πάντα μεγάλες σε διάρκεια, ενώ οι μεσοπαγετώδεις, όπως η σημερινή που ζούμε, ήταν πολύ συντομότερες, δεν ξεπερνούσαν συνήθως τις 10.000 χρόνια. Ούτε όμως οι παγετώδεις εποχές ήταν απόλυτα παγετώδεις, μήτε οι μεσοπαγετώδεις. Για μεγάλα και ακανόνιστα χρονικά διαστήματα οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας ήταν σημαντικές, οι κλιματικές αλλαγές επίσης σχετικά μεγάλες και μπορούμε να μιλάμε για θερμά χρονικά διαστήματα μέσα στις παγετώδεις περιόδους και το αντίστροφο.
Το τελευταίο θερμό μεσοδιάστημα, δηλαδή μεταξύ δύο παγετωδών περιόδων, έληξε πριν από 70.000.
Η τελευταία Παγετώδης Περίοδος (Würm, 70.000-30.000), ακολουθεί ένα βραχύτατο θερμό Μεσοστάδιο (μεταξύ 28.000-26.000) και έπεται το νεότερο χρονικά τμήμα της, το Όψιμο Würm, (26.000-10.000 περίπου), αν και η αρχή της τήξης των πάγων ξεκίνησε ουσιαστικά πριν από 18.000, κορυφώθηκε γύρω στα 12.500 χρόνια και ολοκληρώθηκε στα 7.000 πριν από σήμερα. Από τότε μέχρι σήμερα έχουμε γενικά μια αύξηση της θερμοκρασίας και άνοδο της στάθμης της θάλασσας, αν και δεν έλειψαν και μικρές ψυχρές εποχές, όπως στο τέλος της εποχής του Χαλκού και στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα με τους πολύ δριμείς χειμώνες και την επέκταση των παγετώνων. Κατά τους 20ο και 21ο αιώνες φαίνεται ότι το λιώσιμο των πάγων συνεχίζεται με μια μικρή σχετικά επιτάχυνση.
Απόσταση σε Χρόνια από Σήμερα
IV. Σύγχρονη Μεσοπαγετώδης περίοδος 10.000 χρόνια
4η Παγετώδης ή Würm 144.000
ΙΙΙ Μεσοπαγετώδης ή Riss- Würm 183.000
3η Παγετώδης ή Riss 306.000
II Μεσοπαγετώδης ή Mindel-Riss 429.000
2η Παγετώδης ή Mindel 478.000
Ι Μεσοπαγετώδης ή Günz-Mindel 543.000
1η Παγετώδης ή Günz 592.000 χρόνια
Οι κυριότερες γεωλογικές ενδείξεις και αποδείξεις για την ύπαρξη παγετώνων του παρελθόντος είναι οι μοραίνες, δηλαδή αποθέσεις κροκαλών και χαλικιών, που αναπτύσσονται στο μέτωπο και τα πλευρά του παγετώνα, εξαιτίας της κίνησης και της διαβρωτικής του δράσης του. Δευτερεύουσες, ιζηματογενείς αποθέσεις λεπτής αργίλου.... ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ  ΣΤΟ: http://www.geo.auth.gr/courses/ggg/ggg105y/I_Uienudio_ooa_unea_oio_aaueiaeeiy__nuiio.pdf

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Brainessance. ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ




ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΑΜΠΟΣ

Γεννήθηκε στο Βερολίνο και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Από πολύ νεαρή ηλικία άρχισε να γράφει στίχους και πεζά και ακολούθησε και η ενασχόλησή του με τη μουσική.

Έζησε κάποια χρόνια στην Αγγλία, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του, στα Οικονομικά(BA) και στα Διεθνή Οικονομικά (MSc). Την ίδια περίοδο εξέδιδε το λογοτεχνικό περιοδικό «O Καθρέφτης» ενώ ταυτόχρονα συμμετείχε σε διαφορετικές μπάντες ως κιθαρίστας και τραγουδιστής.

Γυρνώντας στην Ελλάδα εργάστηκε ως δημοσιογράφος και στη συνέχεια ως οικονομολόγος ενώ πολλά άρθρα του γύρω από την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και τη φτώχια και την ανισότητα σε μεταβατικές οικονομίες, εκδίδονται σε διάφορα περιοδικά όπως ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ, monthlyreviewonline.gr κ.α.

Το 2008 εκδίδεται από το ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ το πρώτο του βιβλίο, «Η ιστορία ενός μισάνθρωπου».

Αρχές του 2009 και έπειτα από τα γεγονότα του Δεκέμβρη, κυκλοφορεί στο διαδίκτυο το τραγούδι του «Η εξέγερση του Δεκέμβρη», http://www.youtube.com/watch?v=g5VeCHaUV98, το οποίο γρήγορα εξαπλώνεται σε διάφορες ιστοσελίδες και μπλόγκς.

Το 2010 κυκλοφορεί από τη Lyra το πρώτο του cd, «Μη σε φοβίσει η αγέλη» στο οποίο υπογράφει ο ίδιος τους στίχους και τη μουσική ενώ την ενορχήστρωση υπογράφει ο Στάθης Δρογώσης.

Η εκπομπή Brainessance που παρουσιάζει μέσα από το ClipArtradio.gr, ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ | ClipartRadio, http://clipartradio.gr/v2/?p=385, , έχει σαν κέντρο της τη folkrock σκηνή του παρελθόντος και του παρόντος αλλά επεκτείνεται και σε μονοπάτια blues, funk, soul, jazz, world και φυσικά rock. Κι επειδή εν αρχή είναι ο λόγος, τα αποσπάσματα βιβλίων και οι συνεντεύξεις αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτής της απόπειρας για μια «εγκεφαλική αναγέννηση» μέσα από νότες και λέξεις που έχουν σήμερα περισσότερο λόγο ύπαρξης από ποτέ…
Το 2008 εκδίδεται από το ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ το πρώτο του βιβλίο, «Η ιστορία ενός μισάνθρωπου».
Αρχές του 2009 και έπειτα από τα γεγονότα του Δεκέμβρη, κυκλοφορεί στο διαδίκτυο το τραγούδι του «Η εξέγερση του Δεκέμβρη», http://www.youtube.com/watch?v=g5VeCHaUV98, το οποίο γρήγορα εξαπλώνεται σε διάφορες ιστοσελίδες και μπλόγκς.
Το 2010 κυκλοφορεί από τη Lyra το πρώτο του cd, «Μη σε φοβίσει η αγέλη» στο οποίο υπογράφει ο ίδιος τους στίχους και τη μουσική ενώ την ενορχήστρωση υπογράφει ο Στάθης Δρογώσης.

Η εκπομπή Brainessance που παρουσιάζει μέσα από το ClipArt radio, έχει σαν κέντρο της τη folkrock σκηνή του παρελθόντος και του παρόντος αλλά επεκτείνεται και σε μονοπάτια blues, funk, soul, jazz, world και φυσικά rock. Κι επειδή εν αρχή είναι ο λόγος, τα αποσπάσματα βιβλίων και οι συνεντεύξεις αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτής της απόπειρας για μια «εγκεφαλική αναγέννηση» μέσα από νότες και λέξεις που έχουν σήμερα περισσότερο λόγο ύπαρξης από ποτέ…

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

«Δεν υπάρχει παράδεισος ή μετά θάνατον ζωή. Δεν υπάρχει θεός»*


Στίβεν Χόκινγκ:

Ο αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ μίλησε για το θάνατο και την ανυπαρξία της μεταθανάτιου ζωής σε συνέντευξή του στη Guardian, την Πέμπτη 12 Μαϊου. Ο 69χρονος Βρετανός βρίσκεται σε αναπηρική καρέκλα από την ηλικία των 21 χρόνων, καθώς πάσχει από μία ασθένεια του νευρομυικού συστήματος.
Οι γιατροί είχαν πληροφορήσει τον Χόκινγκ ότι είχε περιθώριο δύο χρόνια ζωής το 1962. Ο ίδιος διέψευσε τους γιατρούς, έζησε και έγινε ένας σπουδαίος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και επίτιμο μέλος του "Conville and Cauius College".
Ο Χόκινγκ δεν πιστεύει στη μεταθανάτιο ζωή παρά μόνο στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων του ανθρώπου κατά τη διάρκεια της ζωής του, “δεν υπάρχει παράδεισος ή μετά θάνατον ζωή, αυτό είναι ένα παραμύθι για όσους φοβούνται το σκοτάδι...” δήλωσε στη συνέντευξή του.
Ο Βρετανός αστροφυσικός που μετακινείται με αναπηρική καρέκλα και επικοινωνεί μέσω υπολογιστή και φωνητικού συνθεσάιζερ έχει ζήσει με την αναμονή του πρόωρου θανάτου τα τελευταία 49 χρόνια. Παρόλα αυτά δηλώνει “Δε φοβάμαι το θάνατο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν βιάζομαι να πεθάνω. Έχω τόσα πολλά που θέλω να κάνω πρώτα."
Τον περασμένο Ιούνη είχε δηλώσει επίσης ότι δεν πιστεύει στην ύπαρξη θεού κι ότι μόνο επιστήμη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως οι νόμοι του "Θεού". Μάλιστα είχε υπογραμμίσει " Το χέρι του Θεού δεν ήταν απαραίτητο για να δημιουργηθεί το σύμπαν, το οποίο σχηματίσθηκε από μόνο του, με τη λογική των νόμων της φυσικής". 
_________________
Aναδημοσίευση από το tvxs

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΔΕΤΕΡΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΚΑΤΑΡΓΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ

 

Συνένετευξη στον Χρόνη Πολυχρονίου 
 

Πολλοί αναλυτές που προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα αίτια των εξεγέρσεων στη Μέση Ανατολή, θεωρούν ότι οι νέες τεχνολογίες, κυρίως το Διαδίκτυο, έπαιξαν καταλυτικό ρόλο και πως συμβάλλουν γενικότερα στη δημοκρατικοποίηση των κοινωνιών.
Με αυτή την άποψη όμως διαφωνεί ο γνωστός ερευνητής και διάσημος μπλόγκερ Evgeny Morozov, ο οποίος έχει μελετήσει τις πολιτικές επιπτώσεις του Ιντερνετ. Ο Morozov αμφιβάλλει για τις δυνατότητες του Ιντερνετ να προκαλέσει αλλαγές σε αυταρχικά καθεστώτα, θεωρώντας, αντιθέτως, ότι αποτελεί ισχυρό όπλο για την καταπίεση της διαφωνίας και για τον εντοπισμό των διαφωνούντων.
Ο Morozov έχει εξελιχθεί σε γκουρού των κοινωνικών μέσων. Τον περασμένο μήνα δημοσιεύθηκε και το βιβλίο του «The Net Delusion: The Dark Side of Internet Freedom» (Η Αυταπάτη του Δικτύου: η σκοτεινή πλευρά της ελευθερίας του Ιντερνετ) με εγκωμιαστικά σχόλια κριτικής.
Στη συνέντευξη που του πήραμε μοιράζεται τις απόψεις του με την «Κ.Ε.».
Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν θερμά πως οι νέες τεχνολογίες, ειδικά το Διαδίκτυο, συντελούν στη δημοκρατικοποίηση της κοινωνίας, αλλά εσείς είστε ένας σκεπτικιστής. Γιατί;
Υπάρχουν πολλά πράγματα να θαυμάσουμε για το Διαδίκτυο. Εάν περιορίζαμε τη «δημοκρατικοποίηση» στη βελτίωση της πρόσβασης στις πληροφορίες ή στη διευκόλυνση της πολιτικής συμμετοχής, θα υπήρχαν ελάχιστες αμφιβολίες για τη συνεισφορά του Διαδικτύου στη δημοκρατία. Ομως, η φιλελεύθερη δημοκρατία δεν υπερασπίζεται την απόλυτη ελευθερία στο να έχουμε πρόσβαση ή να δημοσιεύουμε οτιδήποτε πληροφορίες θέλουμε, πόσω μάλλον να διαμορφώνουμε τις αστικές οργανώσεις και τους πολιτικούς συνδέσμους που προτιμούμε. Αντιθέτως, οι φιλελεύθερες δημοκρατίες έχουν νόμους που ρυθμίζουν τη λιβελλογραφία και τη γλώσσα μίσους. Οι κρατικοί θεσμοί της προσπαθούν να περιφρουρήσουν τις ευαίσθητες πληροφορίες που τους προμηθεύουν οι πολίτες, από τους αριθμούς μητρώου ασφάλισης έως το ιατρικό ιστορικό τους. Οι κυβερνήσεις τους απαγορεύουν, δικαίως, ομάδες ανθρώπων που προωθούν την τρομοκρατία ή την παιδική πορνογραφία. Τις περισσότερες φορές, το Διαδίκτυο μας επιτρέπει να αποφεύγουμε αυτές τις ευθύνες και να αγνοούμε εύκολα τα εμπόδια. Ο οιοσδήποτε μπορεί να φωνάξει «φωτιά!» στο κατάμεστο ψηφιακό μας θέατρο χωρίς τον φόβο τυχόν συνεπειών.
Λέτε ότι το Διαδίκτυο δεν μπορεί να αποτελέσει ένα πραγματικά ισχυρό φόρουμ για τη συμμετοχή των πολιτών ή εννοείτε ότι υπάρχουν πιθανές επιπτώσεις πίσω από τη χρήση του που δεν έχουμε ακόμα λάβει σοβαρά υπόψη;
Το Διαδίκτυο μπορεί να είναι όντως ένα πολύ ισχυρό φόρουμ για την πολιτική συμμετοχή των πολιτών, αλλά το πόσο ισχυρό τελικά θα γίνει είναι κάτι που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες οι οποίοι δεν έχουν γίνει ακόμα πλήρως κατανοητοί. Η πραγματικότητα είναι ότι η εικονική δημόσια πλατεία μας -την οποία εξυμνούν τόσο πολύ οι λάτρεις του Διαδικτύου- ανήκει σε ιδιωτικές εταιρείες που επιθυμούν να μεγιστοποιήσουν το κέρδος παρά να συμβάλουν στο δημόσιο καλό. Το Facebook, για παράδειγμα, δεν είναι τόσο χρήσιμο για τους ακτιβιστές σε καταπιεστικά κράτη όπως είναι η Κίνα: η ιστοσελίδα θέτει εκτός λειτουργίας τους λογαριασμούς τους εάν ανακαλυφθεί ότι χρησιμοποιούν ψευδώνυμα. Πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη ότι το Διαδίκτυο έχει πολλές άλλες πολιτικές και κοινωνικές επιπτώσεις, που πάνε πέρα από τη συμμετοχή των πολιτών: το Διαδίκτυο μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί για την κατάχρηση της ιδιωτικότητας ή για τη διάδοση ψεύτικων πληροφοριών ή για την παρακολούθηση ανθρώπων.
Στο βιβλίο σας «The Net Delusion» υποστηρίζετε ότι οι αυταρχικές κυβερνήσεις χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο για να καταπνίξουν τη διαφωνία. Πώς το κάνουν αυτό;
Οι αυταρχικές κυβερνήσεις εκμεταλλεύονται το Διαδίκτυο για τη διάδοση της προπαγάνδας (μερικές φορές μισθώνοντας μπόγκερ γι' αυτή τη δουλειά), συμμετέχοντας σε online παρακολούθηση (μέσω επιτήρησης των δραστηριοτήτων στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ή εγκατάστασης κατασκοπικού υλικού στους υπολογιστές των διαφωνούντων), παρενοχλώντας τους διαφωνούντες και τους ανεξάρτητους εκδότες με επιθέσεις στον κυβερνοχώρο και ούτω καθεξής. Οι πιο δημιουργικοί από τους ηγέτες χρησιμοποιούν επίσης το Διαδίκτυο για να κρατήσουν τους πολίτες τους μακριά από τα πολιτικά δρώμενα: ευτυχώς για τους δικτάτορες, ο Ιστός παρέχει τόσο πολλές θαυμάσιες ευκαιρίες για να διασκεδάζουν οι άνθρωποι και να ξεχνούν τη φρικτή ύπαρξή τους! Στη δική μου χώρα, τη Λευκορωσία, έχω παρατηρήσει ότι υπάρχουν μερικές κρατικές υπηρεσίες παροχής Ιντερνετ που επιτρέπουν στους πελάτες τους να κατεβάσουν πειρατικές ταινίες -κι αυτό, νομίζω, δεν αποδυναμώνει την κυβέρνηση αλλά μάλλον το αντίθετο. Οι έξυπνοι ηγέτες έβρισκαν πάντα τρόπους να προσφέρουν στο, λαό άρτον και θέαμα -και υπάρχει μεγάλη αφθονία απ' αυτό online.
Στις πρόσφατες εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο, οι νέοι στηρίχθηκαν εκτενώς στις νέες τεχνολογίες για την κινητοποίηση και την αποστολή πληροφοριών σε ανθρώπους σε γειτονικές χώρες, ενθαρρύνοντάς τους να αγωνιστούν για την ελευθερία. Ποια είναι η δική σας ερμηνεία για τον ρόλο του Διαδικτύου στη φωτιά που απλώθηκε στον αραβικό κόσμο;
Το Διαδίκτυο έπαιξε σίγουρα ρόλο στην Τυνησία και την Αίγυπτο, πολύ λιγότερο στη Λιβύη. Ηταν καθοριστικός ο ρόλος του στη διάδοση των εξεγέρσεων; Δεν νομίζω. Αλλά, από την άλλη μεριά, αυτή είναι η πραγματικότητα του κόσμου όπου ζούμε: τα κοινωνικά μέσα έχουν τη δυνατότητα να φτάνουν σε εκατομμύρια ανθρώπους με το άγγιγμα ενός ποντικιού και θα ήταν ανόητο για τους διαδηλωτές να μην τα χρησιμοποιήσουν. Θα μπορούσαν να έχουν ανατρέψει την κυβέρνηση χωρίς αυτά; Μάλλον, γιατί όπως είδαμε στην περίπτωση της Αιγύπτου, οι διαδηλώσεις συνέχισαν ακόμα και όταν κατέβασαν τους διακόπτες του Ιντερνετ - και βλέπουμε μια παρόμοια κατάσταση στη Λιβύη. Εντούτοις, ούτε η Αίγυπτος ούτε η Τυνησία ήταν υποδείγματα κρατικού ελέγχου του Ιντερνετ. Η Τυνησία τα πήγε καλύτερα από την Αίγυπτο, αλλά, συνολικά, είχαν μια αρκετά απλουστευμένη προσέγγιση σχετικά με τον έλεγχο του Ιντερνετ. Μπλοκάρισαν μερικούς ιστοχώρους (η Αίγυπτος ούτε αυτό έκανε) και συνέλαβαν μπλόγκερ, αλλά δεν χρησιμοποίησαν τις νέες μορφές προπαγάνδας, παρακολούθησης και επιθέσεις στον κυβερνοχώρο που βλέπουμε να υιοθετούνται στη Ρωσία ή την Κίνα ή ακόμη και στο Ιράν. Οι κυβερνήσεις αυτών των τριών αυταρχικών χωρών είναι πολύ πιο εξελιγμένες στον έλεγχο του Ιστού.
Το Facebook είναι η νέα τάση για να συνδέονται οι άνθρωποι μεταξύ τους. Ενισχύει ή περιορίζει ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται αυτό το εργαλείο τις προοπτικές για μεγαλύτερη συνειδητοποίηση για το τι συμβαίνει στον κόσμο και για ενεργό πολιτική συμμετοχή;
Σίγουρα, το Facebook έχει διευκολύνει τους ανθρώπους να εκφράζουν τις διαμαρτυρίες τους. Μερικές φορές αυτό είναι χρήσιμο -ειδικά όταν χρησιμοποιείται στρατηγικά με στόχο να ωθήσει τους ανθρώπους να βγούν στους δρόμους. Πιο συχνά, όμως, οι εικονικές διαμαρτυρίες παραμένουν απλά εικονικές: υπογράφουμε δηλώσεις διαμαρτυρίας online, προσχωρούμε σε ομάδες Facebook, κάνουμε tweet και αλλάζουμε την εικόνα μας για να υποστηρίξουμε κάποιο αίτημα -και έπειτα δεν κάνουμε απολύτως τίποτα. Με ανησυχεί αυτό επειδή σε πολλές περιπτώσεις η εικονική διαμαρτυρία καθιστά την πραγματική διαμαρτυρία πιο αδύνατη και λιγότερο ισχυρή. Υπάρχουν φυσικά πολλές δραστηριότητες -όπως η συγκέντρωση χρημάτων- όπου το Διαδίκτυο υπερέχει, αλλά η σημαντική πολιτική αλλαγή απαιτεί συχνά κάτι παραπάνω από χρήματα -απαιτεί πραγματική θυσία. Ενα άλλο σημείο που αγνοείται συχνά σε αυτές τις συζητήσεις είναι ότι τα κοινωνικά μέσα έχουν κάνει επίσης ευκολότερη τη δουλειά της μυστικής αστυνομίας να γνωρίζει εκ των προτέρων το συναίσθημα των διαφωνούντων και να λαμβάνει προληπτικά μέτρα. Το πρόβλημα με τις διευκολυνόμενες από το Διαδίκτυο διαδηλώσεις είναι ότι, εάν η κυβέρνηση δεν καταρρεύσει, στο τέλος έχει τα μέσα (και τις πληροφορίες!) που είναι απαραίτητες για να εντοπίσει εικονικά τους περισσότερους από τους αντιπάλους της -αναλύοντας τα tweets που εστάλησαν και τα κείμενα των μηνυμάτων από τα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία. Αυτό ακριβώς συνέβη στο Ιράν μετά τις διαμαρτυρίες του 2009 -αλλά το γεγονός αυτό απέσπασε ελάχιστη προσοχή από τα mainstream μέσα ενημέρωσης.

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

"Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε"


Η ομιλία 
του Γιώργου Σεφέρη 
κατά την απονομή 
του βραβείου Νομπέλ στη Λογοτεχνία
Στοκχόλμη, 10 Δεκεμβρίου 1963*
Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να - εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα-πρώτα από τον εαυτό μου.
Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που μας χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά·κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο, πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. Ο ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμα πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: "Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα" λέει ο Ηράκλειτος, "ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν".
Συλλογίζομαι πως δεν αποκλείεται ολωσδιόλου να ωφεληθεί ένας σύγχρονος επιστήμων, αν στοχαστεί τούτο το απόφθεγμα του Ίωνα φιλοσόφου. Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας και του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου (εννοεί τον Μακρυγιάννη), των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: "...θα χαθούμε γιατί αδικήσαμε..." Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος· είχε μάθει να γράφει στα τριανταπέντε χρόνια της ηλικίας του. Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας, η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή. Το ίδιο και η ποίηση. Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβλύζει ανάμεσα σ’ ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα, και τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.
Παρατήρησαν, τον περασμένο χρόνο γύρω από τούτο το τραπέζι, την πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία· παρατήρησαν πως ανάμεσα σ’ ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό, η διαφορά είναι λίγη. Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δε μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει πάντα την ανάγκη ν’ ακούσει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση. Αυτή τη φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει πού να βρει καταφύγιο· απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι’ αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Έχει τη χάρη να αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία. Χρωστώ την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία που ένιωσε αυτά τα πράγματα· που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς· που έγινε ένας Άρειος Πάγος ικανός:
να κρίνει με αλήθεια επίσημη την άδικη μοίρα της ζωής,
για να θυμηθώ τον Σέλεϋ, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νόμπελ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του.
Σ’ αυτόν τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου κι αν βρίσκεται.
Όταν, στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα. 

 
Το κείμενο στα Ελληνικά από τον Τόμο "Ένας αιώνας Νόμπελ. Οι ομιλίες των συγγραφέων που τιμήθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ στον 20ό αιώνα", (Επιμέλεια-Επίλογος: Θανάσης Θ. Νιάρχος), εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2001
____________________________________________________
* Μας το έστειλε η Ασπασία Ορφανού. Ευχαριστούμε Ασπασία για τη συνεργασία

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Οι Έλληνες την Ελληνιστική Εποχή είχαν φθάσει σε ένα υψηλό επίπεδο όχι μόνον στον ανθρωπιστικό και καλλιτεχνικό τομέα, αλλά και στην επιστημονική γνώση. Αλλά μετά ακολούθησε ο 'Χριστιανισμός', ο Μεσαίωνας και η 'ιερά Εξέταση'...

ΜΙΣΟ ΓΡΑΝΑΖΙ ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ*

Κατασκευάστηκε τον 3ο αι. π.Χ. στην Κάτω Ιταλία.
Είναι ανώτερης τεχνολογίας του Υπολογιστή των Αντικυθήρων
και εφάμιλλο των γραναζιών της σύγχρονης Μηχανολογίας.
ΠΗΓΗ: http://freeinquiry.gr/pro.php?id=448

Προτού προλάβει καλά-καλά να συνέλθει η επιστημονική κοινότητα από τις εκπλήξεις, που επεφύλασσε η μελέτη του Υπολογιστή των Αντικυθήρων, ήρθε αντιμέτωπη με μία νέα απρόσμενη και πολύ μεγαλύτερη έκπληξη. Το προφίλ των οδόντων του τεμαχίου του γραναζιού του γ΄ αι. π.Χ., το οποίο ανακαλύφθηκε προ τριετίας στην πόλη Ολβία της Σαρδηνίας, μετά την αποκατάστασή του αποδείχθηκε, ότι δεν είναι τριγωνικό, όπως του Υπολογιστή των Αντικυθήρων, αλλά καμπύλο, πανομοιότυπο κι εφάμιλλης τεχνολογίας με τα γρανάζια της σύγχρονης Μηχανολογίας. Αν και το Γρανάζι της Σαρδηνίας προηγείται χρονικά σχεδόν δύο αιώνες του Υπολογιστή των Αντικυθήρων και πολλούς αιώνες όλων των άλλων μεταγενέστερων μηχανισμών –όλοι τους διαθέτουν τριγωνικούς οδόντες–, λόγω του εξελιγμένου μαθηματικά καμπύλου προφίλ της οδόντωσής του παρουσιάζει πολύ καλύτερες ιδιότητες, βέλτιστη ποιότητα εμπλοκής, καλύτερη σχέση μετάδοσης κ.λπ..
Αυτό μας οδηγεί στη σκέψη, ότι η Επιστήμη την προχριστιανική εποχή είχε φθάσει σε ύψιστη ακμή, αλλά στη συνέχεια παράκμασε τάχιστα και σημαντικά, παρακμή, που διήρκεσε περισσότερο από δύο χιλιετίες. Μόνο κατά τη σύγχρονη εποχή μπόρεσε πάλι ο άνθρωπος να κατασκευάσει γρανάζια και μηχανισμούς ισάξιας τεχνολογίας.

Τον Δεκέμβριο 2008 διεξήχθη στην Ολβία το ΧVIII Διεθνές Συνέδριο Μελετών «Roman Africa», οργανωμένο από το Πανεπιστήμιο του Σάσσαρι. Στο συνέδριο αυτό ο μηχανολόγος μηχανικός δρ Τζιοβάννι Παστόρε παρουσίασε τα αποτελέσματα των μελετών του επί του Γραναζιού της Σαρδηνίας. Ο κ. Παστόρε, ο οποίος έχει επί μακρόν μελετήσει πολλούς αρχαίους μηχανισμούς, μεταξύ των οποίων και τον Υπολογιστή των Αντικυθήρων μας απέστειλε την περίληψη της εισήγησής του στο συνέδριο, με την οποία έγινε για πρώτη φορά παγκοσμίως επιστημονική παρουσίαση του θέματος της ύπαρξης αυτού του τόσο εξελιγμένου τεχνολογικά αρχαίου ευρήματος. Η ανακάλυψη αυτή αναμένεται να οδηγήσει τους επιστήμονες στην εκ νέου αναθεώρηση των απόψεών τους για την αρχαία Τεχνολογία και στο εξ αρχής ξαναγράψιμο της Ιστορίας της Τεχνολογίας.]

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΤΖΙΟΒΑΝΙ ΠΑΣΤΟΡΕ


Το θραύσμα του γραναζιού, που βρέθηκε το 2006 στην Ολβία της Σαρδηνίας, χρονολογήθηκε στο δεύτερο μισό του γ΄ αι. π.Χ., την εποχή του Αρχιμήδη, τότε, που ο Ελληνικός Πολιτισμός είχε φθάσει στη μέγιστη ακμή του στην Κάτω Ιταλία. Πρόκειται για το αρχαιότερο γρανάζι, που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, το οποίο από την ημέρα της ανακάλυψής του προκάλεσε το τεράστιο ενδιαφέρον της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.
Είναι κατασκευασμένο από κράμα χαλκού, έχει διάμετρο 43 χιλιοστά και διέθετε 55 δόντια σε όλη του την περιφέρεια. Δεδομένου, ότι ο αριθμός 55 είναι το γινόμενο των δύο πρώτων αριθμών 5 και 11, είναι πολύ πιθανόν, ότι το γρανάζι αυτό αποτελούσε μέρος μηχανισμού, όπου σε συνεργασία με άλλα γρανάζια η σχέση μετάδοσης αντιστοιχούσε σε κάποιο αστρονομικό κύκλο. Αυτό επιβεβαιώνει τη μεγάλη ακρίβεια των αστρονομικών μετρήσεων εκείνης της εποχής με τη χρήση οδοντωτών μηχανισμών προσομοίωσης της Ουράνιας Μηχανικής.


Η αναλογία με το κέρμα του ενός ευρώ στην εικόνα μας δίνει μία ιδέα των μικρών διαστάσεών του.
Οι μικρές του αυτές διαστάσεις μας έκαναν να πιστεύουμε, ότι το γρανάζι πιθανόν να αποτελούσε τμήμα κάποιου μηχανισμού παρόμοιου με τον Υπολογιστή των Αντικυθήρων (α΄ αι. π.Χ.). Πριν από την αποκατάσταση και λόγω της εκτεταμένης οξείδωσης της επιφάνειάς του τα δόντια φαίνονταν σχεδόν σαν ακατέργαστα και με τριγωνικό προφίλ, ίδια με του Υπολογιστή των Αντικυθήρων.
Λίγα είναι τα επιστημονικά όργανα της Αρχαιότητας, που διασώθηκαν μέχρι τις μέρες μας. Η Αρχαία Γραμματεία μας λέει βέβαια, ότι ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς (α α. π.Χ.) χρησιμοποιούσε μηχανισμούς με γρανάζια. Σχετικές αναφορές κάνει και ο Αριστοτέλης. Αναφορές σε αρχαίους μηχανισμούς με γρανάζια, εκτός του Υπολογιστή των Αντικυθήρων, υπάρχουν και στην Λατινική Γραμματεία, κυρίως στον Κικέρωνα, τον Οβίδιο, τον Λακτάντιο και τον Κλαύδιο Κλαυδιανό. Η σπουδαιότερη αναφορά αφορά σε ένα πλανητάριο, που είχε κατασκευασθεί από τον Αρχιμήδη στις Συρακούσες τον γ΄ αι. μ.Χ., πιθανώς με γρανάζια επίσης. Ο Κικέρων κάνει λόγο για μια ουράνια σφαίρα και ένα πλανητάριο, που έφερε ο Ρωμαίος Μαρκέλλος μετά την κατάληψη των Συρακουσών, τα οποία είχε κατασκευάσει ο Αρχιμήδης στη Ρώμη. («De Re Publica» Ι, 14, 21 και 22.) Δυστυχώς δεν υπάρχουν περιγραφές για τους μηχανισμούς αυτούς, διότι το έργο του Αρχιμήδη «Σφαιροποιία», στο οποίο περιγράφονταν οι αρχές, που ακολουθούνταν για την κατασκευή τους, έχει απωλεσθεί.


Ένας βυζαντινός αστρολάβος, κατασκευασμένος οκτώ αιώνες αργότερα από τον Υπολογιστή των Αντικυθήρων, ο οποίος εκτίθεται στο Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου, είναι χάλκινος με τριγωνική επίσης οδόντωση. Γρανάζια με δόντια με τριγωνικό προφίλ χρησιμοποιήθηκαν και σε μηχανισμούς σχεδιασμένους από τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι (ιε΄ αι. μ.Χ.). Μηχανισμοί με γρανάζια με τριγωνικούς οδόντες, όπως ο Υπολογιστής των Αντικυθήρων ή ο πολύ μεταγενέστερος Βυζαντινός Αστρολάβος, επιτυγχάνουν βέβαια εμπλοκή μεταξύ τους, αλλά όχι κατά τον περιστροφή των μηχανισμών. Επί πλέον η ευθύγραμμη διεύθυνση της περιστροφικής κίνησης δεν μπορεί να εξασφαλισθεί πάντα κι ως εκ τούτου, ούτε η σταθερότητα της σχέσης μετάδοσης, που εξασφαλίζονται καλύτερα από τους σύγχρονους μηχανισμούς με καμπύλη οδόντωση.

Η τελειότητα της εμπλοκής μεταξύ των γραναζιών τη σύγχρονη εποχή είναι προϊόν μακράς εξέλιξης κι έχει επιτευχθεί ύστερα από ακριβείς και εις βάθος μαθηματικές μελέτες από τον ιζ΄ αι. μ.Χ. κι έπειτα από σημαντικούς επιστήμονες, όπως ο Χουκ, ο Όυλερ, ο Ουίλλις κ.α.. Μέχρι τον ιη΄ αι. τα γρανάζια κατασκευάζονταν στο χέρι, χωρίς δυνατότητα μεγάλης ακρίβειας. Μόνο μετά το 1900 επετεύχθη καλύτερη ακρίβεια, όταν ο άνθρωπος εφηύρε και άρχισε να χρησιμοποιεί ειδικές μηχανές για την κοπή τους.
Η ανάλυση του καμπύλου προφίλ της οδόντωσης του γραναζιού της Ολβίας σε ηλεκτρονικό υπολογιστή απέδειξε, ότι όχι μόνον παρουσιάζει πολύ καλύτερες ιδιότητες από όλους τους μεταγενέστερους μηχανισμούς με τριγωνική οδόντωση (Μηχανισμός Αντικυθήρων, Βυζαντινός Αστρολάβος κ.α.), αλλά είναι εφάμιλλο των σύγχρονων γραναζιών με διαφορά μόλις 0,03 χιλιοστών, η οποία μπορεί να επιτευχθεί μόνο με πανάκριβα σύγχρονα μηχανήματα.
Εν κατακλείδι η γεωμετρική ομοιότητα μεταξύ του προφίλ των οδόντων του γραναζιού της Ολβίας με το αντίστοιχο των σύγχρονων γραναζιών μας οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι οι Έλληνες την Ελληνιστική Εποχή είχαν φθάσει σε ένα υψηλό επίπεδο όχι μόνον στον ανθρωπιστικό και καλλιτεχνικό τομέα, αλλά και στην επιστημονική γνώση. Το γρανάζι αυτό, που παρουσιάζει εκπληκτική κατασκευαστική ακρίβεια, ήταν πιθανώς μέρος ενός ολόκληρου μηχανισμού. Είναι κατασκευασμένο από ιδιοφυείς επιστήμονες, αστρονόμους, μαθηματικούς κ.λπ., των οποίων η σκέψη ήταν αιώνες η ακόμη και χιλιετίες μπροστά. Αν και μικρών διαστάσεων έχει μέγιστη αρχαιολογική και επιστημονική αξία, διότι πάει το λιγότερο δύο αιώνες πίσω τις τεχνικές - επιστημονικές- αστρονομικές γνώσεις, που συνεπάγονται από τη μελέτη του Υπολογιστή των Αντικυθήρων. Η ανακάλυψη αυτή θα οδηγήσει πιθανώς στο ξαναγράψιμο της Ιστορίας της Τεχνολογίας.
Το γεγονός επί πλέον, ότι είναι περισσότερο εξελιγμένο όλων των άλλων μεταγενέστερων μηχανισμών δεικνύει, ότι το μέγιστο της ακμής του Πολιτισμού της Ελληνιστικής Εποχής ακολούθησε μία σημαντική και ξαφνική παρακμή, που διήρκεσε μέχρι την εποχή μας. Ασφαλώς πολλοί μηχανισμοί με γρανάζια πρέπει να είχαν κατασκευασθεί εκείνη την εποχή, οι οποίοι δεν διασώθηκαν ως τις ημέρες μας. Ίσως βρίσκονται κρυμμένοι στο έδαφος η καταχωνιασμένοι και ξεχασμένοι σε κάποια Μουσεία και δεν έτυχαν ακόμα της προσοχής των υπευθύνων, οι οποίοι ενδιαφέρονται περισσότερο για αγάλματα και για αγγεία. Εάν ο αρχαιολόγος, ο De Solla Price, που εξέτασε τον Υπολογιστή των Αντικυθήρων, δεν τύχαινε να είναι κι ένας σπουδαίος φυσικός, ο Υπολογιστής των Αντικυθήρων θα βρισκόταν ίσως ακόμα σε κάποιο υπόγειο του Αρχαιολογικού Μουσείου των Αθηνών. Όπως επίσης εάν ο σπουδαίος αρχαιολόγος Dr Rubens D�� Oriano δεν έδινε την πρέπουσα σημασία σε αυτό το κακοδιατηρημένο μικρό χάλκινο κομματάκι, δεν θα ήμαστε σε θέση να γνωρίσουμε αυτά, που αυτή η μελέτη μας αποκάλυψε. Τα Μουσεία θα έπρεπε κάποια στιγμή να επανεξετάσουν όλα τα παρατημένα ευρήματα στις αποθήκες τους.
Βιβλιογραφία
1. De Solla Price Derek John – An Ancient Greek Computer – Scientific American, 60-67 – June 1959.
2. De Solla Price Derek John – Gears from the Greeks: the Antikythera mechanism – A calendar computer from
ca. 80 B.C. – Transactions of the American Philosophical Society – November 1974.
3. Pastore Giovanni – ANTIKYTHERA E I REGOLI CALCOLATORI, Tecnologia e scienza del calcolatore
astronomico dei Greci, Istruzioni per l��uso dei regoli calcolatori logaritmici matematici, cemento armato e speciali,
con numerosi esempi di calcolo – Privately published - Rome (February 2006). -
4. Garro Attilio – Ruote dentate, Vol. I, Fiat Auto S.p.A. (1984).
5. Giovannozzi Renato – Costruzione di macchine, Vol. II, Patron (1965).
6. Willis Robert – Principles of Mechanism, Second edition, Longmans Green and Co. London (1870).
7. Leonardo da Vinci – Codice Atlantico, della Biblioteca Ambrosiana di Milano, Giunti Gruppo Editoriale (2000).
 _________________
Επισήμανση του Μιχάλη Μπερδελή.

Σάββατο, 1 Ιανουαρίου 2011

ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΘΕΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

.

Οι δέκα σημαντικότερες επιστημονικές εξελίξεις της περασμένης δεκαετίας 

 

Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα έφτασε στο τέλος της, αφήνοντας ως κληρονομιά σημαντικά τεχνολογικά και επιστημονικά επιτεύγματα. Το έγκριτο περιοδικό «Science» ανέδειξε τις δέκα σημαντικότερες ανακαλύψεις στους τομείς των θετικών επιστημών και της υγείας.
Χάρη στην εξέλιξη των υπολογιστών και του Διαδικτύου, καθώς και στην ανάπτυξη των τεχνολογικών εργαλείων που επιτρέπουν στους επιστήμονες την ακριβέστερη και αποτελεσματικότερη επεξεργασία των αντικειμένων τους, σημαντική πρόοδος έχει σημειωθεί στο χώρο της βιολογίας, της χημείας, της αστρονομίας, της φυσικής, της γεωλογίας, της γενετικής και της ιατρικής. Πλέον, κάθε ανακάλυψη είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς και συνεργασίας των επιστημόνων στα ερευνητικά εργαστήρια και όχι η επίπονη προσπάθεια μοναχικών ιδιοφυϊών που πασχίζουν για αναγνώριση.Σύμφωνα, λοιπόν, με το περιοδικό «Science», τα 10 σημαντικότερα επιστημονικά επιτεύγματα τη δεκαετία που πέρασε είναι τα εξής:
1. Το «σκοτεινό γονιδίωμα»: Στην αρχή αυτής της δεκαετίας, το 2000, το «διάβασμα» ενός γονιδίου αποτελούσε μακρόχρονη διαδικασία. Το 2010, ένα μηχάνημα «αλληλούχισης» μπορεί να διαβάσει τρία ανθρώπινα γονιδιώματα σε διάστημα μίας εβδομάδας. Μάλιστα, το 2001 οι επιστήμονες είχαν ανακαλύψει το «σκοτεινό» γονιδίωμα που βρίσκεται ανάμεσα στα γονίδια και δεν είναι καθόλου άχρηστο, όπως πίστευαν.
2. Πιο καθαρή εικόνα για το σύμπαν: Σημαντική ανακάλυψη στον τομέα της κοσμολογίας είναι ότι μόλις το 4% του σύμπαντος αποτελείται από κοινή ύλη, το 23% αποτελείται από την ανεξερεύνητη ακόμα «σκοτεινή ύλη» και το 73% από την ακόμα πιο άγνωστη «σκοτεινή ενέργεια», η οποία αναφέρεται ως πιθανή αιτία για τη συνεχή διαστολή του σύμπαντος.
3. Ανάλυση αρχαίου DNA: Μέσα από την ανάλυση «βιο-μορίων» πανάρχαιου γενετικού υλικού, καθώς και με την ανάγνωση του γονιδιώματος του Νεάντερνταλ το 2010, ανοίγονται νέοι δρόμοι στους γενετιστές και τους παλαιοντολόγους να ανακαλύψουν κάποιες μυστικές πτυχές της ζωής των πλασμάτων του μακρινού παρελθόντος, όπως είναι οι δεινόσαυροι.
4. Νερό στον Άρη: Η αποκάλυψη για την προυπάρχουσα ύπαρξη νερού πάνω ή μέσα στον Άρη, καθώς και η υγρασία που εντοπίζουν ακόμη και σήμερα οι διαδοχικές αποστολές των αστροναυτών, ενισχύουν το ενδεχόμενο για ύπαρξη πρωτόγονης
(π.χ. μικροβιακής) ζωής στο σύμπαν.
5. «Χειραγώγηση» κυττάρων: η δυνατότητα αναπρογραμματισμού μερικών γονιδίων στα κύτταρα, επέτρεψε στους επιστήμονες να μετατρέπουν απλά κύτταρα του αίματος ή του δέρματος σε πολυδύναμα κύτταρα, σαν τα βλαστικά, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να πάρουν τη μορφή οποιουδήποτε κατεστραμμένου κυττάρου, ανοίγοντας τον ορίζοντα για την αντικατάσταση ιστών και οργάνων και για τη θεραπεία ασθενειών.
6. Το μικροβίωμα: περίπου το 90% των κυττάρων στο ανθρώπινο σώμα δεν είναι ανθρώπινα, αλλά αποτελούνται από μικροοργανισμούς (βακτηρίων, ιών, μυκήτων κ.α.), που συμβιώνουν μέσα μας. Το μικροβίωμα είναι το συλλογικό γονιδίωμα αυτών των μικροοργανισμών και η μελέτη του προσφέρει μια σαφέστερη εικόνα για τις διάφορες ασθένειες του οργανισμού.
7. Εξωπλανήτες: Πριν από το 2000, γνωρίζαμε την ύπαρξη μόνο 26 πλανητών εκτός του ηλιακού μας συστήματος, ενώ μέσα σε μία δεκαετία οι αστρονόμοι ανακάλυψαν πάνω από 500 νέους εξωπλανήτες. Μάλιστα, εκτιμάται ότι η προοδευτική εξέλιξη των τηλεσκοπίων θα βοηθήσει στη γρηγορότερη ανακάλυψη ζωής σε άλλο σύμπαν, ενώ δεν αποκλείεται η ζωή που θα ανακαλυφθεί να έχει και δική της νοημοσύνη.
8. Χρόνια φλεγμονή: Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η χρόνια φλεγμονή, η οποία οφείλεται σε δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, παίζει καθοριστικό ρόλο σε ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο διαβήτης, η αρτηριοσκλήρυνση, το Αλτσχάιμερ κ.α. Η μελέτή της θα βοηθήσει και στη γρηγορότερη εύρεση αποτελεσματικών θεραπειών.
9. Μετα-υλικά: Στη δημιουργία ενός αληθινού «μανδύα αορατότητας» σαν αυτό του Χάρι Πότερ πλησιάζουν οι επιστήμονες μέσα από τη «χειραγώγηση» του φωτός.
10. Κλιματική αλλαγή: Οι επιστήμονες συμφώνησαν ότι η ανθρωπότητα υπερθερμαίνει τη Γη. Μένει τώρα στους πολιτικούς ανά τον κόσμο να συνεργαστούν για να λυθεί το κλιματολογικό πρόβλημα.